ՆԱՏՕ-ի «Գործընկերություն հանուն խաղաղության» ծրագրի շրջանականերում կազմակերպված խորհրդաժողովի ընթացքում Թուրքիայի և Ադրբեջանի պատվիրակությունների ներկայացուցիչներն իրենց զեկույցում, առանց Հայաստանի անունը տալու, բայց ակնարկելով Հայաստանին, հայտարարել են, թե իրենց հարևաններից մեկը անընդհատ և անվերահսկելիորեն սպառազինվում է, ինչպես նաև մտահոգություն են հայտնել Հայկական ատոմակայանի առնչությամբ՝ նշելով, թե այն անմիջական վտանգ է ներկայացնում թե՛ Թուրքիայի, թե՛ Ադրբեջանի, թե՛ մնացած բոլոր հարևան երկրների համար, և կոչ են արել շուտափույթ քննարկել ՀԱԷԿ-ի փակման հարցը:
ԱԺ պաշտպանության և ներքին գործերի մշտական հանձնաժողովի նախագահ Հրայր Կարապետյանը, որը խորհրդաժողովի ժամանակ ներկայացրել է Հայաստանի խորհրդարանը, այսօր լրագրողներին տեղեկացրեց, որ ինքը անդրադարձել է Թուրքիայի և Ադրբեջանի հայտարարություններին ու նշել, որ Հայկական ատոմակայանի վերաբերյալ կան ՄԱԳԱՏԵ-ի ստուգումների և մոնիտորինգի եզրակացությունները, և մինչև նոր ատոմակայանի կառուցումը այս ատոմակայանը գործելու է՝ հաշվի առնելով նաև այն հանգամանքը, որ Հայաստանն այլընտրանք չունի, քանզի 17 տարի է Թուրքիայի և Ադրբեջանի կողմից գտնվում է շրջափակման մեջ:
Կարապետյանը նաև հիշեցրել է, որ Հայաստանը չի խախտում միջազգային պայմանավորվածությունը, այն դեպքում, երբ դա կոպտորեն խախտվում է Ադրբեջանի կողմից. «Ադրբեջանը, օգտագործելով իր նավթային ռեսուրսները, հասել է նրան, որ իր ռազմական բյուջեն գրեթե 10 անգամ գերազանցում է Հայաստանի ռազմական բյուջեին: Հենց սա է, որ պետք է տեղիք տա միջազգային հանրության անհանգստությանը»:
Կարապետյանը նաև նկատեց, որ թե՛ ՆԱՏՕ-ի անդամ երկրները և թե՛ նախկին Խորհրդային միության երկրները զինում են Ադրբեջանին և այդ պատճառով անմիջական պատասխանատվություն են կրում պատերազմի վտանգի համար:
Հրայր Կարապետյանը նշեց, որ հայկական կողմը պարտավոր է ակտիվ մասնակցել նման խորհրդաժողովներին, ներկայացնել իրավիճակը, պետք է կուլիսներում` առանձին խոսակցությունների ժամանակ ևս հարցը քննարկել. «Պետք է ակտիվ ներկայացուցչություն ապահովել, ոչ թե տուրիստի պես գնալ, նստել և ներկա ստանալ»:
Կարապետյանի դիտարկմամբ, միջազգային հանրությունն արդեն ձանձրացել է Ադրբեջանի հիստերիայից և արջի յոթ երգի մասին հեքիաթները լսելուց, բայց, ըստ նրա, հայկական կողմը պետք է ազդեցիկ փաստարկներ ներկայացնի, քանզի միջազգային հանրությունը շատ հարցերում իրազեկված չէ. «Մեզ երբեմն թվում է, թե ինչ մենք գիտենք՝ իրենք էլ գիտեն, դա այդպես չէ` իրենք պարտավոր չեն մեր մասին ամեն ինչ կարդալ»:
