Անանուխը մարդկությունը սիրում է իր հիանալի, ոչ սուր բույրի համար: Այն ամենատարածված համեմունքներից է: Բուսաբանները բանջարանոցում աճող դաղձը կամ անանուխը դասում են Lamiaceae ընտանիքին՝ Mentha տեսակին: Բույսի գիտական անվանումը Mentha spicata է:
Անանուխն օգտակար է առողջության համար: Այն պարունակում է բազմաթիվ օգտակար վիտամիններ, հակաօքսիդանտներ: Անանուխը ցածր կալորիական է: Հիմնական եթերայուղը մենթոլն է: Դրանում պարունակվում են նաև այլ կարևոր քիմիական միացություններ՝ ալֆա-պինեն, բետա-պինեն, կարվոն, ցինեոլ, լինալոոլ, լիմոնեն, միրցեն ու կարիոֆիլեն: Սրանք օգնում են հանել հոգնածությունն ու սթրեսը:
Բույսի մասերը պարունակում են նաև կալցիում, երկաթ, մագնիում:
Երկաթը անհրաժեշտ է ֆերմենտներին, որոնք մասնակցում են բջջային մետաբոլիզմին ու հեմոգլոբինի սինթեզին:
Կալիումը օգնում է կարգավորել պուլսը և արյան ճնշումը:
Անահուխը հարուստ է նաև հակաօքսիդանտ վիտամիններով, ներառյալ՝ վիտամին A, բետա-կարոտին, վիտամին C, վիտամին B6, տիամին, ինչպես նաև ռիբոֆլավին:
Անանուխի թուրմը համարվում է հիանալի միջոց գլխացավի, նյարդային լարվածության, հոգնածության ու սթրեսի դեմ, ինչպես նաև շնչառական ուղիների հիվանդությունների ժամանակ:
Անանուխն օգնում է կանխարգելել ասթման, բրոնխիտը, մրսածությունը: Այն կիրառվում է նաև մարսողական տրակտի խնդիրների բուժման ժամանակ, այդ թվում՝ սրտխառնոցի, զկռտոցի, քանի որ թուլացնում է ստամոքսի մկանները:
Մենթոլը՝ անանուխի եթերայուղը, ունի ցավազրկող հատկություններ:
Հղիության ժամանակ հարկավոր է զգույշ լինել անանուխի կիրառումից: Անանուխը կարող է որոշ զգայուն մարդկանց մաշկի վրա քոր ու ցան հարուցել:
