Շեքսպիրյան տեսարան՝ շարժում են հռչակում նրանք, ովքեր Մարտի 1-ին բարիկադների տարբեր կողմերում էին և առանցքային դերակատարություն էին ստանձնել: «Առաջին լրատվական»-ի հետ զրույցում այս մասին ասաց Հայաստանի Քաղաքագետների միության ղեկավար, քաղաքական վերլուծաբան Հմայակ Հովհաննիսյանը՝ անդրադառնալով Ազատության հրապարակում եռյակի հանրահավաքին:
Նա նշեց, որ մնում է այն կարծիքին, թե հանրահավաքի օրը՝ հոկտեմբերի 10-ը, պատահաբար չէր ընտրված: «Դա ընդդիմություն-իշխանություն փոխհամաձայնության արդյունքն էր՝ թերևս խնամի Հովիկի միջոցով, որովհետև այդ 12 կետերից մեկն էլ եղել է մաքսակետի բացառման հարցը, և այդ օրն էր հանրահավաքը: Իշխանությունը չէր խոչընդոտում առանձնապես ընդդիմության մարզային այցերին:
Իշխանությունը մեծ փորձ ունի կոշտ խոսելու իր անառակ զավակ Գագիկ Ծառուկյանի մասին, նա իշխանությանը մաս է կազմում, այսօր էլ Անվտանգության խորհրդի կազմում է և իշխող վերնախավի առանցքային դեմքերից մեկը: Անշուշտ, այդ հանրահավաքի օրվա որոշումը պատահականություն չէր, զուգադիպություն չէր, նպատակ ուներ նաև Նազարբաևին ինչ-ինչ բաներ հասկացնելու, թե՝ ընդդիմությունը դեմ է, և այդ հողի վրա արդեն իսկ ալիք է բարձրացնում Երևանում»,- նշեց Հմայակ Հովհաննիսյանը:
Վերջինս անթույլատրելի էր համարում ՀԱԿԿ-ԲՀԿ համագործակցությունն այն դեպքում, երբ փակված չէ Մարտի 1-ի արյունոտ էջը: «Եթե դու չես հասել այն խնդրի լուծմանը, որը պարտավոր էիր անել, որովհետև դու այդ արյան համար պատասխանատու ես, պարտավոր ես այդ արյան հատուցման հարցում պահանջատեր լինել, քո այդ առաքելությունը չկատարած գալիս ես, նոր շարժում հայտարարում: Բա այդ մարդը, որը քո հետևից է գնում, ի՞նչ սրտով պետք է գնա, եթե այնտեղ արյուն կա: Սա իրենց պարտականությունն էր: Մեկուկես տարի խորհրդարանում են, իրենք այդ հարցը պետք է լուծեին: 12 պահանջների մեջ կա՞ այդ կետը, իսկ արյունը կարելի՞ է մոռանալ, ես այդ արյունը չեմ մոռանա»,- ասաց Հմայակ Հովհաննիսյանը:
Նա հավելեց, որ ընդամենը 6 տարի առաջ Մարտի 1-ին 10 տղա զոհվեցին, և այս մեկուկես տարիների ընթացքում ՀԱԿԿ-ի համար առաջին սուրբ պարտականությունն էր հասնել նրան, որպեսզի ԱԺ-ում ստեղծվի հանձնաժողով, որն օժտված լինի այնպիսի հնարավորություններով, որոնք կապահովեն շուտափույթ բացահայտումն ու մեղավորներին պատասխանատվության ենթարկելը:
«Նրանք իրավունք չունեին նոր շարժում սկսել՝ մինչև այդ խնդիրը չլուծվեր. եթե նոր շարժում են հռչակել, չեն կարողանալու ապահովագրել այդ զանգվածին, և այդ առումով խնամի Հովիկը ճիշտ է, երբ հիշատակում է Մարտի 1-ը՝ դա լեզվի սայթաքում չէր:
Այս շարժումը սկսում են այն մարդիկ, որոնք Մարտի 1-ին բարիկադների տարբեր կողմերում էին ու առանցքային դերակատարություն էին ստանձնել և չցանկացան պաշտպանել իրենց կողմնակիցներին կամ սանձել իրենց հրոսակախմբերին»,- ասաց Հմայակ Հովհաննիսյանը:
Նա ընդգծեց, որ ցավ է ապրում, երբ մեզանում բարոյական չափանիշներն այդքան խորը անկում են ապրել:
Հմայակ Հովհաննիսյանը հետ զրույցն ամբողջության՝ տեսանյութում:
