Այն, որ Հայ ազգային կոնգրեսը, չնայած հասարակության մեջ ռադիկալ տրամադրվածությունների և նաև հանրահավաքների մասնակիցների շեշտակի աճին, չգնաց կտրուկ գործողությունների, կարող է խթան հանդիսանալ ներիշխանական նոր խմորումների համար:
Եվ այդ խմորումների գեներատորը կրկին կարող է լինել Ռոբերտ Քոչարյանը: Ընդ որում, այստեղ կարծես թե էական նշանակություն չունի, թե կա՞ արդյոք պայմանավորվածություն Կոնգրեսի ու իշխանության մարտավարությունների հարցում, թե՞ այդպիսի պայմանավորվածություն չկա: Սա այս դեպքում էական չէ: Էականն այս դեպքում այն է, որ առկա դասավորության որևէ զարգացման դեպքում նա հայտնվում է պարտվողի դերում:
Եթե Սերժ Սարգսյանը սկսել է զիջել Լևոն Տեր-Պետրոսյանին, և դա ի վերջո հանգեցնելու է սահուն իշխանափոխության, ապա բնական է, որ այստեղ տուժողը լինելու է Քոչարյանը, քանի որ նա մինչև այժմ հույս ունի, որ ինքն է լինելու Սերժ Սարգսյանի հերթական կամ արտահերթ փոխարինողը: Իսկ եթե Սերժ Սարգսյանը կարողանում է Կոնգրեսի հետ փոխզիջումների գնով պահպանել իշխանությունը, ապա այստեղ ևս տուժողը Ռոբերտ Քոչարյանն է, քանի որ այս դեպքում էլ նա կորցնում է Սերժ Սարգսյանի թուլացման հետևանքով իշխանության վերադառնալու հույսը:
Այսինքն` ակնհայտ է, որ Քոչարյանը հայտնվել է փակուղու մեջ, և նա դրանից դուրս գալու այլ ելք չունի, քան ներիշխանական նորանոր ինտրիգներ լարելը, քանի որ այլ դաշտերում Քոչարյանը մանևրելու հնարավորություններից կարծես թե իսպառ զուրկ է:
Պատահական չէ, որ այս օրերին մամուլում կրկին թափ են հավաքել տեղեկությունները Քոչարյանի և Սերժ Սարգսյանի միջև տարաձայնությունների մասին: Բանն այն է, որ եթե Կոնգրեսի ընդդիմախոսները օգտագործում են «շախմատային մարտավարությունը» որպես Կոնգրեսին իշխանության հետ գործարքի համար մեղադրելու փաստարկ, ապա Ռոբերտ Քոչարյանի համար էլ առկա իրավիճակը լավ հնարավորություն է Սերժ Սարգսյանին մեղադրելու այն բանում, որ նա չկարողացավ պահել իրավիճակն ու սկսեց զիջել ընդդիմությանը` սկիզբ դնելով Ազատության հրապարակի հանձնման գործընթացին:
Այսօր հրապարակն է հանձնում, վաղը իշխանությունը կհանձնի` կարող է թե ինքն իր համար մտածել, թե այդ միտքը իշխող համակարգին հուշել Ռոբերտ Քոչարյանը, դրանով համակարգը տրամադրելով Սերժ Սարգսյանի դեմ: Թերևս կասկած չկա, որ Քոչարյանը կփորձի այդ հանգամանքն օգտագործել ներիշխանական ճամբարում հակասություններ «պայթեցնելու» և դրանով Սերժ Սարգսյանի վրա ճնշում բանեցնելու համար: Դրանից կարելի է ենթադրել, որ առաջիկայում Սերժ Սարգսյանը ստիպված է լինելու կամ հարված հասցնել իշխանական համակարգում Քոչարյանի դիրքերին, կամ էլ նրան անվտանգության երաշխիքներ տալ, ինչն արդեն հարված կլինի իր իսկ դիրքերին:
