Հայաստանի քաղաքական դաշտում որոշակի վակուումային վիճակ է առաջացել «Բարգավաճ Հայաստան»-ի «չեզոքացումից» հետո: Այս վիճակն առավելապես պայմանավորված է նրանով, որ «Բարգավաճ Հայաստան»-ի որոշումը ոչ բոլորին է վերջնականապես պարզ և հստակ: Այսինքն` «Բարգավաճ Հայաստան» կուսակցության որոշումը ինչ-որ առումով կիսատ է` ոչ բոլորին կամ գրեթե ոչ մեկին պարզ չէ, թե ինչ է անելու «Բարգավաճ Հայաստանը» հետո, ինչ է լինելու այդ կուսակցության հետ, ինչ են ծրագրելու Ռոբերտ Քոչարյանն ու Վարդան Օսկանյանը, ինչ դեր է ունենալու Գագիկ Ծառուկյանը հետագայում:
Այս ամենը պարզ չէ, և եթե լրատվական ու փորձագիտական դաշտում սա ենթադրությունների, կանխատեսումների և վերլուծությունների, տարաբնույթ մեկնաբանությունների նյութ է, քաղաքական սուբյեկտները, բնականաբար, չեն կարող այդ ամենով բավարարվել և պետք է թեկուզ այդ ամենի հիման վրա, այնուհանդերձ, գան եզրակացության և կայացնեն հետագա գործողությունների վերաբերյալ որոշումներ, կազմեն ծրագրեր:
Օրինակ` ՀԱԿ-ի դիրքորոշումը նույնպես վկայում է, որ չկան հետագայի մասին պատկերացումներ, առկա է մեծ անորոշություն, թե ինչ կա ԲՀԿ-ի այս որոշման հետևում:
Քաղաքական դաշտում ակնհայտ անորոշություն է, որ խորացել է «Բարգավաճ Հայաստան»-ի որոշմամբ: Եվ սրանում, իհարկե, նաև կա երևի թե ԲՀԿ-ի հաշվարկը, ինչի առանցքը հավանաբար այն է, որ «Բարգավաճ Հայաստան»-ի համար ակնհայտորեն ոչ ցանկալի այս որոշումից հետո գոնե որևէ այլ ուժ հնարավորություն չունենա օգտվելու իրավիճակից և առավելության հասնելու ԲՀԿ-ի հանդեպ:
Եվ այսօր ակնհայտորեն մի վիճակ է, երբ ԲՀԿ-ն կատարել է իր համար խիստ անցանկալի և անհեռանկար մի քայլ, բայց այդ քայլը պարտադրաբար անելուց հետո չկա մի ուժ, որ կարողանա օգտվել իրավիճակից և, այսպես ասած, վերականգնել իր դիրքերը քաղաքական դաշտում, որ յուրացրել է կոալիցիա չմտած ԲՀԿ-ն: Թե ՀՅԴ-ն, թե ՀԱԿ-ը, թե «Ժառանգությունը», թե այլ ուժեր ակնհայտորեն մոլորված վիճակում են:
Այսինքն` «Բարգավաճ Հայաստանն» առժամանակ լքելով դաշտը, գոնե նախագահական ընտրությունների շրջանում և գոնե առերևույթ, իրականում ըստ էության ականապատել է առկա դաշտն ու զրկել բոլորին մանևրի հնարավորությունից:
Չի բացառվում նաև, որ ԲՀԿ-ին այդ հարցում օժանդակել է Սերժ Սարգսյանը` նկատի ունենալով այն, որ Սարգսյանը դեռևս ծրագրեր ունի, որոնցում ԲՀԿ-ին վերապահված է առանցքային դեր: Կամ` Սարգսյանը գտնում է, որ հետագայում էլ առավել դյուրին կլինի պայմանավորվել «Բարգավաճ Հայաստան»-ի, քան որևէ այլ ուժի կամ ուժերի հետ:
Հայաստանի քաղաքական դաշտում ըստ էության չի մնացել այն ուժը, որը կարող է հանգուցալուծել այդ իրավիճակը: Մինչ իրադրությունը սրան բերելը` իշխող համակարգը ամլացրեց քաղաքական դաշտը: Եվ այս իրավիճակը սպառնում է շարունակվել տարիներ, եթե հասարակական-քաղաքական որևէ այլընտրանք չձևավորվի, եթե չլինեն հասարակական-քաղաքական տրանսֆորմացիաներ, որոնք կստիպեն իշխանությանը հաշվի նստել այդ հանգամանքների հետ և առնվազն մտածել այլ հակաքայլերի մասին:
Բանն այն է, որ ներկայումս ստեղծվել է մի վիճակ, երբ իշխանությունը այլևս կարիք չունի հակաքայլերի մասին մտածելու: Թեև սա, իհարկե, կարող է բումերանգի էֆեկտ ունենալ նույն իշխանության համար, բայց պարզ չէ, թե որտեղից կգա այդ բումերանգը:
