Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանում Մխիթար Պապոյանի նախագահությամբ ավարտվել է Սարգիս Բարսեղյանի գործով դատավարությունը:
53-ամյա Սարգիս Բարսեղյանին դատարանը մեղավոր է ճանաչել խարդախության եղանակով հափշտակություն կատարելու համար՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178 հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով:
Բարսեղյանն արգելանքի տակ էր 2012 թվականի նոյեմբերի 1-ից:
Սարգիս Բարսեղյանը, որևէ աշխատանքային առնչություն չունենալով ՀՀ ազգային անվտանգության ծառայության հետ, հանդես էր եկել որպես այդ ծառայության աշխատակից:
Նրա այդ «դերին» լիովին հավատացել էր Արմավիրի մարզի Արգավանդ գյուղի բնակիչ Գեղամը ու, հետևաբար, Սարգսին վերաբերվել էր ամենայն հարգանոք:
Վերջինս իր ներկայացրած ծառայության աշխատակցին հարիր կերպարի մեջ ներկայանալուց բացի ցանկացել էր «օգտակար» լինել Գեղամին: Նա վստահեցրել էր, թե համապատասխան «մաղարիչով» կարող է Գեղամի որդուն աշխատանքի ընդունել տալ ԱԱԾ-ում:
Որ նման «ցանկալի» տեղերում առանց փողի կամ լավ ծանոթի աշխատանք գտնելն անհնար է, Գեղամը, չգիտես ինչու, համոզված էր: Այնպես որ, բոլորովին չկասկածեց Սարգսին՝ կատարած առաջարկությունը լսելով: Ընդհակառակը: Անչափ ուրախացավ և ավելի վստահեց ու, միաժամանակ, շատ ավելի մեծ հարգանք տածեց նրա նկատմամբ. ուրեմն՝ նա ոչ միայն «աշխատակից» էր, այլև՝ «հարցեր լուծող աշխատակից»:
Բարսեղյանի ներկայացրած «մաղարիչի» գումարն էլ նման վայրում որդուն աշխատանքի տեղավորելու համար համոզիչ էր թվացել Գեղամին: Խոսքը 3 հազար դոլարի մասին էր: Սիրող հայ հայրը ինչեր չի անի որդու պայծառ ապագան ապահովելու համար:
Այնուամենայնիվ, ազնիվ հայ գյուղացին նման գումար ունենալ չէր կարող, ինչքան էլ որ բնակվեր «Արգավանդ» անունով գյուղում:
Ի՞նչ ելք էր գտել Գեղամը: Պարզ է. դիմել էր բանկ, որ վարկ ստանա:
Պատկերացնելո՞ւ բան է. մարդը բանկից վարկ է վերցնում, որ գումարը ոչ թե հողամշակման կարիքներին ծառայեցնի, իր բիզնեսն ընդլայնի կամ այլ օրինական խնդիրներ լուծի, այլ… կասկածելի մեկի միջոցով կաշառք տա՝ աշխատանքի տեղավորման համար:
Միայն կոռուպցիայի պայմաններում գոյատևելուն սովորած, գոյատևման ընթացքում ստիպողաբար թրծված խեղճ մարդը կարող է նման քայլը ներքին հավատով կատարել:
Գեղամը դիմել էր «ԱԿԲԱ-Կրեդիտ Ագրիկոլ» բանկի Արմավիրի մասնաճյուղ ու ստացել Սարգսի Բարսեղյանի պահանջած գումարը:
Նույն օրն էլ նա գումարը փոխանցել էր «բարեկամին» ու սպասել, թե որդուն երբ են հրավիրելու համապատասխան աշխատավայր:
Սակայն Սարգիս Բարսեղյանն իր վերցրած գումարով ոչ մի աշխատանքային խնդիր չէր կարգավորել, նա պարզապես իր կարիքներին էր ծառայեցրել գյուղացու վարկային երեք հազար դոլարը: Իսկ գյուղացու համար դա, իհարկե, երեք հազար դոլար չէր, նա տոկոսներ էլ պիտի վճարեր բանկին:
Երբ Գեղամը համոզվեց, որ որդուն ԱԱԾ չեն հրավիրում ու աշխատանք չեն առաջարկում, երբ հետաքրքրվեց ու իր համար պարզեց վերջապես, թե Սարգիսը ինչու չի կատարել խոստումը, նոր միայն դիմեց պատկան մարմիններին:
Քրեական գործը հարուցվեց ԱԱԾ քննիչի կողմից՝ 2012 թվականի հոկտեմբերի 29-ին, իսկ նոյեմբերի 1-ին Սարգիս Բարսեղյանին մեղադրանք առաջադրվեց:
Դատարանում Բարսեղյանը միջնորդեց գործը քննել արագացված ընթացակարգով. նա լիովին ընդունում էր մեղքը, զղջում էր, բացի այդ ամբողջովին հատուցել էր Գեղամին պատճառած նյութական վնասը:
Դատարանը Բարսեղյանի պատասխանատվությունը մեղմացնող հանգամանք դիտեց ոչ միայն նյութական վնասի հատուցման փաստը, այլև այն, որ Սարգիս Բարսեղյանն ամուսնացած է, ընտանիքատեր, նախկինում դատապարտված չի եղել, անկեղծորեն զղջում էր:
Այդ պայմաններում դատարանը ամբաստանյալին դատապարտեց ազատազրկման հետ չկապված պատժի՝ տուգանքի՝ նվազագույն աշխատավարձի հազարապատիկի չափով: Ապա համաներում կիրառեց և ազատեց պատժի կրումից:
Սարգիս Բարսեղյանը կալանքից ազատ արձակվեց հենց դատարանի դահլիճում և վերադարձավ ընտանիքի գիրկը:
