«Տարիներ շարունակ Ադրբեջանում, եթե ոչ պետական մակարդակով, գոնե վերլուծական ընկերակցության կողմից և տարբեր առիթներով շոշափվել է այն խնդիրը, որ Ադրբեջանի համար շատ ավելի նպատակահարմար կլիներ, եթե Մինսկի խմբի համանախագահության մեջ Ֆրանսիան փոխարինվեր, և որպես փոխարինման հասցեատեր նշվում էր Միացյալ Թագավորությունը: Վերջին երկու տարվա ընթացքում Միացյալ Թագավորության անունը Ադրբեջանն ընդհանրապես չի տալիս: Վերջին հայտարարությունների ժամանակ տալիս էին Գերմանիայի անունը»,- այսօր լրագրողների հետ հանդիպման ժամանակ, խոսելով Շոտլանդիայի անկախացման և այս օրերին անցկացվող հանրաքվեի մասին, քաղաքագետ Կարեն Բեքարյանը, զուգահեռներ տարավ նաև ԼՂՀ հիմնախնդրի հետ:
«Եթե հանրաքվեի արդյունքը բերի անկախության, Շոտլանդիան կլինի ամբողջ աշխարհում անկախությունների շքերթի ևս մեկ օղակ: Այս գործընթացում կարևոր է այն, որ ոչ մեկը հարցականի տակ չի դնում հանրաքվեի արդյունքներն ընդունելը, և ոչ մեկը մյուսի վրա թուր չի ճոճում»,- ասաց նա՝ կարևորելով հատկապես քննարկման քաղաքակիրթ մակարդակը:
Դիտարկմանը, թե եթե Շոտլանդիան և Մեծ Բրիտանիան միասին են հասել քննարկման բարձր մշակույթին, արդյոք դա նշանակում է, որ Հայաստանի պես հարևաններ ունենալու պարագայում չենք հասնի այդ մշակույթին, Կ. Բեքարյանը կես կատակ ասաց` «300 տարի անց կհասնենք», ապա հավելեց. «Իրականում ղարաբաղյան գործընթացի առնչությամբ մենք բանակցություններից կկարողանանք արդյունք ակնկալել, երբ բանակցությունները կմտնեն լիակատար քաղաքակիրթ դաշտ, եթե բանակցություններին զուգահեռ կամ նրա որևէ փուլից առաջ բոլոր կողմերի մասնակցությամբ, այդ թվում՝ Լեռնային Ղարաբաղի, կկնքվի պայմանագիր ուժի կիրառումը բացառելու վերաբերյալ: Եթե մի կողմից կան բանակցություններ, մյուսում` սպանություններ շփման գծում, այդ դեպքում բանակցություններն իրենց էության մեջ են կորուստ տալիս»:
