«Առաջին լրատվականը» ԵՊՀ դասախոս, քաղաքական վերլուծաբան Անուշ Սեդրակյանից հետաքրքրվեց, թե մշակութային տեսանկյունից ի՞նչ նշանակություն կարող են ունենալ մայրաքաղաքի տարբեր փողոցներում, պատերին և հենասյուներին փակցված կրոնական տարբեր կազմակերպությունների, ազատ մամուլի նկատմամբ անհանդուրժողականություն քարոզող «Ո՛չ աղանդներին», «Ո՛չ ՀՀՇ-ական մամուլին» վերտառությամբ թռուցիկները:
Անուշ Սեդրակյանը կարծում է, որ մենք պարտվել ենք մեր պետականության մեջ, տարածական նկրտումների մեջ, մշակույթում և կայանում ենք միայն այստեղ-այնտեղ սփռվող գաղութների տեսքով: Իսկ աճող էմիգրացիայի ալիքը, ըստ նրա, միայն ավելացնում է գաղութները: Այդ պարտությունները, քաղաքական վերլուծաբանի դիտարկմամբ, վկայում են, որ մեր ազգին միշտ բնորոշ է եղել սխալ օրենքների որդեգրումը ներքին և արտաքին քաղաքականության մեջ, ներքին բարոյահոգեբանական մթնոլորտում:
Անուշ Սեդրակյանը կարծում է, որ կան ադաթի մահապարտներ: «Նրանք, լինելով նոմինալ քրիստոնյա, քրիստոնեության հիմնական խնդիրը` մեղք գործելը և նրա համար փոխհատուցելու, ինչպես նաև` հանդուրժողականության մեխանիզմը, չեն յուրացրել: Նրանք պահում են մի քանի ադաթային միավորներ, որոնց մեջ է ա)միակրոնությունը, այլ կրոնների հանդեպ անհանդուրժողականությունը, բ) այլ ազգերի, էթնիկ միավորների նկատմամբ ագրեսիվությունը, գ) սոցիալական, ժողովրդավարական արժեքների նկատմամբ ներքին ատելությունը»,- ասաց մեր զրուցակիցը:
Եվ երբ, ըստ վերլուծաբանի, հասարակության գիտակից մասը փորձում է արծարծել ժողովրդավարության, մարդու իրավունքների հարցը, հանդիպում է դիմադրության մեծամասնության կողմից: Անուշ Սեդրակյանը հիշեցնում է, որ անմիջապես հայտարարվում է, որ մեր ազգին բնորոշ չէ հեղափոխականությունը, ժողովրդավարությունը, մարդու իրավունքները մեր մենթալիտետին բնորոշ չեն: «Այն ամենն, ինչ այսօր առնչվում է մոդեռն պետություն կառուցելու հեռանկարի հետ, հանդիպում է դիմադրության»,- ասում է Անուշ Սեդրակյանը:
Վերլուծաբանը տարակուսում է. «Եթե որևէ մեկը փորձում է կասկածի ենթարկել Ռուսաստանի հետ հարաբերությունները, այսօր կան անգամ բարձրագույն կրթություն ունեցող մարդիկ, որոնք հայտարարում են, թե` «առանց Ռուսաստանի մենք ո՞ւմ ենք պետք»»: Նույն կերպ, մեր զրուցակցի ասելով, նրանք արձագանքում են, թե մեր ազգին պահողը եկեղեցին է: Նա հիշեցնում է, որ ժամանակակից աշխարհում գործում է «ազգային պետություն» կոնցեպցիան: Վերլուծաբանի կարծիքով, եթե մենք չունենք պետական մշակույթ, պետաիրավական նորմալ կառույցներ, կարող ենք կորցնել մեր մշակութային դեմքը, լեզվական ինքնությունը, սահմանային ինքնությունը:
«Պետության կոլապսը հանգեցնելու է ողջ հայության կոլապսին»,- կարծում է վերլուծաբանը, որը նման թռուցիկների տարածումն այդ համատեքստում համարում է տրամաբանական: Անուշ Սեդրակյանը վտանգավոր է համարում առաջադեմ մտքի օտարումը:
