Նոյեմբերի 22-ին բավական հետաքրքրական լուր տարածվեց և հետո հերքվեց: Երկու դեպքում էլ աղբյուրը նախագահական նստավայրն էր: Խոսքը Սերժ Սարգսյանի անվտանգության անձնակազմի վրա ուղղված կրակոցի մասին է: Նախ կարևորագույն օբյեկտների պահպանության վարչության պետ Հրաչյա Հարությունյանը (Կրակեմ Հրաչ) հաստատել էր մամուլի տեղեկությունը, իսկ հետո նախագահի խոսնակը հերքել այն:
Նման բաներն, իհարկե, բոլորովին պատահական չեն լինում, և այդ ոչ պատահականության մասին առնվազն ենթադրությունները առավել հաստատուն կարող են դառնալ այն պարագայում, երբ փորձենք դիտարկել տեղեկության տարածման ու հերքման ժամանակագրական ֆոնը:
Բանն այն է, որ այդ տեղեկատվությունը տարածվում է քրեակատարողական հիմնարկներում լարվածության աճին զուգահեռ, որը կարծես թե բավականին ինտենսիվորեն պատրաստվում է օգտագործել «Բարգավաճ Հայաստան» կուսակցությունը: Կարելի է պատկերացնել, թե լարվածության գեներացիայի ինչպիսի օջախ կարող են հանդիսանալ քրեակատարողական հիմնարկները: Այսինքն` այստեղ կա բավական պայթյունավտանգ բաղադրիչ, որի քաղաքական կիրառումը կարող է հանգեցնել իրավիճակի անվերահսկելիության:
Եվ ահա այս պայմաններում տեղեկություն է տարածվում նախագահի թիկնազորի հանդեպ ոտնձգության մասին: Կարևոր չէ իհարկե, որ տեղեկությունը խոշոր հաշվով շատ աննշան է և փոքր, որը տեղի է ունենում նույնիսկ այն ժամանակ, երբ Սերժ Սարգսյանը ընդհանրապես չի էլ եղել մոտակայքում: Առավել ևս, որ հետագայում տեղեկությունը նաև հերքվում է: Էականն այն է, որ նախ այն դրվի շրջանառության մեջ` թողնելով իր հոգեբանական և տեղեկատվական նստվածքը, հանդիսանալով նախագահականի մեսիջը առկա իրավիճակում:
Ամենայն հավանականությամբ, այն կանխարգելող նշանակություն ունեցող մեսիջ է: Խոսքը, իհարկե, ոչ թե Սերժ Սարգսյանի դեմ իրական որևէ ագրեսիա կանխարգելելու մասին է, այլ լարվածության օջախներում գեներացիոն քաղաքականության փորձերի, որոնցով ներկայումս կարծես թե ակնհայտորեն զբաղված է «Բարգավաճ Հայաստան»-ը: Այդ փորձերը կարող են բավական վտանգավոր դառնալ, եթե դրանց միանա նաև Հայ ազգային կոնգրեսը, որը այս տեսանկյունից հանդիսանում է երևի թե բավականին փորձառու ուժ:
Այն, որ Սերժ Սարգսյանը փորձում է տեղեկատվական այդ հնարքով հակադարձել առկա իրավիճակում, վկայում է դրության լրջության մասին, այսինքն` այն մասին, որ Սերժ Սարգսյանն ունի իսկապես լուրջ ցնցումային «թերապիայի» կասկածներ, որ փորձում են գործի դնել ՀԱԿ-ն ու ԲՀԿ-ն: Ըստ որում, հետաքրքրական է, որ Սերժ Սարգսյանի «դեմ» կատարված ինչ-որ գործողության մասին տեղեկատվական մեսիջը շրջանառության մեջ է դրվում նրա` Հայաստան վերադարձից հետո:
Ըստ երևույթին Սերժ Սարգսյանը Մոսկվայից վերադառնալով Երևան` չի փարատել իր մտահոգություններն ու կասկածները, և Մոսկվան չի համաձայնել զսպել ԲՀԿ-ին ու ՀԱԿ-ին, և Սերժ Սարգսյանը փորձել է ժամանելուն պես ձեռնամուխ լինել կոնկրետ գործողությունների:
