«Առաջին լրատվական»-ի զրուցակիցն է «Կովկաս» ինստիտուտի տնօրեն, քաղաքագետ Ալեքսանդր Իսկանդարյանը:
–Պարոն Իսկանդարյան, այն ամբողջ աղմուկը որ հիմա կա Հայաստանի՝ Մաքսային միությանն անդամագրվելու շուրջ, ի՞նչ է Ձեզ հուշում: Տպավորություն է, որ Հայաստանին ստիպում են միանգամից անդամագրվել Եվրասիական տնտեսական միությանը:
–Երկու հարց կա այստեղ. առաջինը աղմուկն է: Հայաստանում Մաքսային միության (և ոչ միայն դրա) շուրջ 99 տոկոսը ինչ-որ խոսում են՝ վերաբերում է խոսողներին և ոչ խոսելու առարկային:Սովորաբար այդ մասին խոսողները իրենց քաղաքական դիրքորոշումն են ձևավորում:Մաքսային միությունը, Եվրասիական տնտեսական միությունը, Ասոցացման համաձայնագիրը, Եվրամիությունը խորհրդանիշներ են, ո՛չ իսկական Եվրոպա են, ոչ էլ Ռուսաստան: Դրանք ներքին քաղաքական ցուցադրությունների համար խորհրդանիշեր են, իրական անվանումների հետ կապ չունեն: Այդ մարդիկ այդ արտահայտություններն օգտագործելիս իրենց այդ կերպ ցույց են տալիս։
Դուք ինձ Հայաստանում մի անուն մատնանշեք, և ես կասեմ՝ նա ինչ է խոսելու Մաքսային միության կամ Եվրամիության հետ Ասոցացման համաձայնագիր նախաստորագրելու հետ կապված: Այդ մարդիկ իրենց են ցուցադրում:
Այն որոշումը, որ ընդունվել է նախորդ տարվա սեպտեմբերի 3-ին, քաղաքական էր: Նախագահներն ասել են՝ օկ, իսկ մնացածը ուղղակի շատ մեծ քանակությամբ կետեր են, որոնց շուրջ հիմա բանակցություններ են ընթանում: Ամեն մի առանձին կետ դժվարություն է ներկաայցնում, հեշտ գործընթաց չէ․դա բավական ձանձրալի գործընթաց է… Այն կոնֆետները, որ գալիս են այստեղ Ուկրիանայից Ռուսաստանով՝ ո՞նց լինելու, և այլն: Դուք մտածում եք՝ այդ խոսողներն այս ամենը հաշվարկել են ու գիտե՞ն… Ինձ չի թվում,թե նրանք նույնիսկ տեղյակ են եղել:Այս քննարկումներից հետո ինչ-որ արդյունքի կգան, այդ արդյունքը կարող են անվանել Մաքսային միություն կամ Եվրասիական տնտեսական միություն:
Իրականում այն ինչպիսին կլինի՝ ոչ միայն ես չգիտեմ, այլև պետությունների ղեկավարները: Խնդիր կա ոչ միայն Հայաստանի, այլ նաև Ղազախստանի ու Բելառուսի մասով. այնտեղ նույնպես կռիվ է գնում: Վերջիվերջո, ինչ-որ ձևաչափ կլինի, որն ինչ-որ կերպ կանվանեն:
–Իսկ Նազարբաևն ու Լուկաշենկոն խոչընդոտ կարո՞ղեն լինել Հայաստանի անդամագրման ճանապարհին․ վերջերս անընդհատ Ղարաբաղի հարցն են շահարկում:
-Նազարբաևն ու Լուկանշենկոն Մաքսային միության և Եվրասիական տնտեսական միության հետ կապված շատ խնդիրներ ունեն: Նրանք այդ խնդիրների համար պայքարում են. Ղազախստանի հետ՝ տրակտորների պատերազմը, Բելառուսի հետ՝ նավթի պատերազմը: Այդ ծրագրերի համար նրանք կարող են օգտագործել և՛ Ղարաբաղը, և՛ Հայաստանը, և՛ ինչ որ ուզեն: Բայց նրանք իրենց երկրների համար են անհանգստանում, Հայաստանը ո՛չ Բելառուսի, ոչ էլ Ղազախստանի համար կարևոր տնտեսական հետաքրքրություն չի ներկայացնում:
–Իսկ ի՞նչ կասեք ռուս պաշտոնյաների կողմից Ղարաբաղի առումով հնչող այն հայտարարությունների կապակցությամբ, որ Հայաստանը պետք է առանց Ղարաբաղի անդամագրվի Եվրասիական տնտեսական միությանը:
–Ես լսել եմ՝ ինչ է ասել Ազարովն այդ մասով, անցակետի անուն չի տրվել:Կարծում եմ՝ այդ հարցը լուռ կմնա: Հայաստանում շատ մարդիկ կան,որոնք ցանկանում են մեղադրել,անընդհատ այդ մասին խոսել, արտահայտել իրենց քաղաքական տեսակետը, և նրանք այդպես էլ կշարունակեն անել:
Լուսանկարը՝ Armenpress-ի
