«Առաջին լրատվական»-ի զրուցակիցն է ՀՅԴ Բյուրոյի Հայ դատի և քաղաքական հարցերի գրասենյակի տնօրեն Կիրո Մանոյանը:
– Պարոն Մանոյան, Սերժ Սարգսյանն ամանորյա իր ուղերձում ի լուր բոլորիս հայտարարեց, որ 2012-ի խորհրդարանական ընտրությունները լինելու են այնպիսին, ինչպիսին մենք դեռ չենք տեսել ու չենք էլ պատկերացնում: Ձեր գնահատմամբ, հնարավո՞ր է արդյոք, որ այս անգամ իշխանությունները չգնան ընտրակեղծիքների ճանապարհով, ասել է թե` հավատո՞ւմ եք Սերժ Սարգսյանի ամանորյա ուղերձին:
– Ես չեմ ցանկանում անդրադառնալ ներքաղաքական հարցերին, սակայն պետք է մի բան նշեմ, որ ինչպես բազմիցս ասել են իմ դաշնակցական գործընկերները, ովքեր լիազորված են գործելու այդ բնագավառում, պետք է ձեռնարկվեն քայլեր, որոնք առավելագույնս կերաշխավորեն ազատ և արդար ընտրություններ 2012թ. մայիսին: Մեր կուսակցությունն արդեն հայտարարել է, որ այդ նպատակով պատրաստ է համագործակցել ցանկացած քաղաքական ուժի հետ:
– Իսկ ինչո՞ւ պետք է ազատ և արդար ընտրությունների ժամանակ հայ ընտրողն իր ձայնը տա Դաշնակցությանը, ձեր կատարած ո՞ր լավ գործերի և անուրանալի հաջողությունների համար: Եվ կամ, ի՞նչ եք առաջարկելու այս անգամ և ի՞նչ ծրագրով եք հանդես գալու, որը կփոխի երկիրը:
– Դաշնակցության նախընտրական ծրագիրը կհրապարակվի, երբ ժամանակը գա, և դրանում ներկայացված կլինեն կուսակցության սոցիալ-տնտեսական և քաղաքական մոտեցումները, որոնցից ամենակարևորները առաջ է քաշում ՀՅԴ խորհրդարանական խմբակցությունը:
Ինչ վերաբերում է Դաշնակցության կատարած գործերին, ապա դրա համար պետք է հիշել մեր կուսակցության կատարած բոլոր քայլերը` սկսած 1989 թվականից: Դաշնակցությունը գործել է պետության զարգացման բոլոր բնագավառներում` սկսած պաշտպանությունից, վերջացրած ժողովրդավարության ամրապնդումով և սոցիալական արդարության ապահովմամբ, գյուղատնտեսության, առողջապահության և կրթության ոլորտների զարգացմամբ: Այդուամենայնիվ, մենք արդեն իսկ հայտարարել ենք, որ հաշվի առնելով խորհրդարանում մեր փոքրաթիվ ներկայությունը, մեր կուսակցությունը չի կարողացել իրականացնել իր առջև դրված բոլոր ծրագրերը:
– Ընտրություններից առաջ բոլոր քաղաքական գործիչների մեջ արթնանում է սոցիոլոգը, և բոլորը փորձում են կանխատեսել, թե որ քաղաքական ուժերը կհաղթեն: Պարոն Մանոյան, արթնացե՞լ է արդյոք Ձեր մեջ սոցիոլոգը և ինչ է հուշում Ձեզ. որ ուժերը և ինչ համամասնությամբ կանցնեն գալիք խորհրդարան:
– Ես չեմ ուզում լինել ո՛չ սոցիոլոգ, ո՛չ էլ գուշակ: Մի բան պարզ է, որ Հայաստանում չկա որևէ մի քաղաքական ուժ, որը վայելում է հասարակության մեծամասնության վստահությունը:
