Գյումրիում այս տարի բնակարաններ կստանան 1756 անօթևան ընտանիքներ, 2010-ին բնակարան էին ստացել 1050-ը: Հաշվառված ընտանիքների ցուցակում դեռ կմնան 1400 ընտանիքներ:
«Առաջին լրատվականի» հետ զրույցում «Շիրակ կենտրոն» ՀԿ նախագահ Վահան Թումասյանը տեղեկացրեց, որ գյուղական համայնքներում բնակարանով ապահովելու ծրագիրը սկսվելու է 2012 թ.-ին՝ բացառությամբ Ախուրյան համայնքի: Շիրակի գյուղական համայնքներում անօթևան է համարվում 574 ընտանիք, որոնցից 182-ը Ախուրյանում են, 282-ը՝ տասը և ավելի անօթևան ընտանիք ունեցող տասնմեկ համայնքներում, 110-ը՝ տասից պակաս անօթևան ընտանիքներ ունեցող համայնքներում։
Հաշվառված ընտանիքների բնակարանային խնդիրները լուծվում են 2 ուղղությամբ՝ բնակարանային շինարարության ծրագիր է իրականացվելու Ախուրյանում և մարզի՝ 10 և ավելի անօթևան ընտանիքներ ունեցող համայնքներում, իսկ 10-ից պակաս անօթևան ընտանիքներ ունեցող համայնքներում տրամադրվում են բնակարանների գնման վկայագրեր (ԲԳՎ)։
Վ. Թումասյանը նշեց, որ կան 150 անօթևան ընտանիքներ, որոնք հաշվառված չեն ցուցակներում և այդ ընտանիքները ենթակա չեն կառավարության կողմից փոխհատուցման, որովհետև կառավարության N432 որոշմամբ մինչև 2008 թ. նոյեմբերի 1-ը հաշվառված ընտանիքներն են միայն փոխհատուցվելու. «Մարդիկ կան, ովքեր երկրաշարժի ժամանակ բնակարան են կորցրել, բայց չեն հասցրել մինչև սահմանված ժամկետը հաշվառվել. բացակա են եղել, վեճեր են եղել, փաստաթղթերը չեն հասցրել հանձնել, և, ըստ էության, դուրս են մնացել փոխհատուցման ծրագրից»: ՀԿ նախագահը նշեց, որ նրանց խնդրին կառավարությունը հնարավոր է անդրադառնա բնակարանաշինության ծրագրի ավարտից հետո:
Ախուրյանում սկսվել է 3 բազմաբնակարան շենքի կառուցումը, որոնք շահագործման կհանձնվեն 2012 թ.-ին, իսկ Գյումրիում բնակարանաշինությունը կավարտվի մինչև տարեվերջ: Վ. Թումասյանի խոսքով, Գյումրիում 1400 հաշվառվածներ դեռևս կմնան, բայց դրանցից մոտ 400-ը փաստաթղթեր չեն հանձնել: Այսինքն՝ այդ մարդիկ կամ չկան, կամ վախենում են փաստաթղթերը հանձնել (խնդիրներ ունեն), կամ ընտանիքներում բնակարանի ապագա պատկանելության մասին անհամաձայնություններ կան, և ընդհանուր որոշման չեն գալիս:
Վ. Թումասյանը հայտնեց նաև, որ Գյումրիում կան նաև տնակներում ապրող 3500 անօթևան ընտանիքներ, որոնք պետության կողմից ենթակա չեն փոխհատուցման: Այսինքն՝ կամ այլ բնակավայրերից են եկել Գյումրի, տնակ են ձեռք բերել և ապրում են, կամ ընտանիքները կիսվել են, կամ բնակարանը ստացել ու վաճառել են, կամ ԲԳՎ-ներ ձեռք են բերել, որոնց գումարը փոքր է եղել ու չեն կարողացել բնակարան գնել, բայց հազար ու մի կարիքից դրդված բանկերի հետ համաձայնության են գնացել ու գումարը վերցրել կոռուպցիոն ճանապարհներով:
«Ընդ որում, գյուղական բնակավայրերում սեփական տուն կորցրածներին փոխհատուցում են, իսկ Գյումրիում միայն բազմաբնակարան շենքերի դեպքում են փոխհատուցում տրամադրում, սեփական տուն կոցրածներին չեն փոխհատուցում: Սա բացարձակ անհեթեթություն է: Մարդը տուն է կորցրել: Ի՞նչ տարբերություն՝ սեփական տուն, թե շենք»,- ասաց Վ. Թումասյանը:
Նրա կարծիքով, ԲԳՎ-ները խթանում են արտագաղթը. ընտանիքը ստանում է գումարը, բնակարան չի գնում, արտագաղթում է, հետագայում գալիս ու տնակներում են բնակվում:
1988 թ. երկրաշարժից հետո Շիրակում տարբեր աղբյուրների միջոցով են բնակարաններ բաշխվել: Ընդհանուր առմամբ մոտ 19,000 բնակարան է բաշխվել միայն Գյումրիում:
«Եթե կոռուպցիան չլիներ, բնակարան տրվեր այն մարդկանց, ովքեր իրոք կորցրել էին բնակարանը, այսօր առնվազն 1500-2000 բնակարանի կարիք պակաս կունենայինք: Եթե 20 տարի առաջ 1 ընտանիք է եղել, այսօր այն բաժանվել է՝ եղբայրներն առանձնացել են, հարս ու կեսուր բաժանվել են: Հիմա այդ ընտանիքների ներսում պատերազմ է՝ տարբեր տեղեր են ապրում, բայց 1 բնակարան պետք է ստանան: Եթե բնակարանների հարցը վաղուց լուծվեր, այժմ խնդիրներն անհամեմատ ավելի քիչ կլինեին, ու արտագաղթն էլ քիչ կլիներ»,- նշեց Վ.Թումասյանը:
