Հայ ազգային կոնգրեսի ներկայացուցիչ Դավիթ Շահնազարյանը, այսօր «Հայացք» ակումբում անդրադառնալով արտաքին քաղաքական խնդիրներին, նշեց, որ Ղարաբաղյան խնդրի կարգավորման շուրջ հիմնական իրադարձությունները ընթանում են ոչ թե ԵԱՀԿ ՄԽ-ի եռանախագահողների ձևաչափում և բուն բանակցություններում, այլ նրա շուրջ` ԵԽԽՎ-ում, որտեղ սկսել է գործել ԼՂ-ի հարցով ենթահանձնաժողովը, մոտ ապագայում կհրապարկվի միջազգային փաստահավաք խմբի զեկույցը, որը, ըստ ՀԱԿ ներկայացուցչի, Ադրբեջանը կփորձի օգտագործել նաև ՄԱԿ-ի ԳԱ-ում:
Բացի այդ, ըստ բանախոսի` Ադրբեջանը որդեգրել է մի նոր ուղղություն` տարբեր երկրների խորհրդարաններում է փորձում հասնել նրան, որպեսզի որոշումներ ընդունեն ԼՂ-ի հակամարտության կարգավորման գործընթացի հետ կապված: Դ.Շահնազարյանը որպես օրինակ մատնանշեց Լիտվայի խորհրդարանը, ապա հավելեց.
«Այս ամենին Հայաստանի դիվանագիտությունը համարժեք որևէ մոտեցում չի ցուցաբերում: Ադրբեջանի իշխանությունները կատարել են բազմաթիվ սխալներ` ապացուցելով, որ նրանց համար բանակցային գործընթացը ընդամենը տարածքների վերադարձն է, և բացահայտորեն խոսելով միայն ռազմական լուծման մասին` իրենց դրել են չափազանց ծանր վիճակի մեջ, որից, սակայն, մեր դիվանագիտությունը չի օգտվում: ԵԽԽՎ-ում, ի հեճուկս Հայաստանի իշխանությունների ջանքերի, ստեղծվեց այդ հանձնաժողովը»:
Դ.Շահնազարյանը ներկայացրեց մի քանի քայլեր` իրավիճակը շտկելու ուղղությամբ. «Բոլոր այդ հարթակներում պետք է տանել հետևողական աշխատանք, որը հիմնված պետք է լինի հետևյալ իրողությունների վրա. պատերազմը սկսել է Ադրբեջանը, զինդադարը պարտադրվել է Ադրբեջանին, մոռացության է մատնվել ՀՀ դիվանագիտության կողմից մի շատ կարևոր փաստաթուղթ, որը ստորագրվել է 1995 թ. փետրվարին` «Հրադադարի ռեժիմն ամրապնդելու միջոցառումների» մասին փաստաթուղթը:
Հայաստանը պետք է օգտագործի այն հանգամանքը, որ Ադրբեջանը հրաժարվում է կատարել ՄԱԿ-ի ԱԽ չորս բանաձևերը և գնում է բացարձակապես ռազմական լուծման: Կարևոր է նաև 1994 թ. Բուդապեշտի գագաթնաժողովի որոշումը և 1995-ի ԵԱՀԿ-ի պրահյան փաստաթուղթը: Այսինքն` բոլոր հնարավորությունները Ադրբեջանի կողմից տրված են, սակայն մեր դիվանագիտությունը բացարձակապես չի օգտագործում դրանք:
Այս ամենը պետք է կատարել ոչ միայն ԵԽ-ում, այլև ՄԱԿ-ի ԳԱ-ում, միջազգային բոլոր հարթակներում, ինչպես նաև կոնկրետ աշխատանք է պետք տանել առանձին պետությունների հետ»:
Դ. Շահնազարյանը նաև կարծիք հայտնեց, որ կառավարության բազմաթիվ նախարարություններից ամենաթույլը, ամենաանպատրաստը Հայաստանի արտաքին գործերի նախարարությունն է:
