Քաղաքագետ Երվանդ Բոզոյանը կարծում է, որ Լիբիայի նախկին առաջնորդ Մուամար Քադաֆիի մահը կարող է լավ դաս լինել աշխարհի մյուս բոլոր բռնապետների և ժողովրդավարության կայացման ճանապարհին գտնվող երկրների ղեկավարների համար: Նման տեսակետ նա հայտնեց «Առաջին լրատվական»-ի հետ զրույցում` միաժամանակ նկատելով, որ իր ժողովրդի ատելությունը վաստակած Քադաֆիի հանդեպ հաշվեհարդարն իր բնույթով, միևնույն է, խիստ անմարդկային էր:
«Ուզում եմ երկու հանգամանք նշել. ո՛չ բռնատիրությունը, ո՛չ հեղափոխությունը որևէ երկրի ու ժողովրդի ոչ մի լավ բանի չեն կարող հանգեցնել: Հեղափոխությունն առաջանում է այն ժամանակ, երբ բռնատերերը չեն հասկանում հասարակական պահանջը և չեն գնում բարեփոխումների: Հիշենք, որ Մուամար Քադաֆին հեղափոխությամբ էր եկել իշխանության, և եթե կարողանար ժամանակին բարեփոխել համակարգը, կարողանար նորմալ երկիր կառուցել, հաստատապես կխուսափեր այն ամենից, ինչ այժմ կատարվում է այդ երկրում: Իսկ ժամանակին Լիբիան բավական հարուստ երկիր էր, որի ՀՆԱ-ն մոտավորապես 90 մլրդ դոլար էր կազմում, բժիշկների նվազագույն աշխատավարձը, օրինակ, ամսական հասնում էին 1000 դոլարի, երեխաներ ունենալու ժամանակ ամուսիններին 6000 դոլար գումար էր տրվում և այլն: Սակայն Մուամար Քադաֆիի ղեկավարման օրոք երկրի բոլոր ֆինանսատնտեսական հոսքերը վերահսկվում էին նրա ընտանիքի կողմից: Նրանք, ընտանեկան բիզնես ձևավորելով, ավելի քան 200 մլրդ դոլարի գումար կուտակեցին: Քադաֆիի օրինակը ցույց է տալիս, որ եթե այս կամ այն երկրում չկա գործարար միջավայր, չկա մրցակցություն, տեղի է ունենում այն, ինչ տեղի ունեցավ Լիբիայում»,- նկատեց քաղաքագետը:
Անդրադառնալով հայաստանյան իրականությանը` Երվանդ Բոզոյանը նկատեց, որ Լիբիայի և մեր երկրի միջև զուգահեռներ կարելի է անցկացնել այնքանով, որքանով Հայաստանում 20 տարի տիրող բռնապետությունն ու ավտորիտար համակարգը ռեֆորմացիայի չեն ենթարկվում: «Իհարկե, մենք ունենք տնտեսական աճ և բարեկեցության որոշակի աճ, սակայն, ցավոք սրտի, քաղաքական համակարգը, սկսած 90-ական թվականներից, մնացել է նույնը և բերել քաղաքական տարբեր ճակատների միջև ատելության: Ատելությունն էլ իր հերթին հանգեցրեց Մարտի 1-ի իրադարձություններին»,-ամփոփեց քաղաքագետը:
Հիշեցնենք, որ Լիբիայի նախկին առաջնորդը, ամիսներ տևած հետապնդումներից հետո, ապստամբների կողմից հայրենի Սիրթ քաղաքում սպանվեց հոկտեմբերի 20-ին:
