«Ժողովուրդ» թերթը գրում է. «2014թ. նոյեմբերի 28-ին՝ հատուկ քննչական ծառայության աշխատողի օրը, Սերժ Սարգսյանը, ըստ երեույթին, ոչ միայն շնորհավորեց, այլև որպես տոնական նվեր «դաբրո» տվեց ՀՔԾ պետ Վահրամ Շահինյանին` մի դաստիարակչական պատասխան տալ ՀՀ գլխավոր դատախազ Գևորգ Կոստանյանին: Այս անգամ էլ ՀՔԾ-ի հետ է դատախազությունը հակամարտում:
«Կռիվ կինոյի» սկիզբը
Նոյեմբերի 25-ին ՀՀ ՀՔԾ-ն հրապարակել էր «Ա1+»-ի լրագրող Մարինե Խաչատրյանի մասնագիտական գործողությունները խոչընդոտելու փաստով հարուցված քրեական գործը կարճելու մասին որոշումը: Հիշեցնենք, որ ԱԺ անվտանգության ծառայության պետ Կարեն Հայրապետյանը հարվածել էր լրագրողի ձեռքին, տապալել էր IPad-ը, իսկ ՀՔԾ-ն այդ արարքում հանցանք չէր տեսել: Նոյեմբերի 28-ին՝ հենց ՀՔԾ աշխատողի օրը, ՀՀ գլխավոր դատախազությունը որոշեց ՀՔԾ-ի որոշումը վերացնել և նոր նախաքննություն նշանակել: Ավելի ուշ Գևորգ Կոստանյանն էլ մյուս պաշտոնյաների նման այցելել էր ՀՔԾ հանդիսավոր նիստին մասնակցելու: Շնորհավորական ուղերձ էր ուղղել նաև Սերժ Սարգսյանը:
ՀՔԾ-ի հորդորը դատախազությանը
Իրենց տոնը նշելուց և խումարից դուրս գալուց հետո ՀՔԾ պետ Վահրամ Շահինյանի հրահանգով այսպիսի մի հայտարարություն տարածվեց. «Պետական մարմնի հավասարակշռված վարքին ոչ հարիր ենք համարում, երբ պաշտոնական հաղորդագրության մեջ նշվում է, թե. «ՀՔԾ-ն նախաքննությունն իրականացրել է դատավարական կոպիտ խախտումներով, մասնավորապես անձին՝ Մարինե Խաչատրյանին, տուժող ճանաչելու համար բավարար հիմքերի առկայության պայմաններում վերջինիս տուժող չի ճանաչել»: Տեղին է հիշեցնել, որ ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 58-րդ հոդվածի 2-րդ մասը սահմանում է. «Տուժող ճանաչելու մասին որոշումն ընդունում է … դատախազը …»: Այսինքն՝ քրեական գործով նախաքննության ընթացքում բավարար հիմքերի առկայության դեպքում դատախազն իրավասու էր կայացնել անձին տուժող ճանաչելու մասին որոշում: Ինչը քննարկվող քրեական գործի նախաքննության շուրջ 1.5 ամսվա ընթացքում դատախազի կողմից չի կատարվել: Բացի այդ՝ ավելորդ չենք համարում նշել, որ սույն քրեական գործը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 164-րդ հոդվածի 1-ին մասի հատկանիշներով հարուցվել է ՀՀ ԳԴ դատախազի կողմից, այն բանից հետո, երբ վերացվել էր արարքում հանցակազմի բացակայության հիմքով քրեական գործ հարուցելը մերժելու մասին ՀՀ հատուկ քննչական ծառայության քննիչի որոշումը, և դատախազը գտել էր, որ առկա են հանցագործության մասին վկայող փաստական տվյալներ:
Եթե հրապարակման հեղինակի մտահոգությունը լրագրող Մ. Խաչատրյանի՝ որպես տուժողի իրավունքների պաշտպանությունն է, ապա չենք կարծում, որ դատախազությունը տեղյակ չէ ՀՀ քր. դատ. օր. 182-րդ հոդվածի 3-րդ մասի այն դրույթից, համաձայն որի. «Եթե այդ պահին հայտնի է հանցագործությունից տուժած անձը, քրեական գործ հարուցելու հետ միաժամանակ այդ անձը ճանաչվում է տուժող…»:
Ակնհայտ է, որ լրագրող Մ.Խաչատրյանի անձը հայտնի էր քրեական գործ հարուցելու պահին, իսկ սույն քրեական գործը հարուցող դատախազն ինքը կարող էր որոշում կայացնել տուժող ճանաչելու մասին, ինչը չի կատարել: Հարկ ենք համարում փաստել, որ ՀՀ գլխավոր դատախազության կողմից հայտնի հաղորդագրությամբ փորձ է արվել հանրային հնչեղություն ունեցող գործով առիթն օգտագործելով՝ հանրության առաջ արժևորել դատախազությունը՝ մեկ այլ պետական կառույցի աշխատանքները թերագնահատելու հաշվին, առանց անդրադառնալու նույն խնդրի կապակցությամբ դատախազի թույլ տված բացթողումներին:
Գտնում ենք, որ հարկ է այսուհետ հանդես բերել ՀՀ գլխավոր դատախազության նման ծանրակշիռ կառույցին բնորոշ զսպվածություն և հանրությանը տրամադրել իրավաբանորեն հիմնավորված տեղեկատվություն՝ ընթերցողներին թյուրըմբռնումից զերծ պահելու համար»: Ակնհայտ է, որ ՀՔԾ պետ Վահրամ Շահինյանի գիտությամբ և խմբագրմամբ տարածված այս հայտարարության տեքստը չէր կարող հրապարակվել, քանի դեռ դրա համար նա չէր ստացել Սերժ Սարգսյանի «դաբրոն»:
Մանրամասները՝ թերթի այսօրվա համարում
