Հայաստանում ռուսական ռազմակայանի պայմանագրային զինծառայողների թիվը մինչև ընթացիկ տարվա ավարտը կրկնապատկելու Ռուսաստանի որոշումը զուտ ռազմական-պաշտպանական նշանակության չէ, ավելին՝ մեծ է հարձակողական սպառազինության նշանակությունը: «Առաջին լրատվական»-ի հետ զրույցում նման տեսակետ հայտնեց «Քաղաքական ու միջազգային հետազոտությունների հայկական կենտրոնի» փորձագետ Ռուբեն Մեհրաբյանը:
«Երևույթը պետք է դիտարկել հարավային ուղղությամբ ռուսական ներկայության ավելացման և ակտիվացման համատեքստում, գոնե այն տարածաշրջանում, որը ռուսները համարում են իրենց հարավային օկրուգի պատասխանատվության գոտի: Այսպիսով, Հայաստանում ռուսական ռազմակայանի պայմանագրային զինծառայողների թիվը մինչև ընթացիկ տարվա ավարտը կրկնապատկելու գաղափարն ամենևին էլ պաշտպանական նշանակություն չունի»,- ասաց նա:
Ռուբեն Մեհրաբյանի խոսքերով՝ հաշվի առնելով այն հանգամանքը, որ Սիրիայի և Իրանի շուրջ իրավիճակի կարգավորման տարրեր դեռս չեն նկատվում (իսկ այս երկու խնդիրներում Ռուսաստանն իր հստակ շահերն ունի), Հարավային Կովկասը ռազմավարական կարևորություն է ձեռք բերում:
«Ռուսաստանը, բնականաբար, մտածում է՝ ինչպես երկարաձգի և դիվերսիֆիկացնի՝ դրանով իսկ հավերժացնի իր ներկայությունը մեր տարածաշրջանում: Սա ինքնանպատակ չէ, քանի որ Հարավային Կովկասով են անցնում Արևելք-Արևմուտք կոմունիկացիաները, բացի այդ՝ տարածաշրջանը ներառված է «Հարավային էներգետիկ միջանցք» նախագծի մեջ: Վերջինս մրցակից է ռուսական «Գազպրոմի» շահերին: Պարզ է, որ ռազմական ներգործությամբ Ռուսաստանը փորձում է պահպանել Եվրոպային Արևելքից էներգամատակարարման ունեցած գործում իր մենաշնորհը, հետևաբար այդ երկիրը շահագրգռված է պահպանել տարածաշրջանի մասնատվածությունն ու կոնֆլիկտները»,- ասաց փորձագետը:
Ռուբեն Մեհրաբյանը նաև նկատեց, որ Ռուսաստանը, Հարավային Կովկասում ավելացնելով ռազական ներկայությունը, փորձում է իր հետ չհամաձայնող տարածաշրջանային սուբյեկտներին բերել իրեն ձեռնտու որոշումների հետ համաձայնության: «Այդ երկիրն անում է ամեն ինչ, որպեսզի անհնար լինի հրաժարվել իր առաջարկներից: Սա լրջագույն սպառնալիք է տարածաշրջանին: Այս նկրտումներին պետք է դիմակայել, ընդ որում՝ ոչ միայն տարածաշրջանային, այլև արտատարածաշրջանային ուժերով: Ռուսաստանի նման դիրքորոշումը նախևառաջ սպառնալիք է ՀՀ անկախությանը: Այն փակում է բոլոր հնարավոր ճանապարհները՝ ուղղված հարևանների հետ հարաբերությունների բարելավման Հայաստանի ջանքերին: Ստացվում է, որ մեր երկիրը պետք է հավերժ «բարեկամություն» անի Ռուսաստանի հետ, ինչը ժամանակը դարձնում է մեր իսկ թշնամին»:
Ամփոփելով՝ փորձագետն ընդգծեց, որ ինքն առաջիկա ամիսներին Հայաստանի դիվանագիտության համար ծանր ժամանակաշրջան է կանխատեսում:
