Երբ Բաշար Ալ-Ասադը նախագահ դարձավ, սիրիացի երեխաներին նրա անունով էին անվանակոչում, սակայն այսօր Բաշար անունը կրող շատ տղամարդիկ ամաչում են դրանից, իսկ ոմանք անգամ փոխում են իրենց անունը: Այս մասին գրում է ամերիկյան The Daily Beast պարբերականի թղթակից Մայք Գիլիոն:
Այն, որ իր անունը համընկնում է Սիրիայի ապագա նախագահի անվան հետ, Բաշար Մահմուդ Կաբիշոն իմացել է 1994թ.: Երբ Բասել Ասադը զոհվեց ավտովթարում, նրա կրտսեր եղբայրը, որն այդ ժամանակ ակնաբուժություն էր սովորում Լոնդոնում, հայտնվեց ուշադրության կենտրոնում, շարունակում է հոդվածագիրը:
Երբ Բաշար Ալ-Ասադը 2000թ. նախագահ դարձավ, նա մեծ ժողովրդականություն էր վայելում: Երիտասարդ առաջնորդը սիրիացիներին հույսեր էր ներշնչում՝ խոստանալով վերաձևավորել խեղդող ոստիկանական պետությունը, հիշեցնում է Մայք Գիլիոն ապստամբությանը նախորդած շրջանը:
Արաբերեն «Բաշար» անունը նշանակում է «բարի լուր ավետող»: Ջորջթաունի համալսարանի արաբագետ պրոֆեսոր Ադել Իսկանդարի խոսքերով՝ այդ անունը երկար ժամանակ տարածված է եղել տարածաշրջանում՝ առանց որևէ քաղաքական ենթատեքստի:
«Այժմ «Բաշար» անունը, ինչպես սովորաբար անվանում են նախագահին, ուղեկցվում է այնպիսի բառերով, ինչպիսիք են «շուն» կամ «գող»»,- գրում է հոդվածագիրը:
Հալեպի բնակիչ Մուհամմադը եղել է Բաշար, մինչև որ Facebook-ում հայտարարեց, որ փոխում է իր անունը: «Ընկերներս ասում էին՝ «Բաշար հեռացիր: Բայց ոչ դու: Դու կարող ես մնալ»,- մեջբերում է պարբերականը Մուհամմադի խոսքերը:- Վերջապես ես բոլորին պարզապես ասացի ինձ Մուհամմադ անվանել»:
Թուրքիայի Անտաքիա քաղաքում ապրող սիրիացի մի փախստական հիշում է, թե ինչպես էր ատում իր դեռահաս եղբորորդուն, որին Բաշար էին անվանակոչել՝ նախագահի պատվին:
Մի անգամ ցույցի ժամանակ երեխայի մայրը ձայն է տվել նրան: Մարդիկ շրջվել և նրան են նայել: Այդ ժամանակ երեխան որոշում է կայացրել. «Նա մեզ ասաց, որ իրեն այլևս Բաշար չանվանենք»,- պատմում է երեխայի փախստական քույրը: Այժմ նրա անունը Մեզգին է (քրդական անվանում է):
Միրալ Բիրորեդան՝ քրդական ծագմամբ սիրիացի մի ակտիվիստ, ասում է, որ Մեզգինի ծնողները պատճառներ ունեցել են երեխային Բաշար անվանակոչելու համար: Նրա խոսքերով՝ ավանդաբար սիրիացի քրդերին ճնշումների են ենթարկել, և քրդական անուններով մարդկանց հաճախ անձնագիր չէին տալիս:
Պրոֆեսոր Իսկանդարը նշում է, որ անունները Մերձավոր Արևելքում կարող են խնդիրների պատճառ դառնալ: Օրինակ՝ «անունների հետ կապված նման դժվարություններ, եթե դրանք քրիստոնեական են, այժմ նկատելի են դառնում Եգիպտոսում»:
Երբ սկսվեց սիրիական հեղափոխությունը, Բաշար Կաբիշոն սկսել է բժշկական օգնություն ցուցաբերել Իդլիբում: «Ես ստիպեցի մարդկանց լավ վերաբերվել անվանը՝ բարի գործեր կատարելով: Այժմ նրանք ասում են. «Ես ցանկանում եմ, որպեսզի Բաշարը գա»: Ես լավ անուն ունեմ և այն երբեք չեմ փոխի»,- ակտիվիստի խոսքերը մեջբերում է Մայք Գիլիոն:
Թարգմանությունը՝ Վիկտորյա Անդրեասյանի