– Իսկ, ըստ Ձեզ, հնարավո՞ր է հետընտրական լարվածություն ստեղծվի Հայաստանում` այնպես, ինչպես եղավ 2008 թվականին:
– Խորհրդարանական ընտրությունները, ի տարբերություն նախագահականի, այլ տրամաբանությամբ են անցկացվում, և հասարակությունն էլ է հասկանում այդ տարբերությունը: Խորհրդարանական ընտրություններում, մասնավորապես համամասնական ընտրակարգով, մեծ կարևորություն է տրվում կուսակցությունների առաջարկած ծրագրերին, իսկ նախագահական ընտրությունների ժամանակ առավել մեծ ուշադրություն է հատկացվում առանձին թեկնածուներին: Ավելին` խորհրդարանական ընտրությունների ժամանակ ընտրողները ձայն տալիս են իրենց նախընտրած թեկնածուներին, իսկ նախագահականի ժամանակ` նրան, ում հաղթելու շանսերն առավել մեծ են: Ամեն դեպքում, հուսով եմ, որ 2008թ. մեզ բոլորիս համար դաս եղավ, և այն է՛լ երբեք չի կրկնվի:
– Նախօրեին ռուսական լրատվամիջոցները տեղեկություն տարածեցին, թե հունվարի վերջին Սոչիում տեղի է ունենալու Սարգսյան-Ալիև-Մեդվեդև եռակողմ հանդիպումը: Փորձագետներն ու քաղաքագետներն այն կարծիքին են, որ այս հանդիպման ժամանակ առավել շատ քննարկվելու է ոչ թե ԼՂ հարցը, այլ իրանական խնդիրը, հաշվի առնելով այն հանգամանքը, որ Հայաստանն ու Ադրբեջանը Իրանի հարևան երկրներ են և Իրանին վերաբերող խնդիրները կարող են անմիջական ազդեցություն ունենալ նաև այս երկրների վրա: Շատերի կարծիքով, Ռուսաստանը, որն Իրանի հարցում ունի Արևմուտքից տարբերվող դիրքորոշում, փորձում է ի դեմս Հայաստանի և Ադրբեջանի` դաշնակիցներ ձեռք բերել: Պարոն Մանոյան, Դուք ինչպե՞ս կգնահատեք այս հանգամանքը:
– Կարծում եմ, հանդիպման վերաբերյալ ռուսական լրատվամիջոցների տարածած տեղեկատվությունը որոշ չափով չափազանցված է: Չեմ ցանկանում այս հարցում գուշակի դերում հանդես գալ:
– Ձեր կարծիքով` 2012թ. ինչպիսի՞ զարգացումներ կարելի է սպասել ԼՂ հարցի կարգավորման գործընթացից, հաշվի առնելով այն հանգամանքը, որ թե՛ հակամարտության կողմ երկրներում և թե՛ ԵԱՀԿ ՄԽ միջնորդ երկրներում սպասվում են համապետական ընտրություններ:
– Մի կողմից այդ ընտրությունների պատճառով, մյուս կողմից էլ այն պատճառով, որ Ադրբեջանը դարձել է ՄԱԿ-ի Անվտանգության խորհրդի ոչ մշտական անդամ, կարծում եմ, որ 2012-2013թթ. ընթացքում ԼՂ հարցի կարգավորման գործընթացում առաջընթաց չի լինի: Լինելով դժգոհ ՄԽ համանախագահների առաջարկներից` Ադրբեջանը կփորձի հարցի քննարկումը տեղափոխել ՄԱԿ-ի ԱԽ, դրանով իսկ խոչընդոտելով Մինսկի խմբի շրջանակներում հարցի կարգավորման առաջընթացին: Իսկ միակ բանը, որ կփորձեն անել ՄԽ համանախագահները, պատերազմի վերսկսմանը խոչընդոտելն է: Հետևաբար, մենք պետք է կենտրոնանաք ԼՂՀ-ի ճանաչման գործընթացի վրա:
