– Տիկին Թադևոսյան, մարտի 23-ին Հայ ազգային կոնգրեսը հանդես եկավ հայտարարությամբ, որով կոչ արեց՝ «սկսել համազգային նախապատրաստություն ապրիլի 8-ի հանրահավաքին և հանդես գալ այդ օրվա հանրահավաքի անելիքների վերաբերյալ առաջարկներով»: Ինչպե՞ս եք պատկերացնում Կոնգրեսի քայլերը ապրիլի 8-ի հանրահավաքից հետո:
– Եթե մենք վերլուծենք նախորդ երկու հանրահավաքներում մեր գործելաոճը` պետք է ամրագրենք մի շատ կարևոր նվաճում, համաձայն որի` հանրահավաքը վերածվել է ժողովրդի ֆորումի, որտեղ ժողովուրդն է որոշում կայացնում, թե ինչ անել: Ինչ անել` ներքին սոցիալական խնդիրները լուծելու, ներքաղաքական հարցերի լուծում ստանալու ուղղությամբ, խոսքը քաղբանտարկյալների մասին է, մարտի 1-ի հանցագործությունների հեղինակներին պատժելու մասին է և 15 կետերից առանձնացված այն երեք կետերի մասին է, որոնք մեզ համար այսօր օրակարգային են: Այդ խնդիրների լուծմամբ էլ մենք մեր հետագա անելիքները որոշակիացնելու հնարավորություն կունենանք: Ինչ վերաբերում է առաջարկներին, ապա դրանք արվեցին կուսակցությունների կողմից քաղխորհրդի նիստում: Մենք` քաղաքական ուժերս, կուսակցություններս, ստացել ենք մեր հասարակության առաջարկները և քննարկել ենք դրանք քաղխորհրդի նիստում:
– Հայ ազգային կոնգրեսի համար առաջնային է քաղբանտարկյալների ազատ արձակման հարցը: Եթե առաջիկայում ազատ չարձակվեն քաղբանտարկյալները` որո՞նք են լինելու Կոնգրեսի քայլերը:
– Կարծում եմ` այս հարցը պետք է դրվի ապրիլի 8-ի հանրահավաքի քննարկմանը, և ժողովուրդը պետք է որոշում կայացնի, թե ինչպես վարվել: Ինչպես կորոշի ժողովուրդը` այնպես էլ մենք կառաջնորդվենք, որպեսզի իշխանությունները այդ հարցն անհապաղ լուծեն, քանի որ քաղբանտարկյալների խնդիրն ուղղակի անպատվություն է, ամոթ է մեր հասարակության, ամոթ է մեր պետության համար, ուստի կարծում եմ, որ ժողովրդի ճնշմամբ և Հայ ազգային կոնգրեսի քաղաքական ուժերի առաջնորդությամբ պետք է այդ խնդիրը անհապաղ լուծում ստանա:
– Իշխանությունները բոլոր ընտրություններից առաջ ստեղծել են կեղծ ընդդիմադիր ուժեր, որոնց քննադատության հիմնական թիրախը իրական ընդդիմությունն է եղել: Դուք հնարավորություն տեսնո՞ւմ եք, որ իշխանությունները շարժվեն նույն սցենարով, ավելին` մեր հասարակությունը կարո՞ղ է կրկին խաբվել:
– Կեղծ ուժերը ունեն մի հետաքրքիր ֆենոմեն` նրանք արագ բացահայտվում են և արագ քաղաքական դաշտից դուրս մղվում, մենք դրա բազմաթիվ օրինակներն ունենք և այդ օրինակներին այլևս չանդրադառնանք, որովհետև դրանք տհաճ պատմություններ են: Իսկ հարցին` կա՞ն հնարավորություններ, իհարկե իշխանությունները անընդհատ պետք է փորձեն պառակտել միասնական ընդդիմությանը: Եվ այն ուժերը, որոնք ընդառաջ կգան իշխանությունների կողմից կազմակերպվող այդ հարամ գործին` ուրեմն թող գնան… Առաջինը կխաբվեն այդ քաղաքական ուժերը, հետո միայն` հասարակությունը: Յուրաքանչյուր քաղաքական ուժ և յուրաքանչյուր անձ ինքն է որոշում` պայքարի որ ճանապարհը ընտրի: Եթե քաղաքական ուժերը խաբելով և խաբվելով պետք է առաջնորդվեն` դա երկար չի կարող շարունակվել, նրանք արագ կբացահայտվեն և արագ էլ քաղաքական դաշտից կհեռացվեն:
– Իսկ հասարակական գործո՞նը… Արաբական աշխարհում տեղի ունեցած իրադարձությունները վկայեցին, որ հասարակությունների համբերությունը անսպառ չէ: Այսօր մեր երկրում ստեղծված սոցիալական իրավիճակը ծայրաստիճան լարված է, Կոնգրեսը քննարկումներում հաշվի առնո՞ւմ է այս գործոնը:
