Tuesday, 19 01 2021
Tuesday, 19 01 2021
01:00
Թուրքիայում ամուսինն այլանդակել է իր ուկրաինուհի կնոջը, որը ցանկացել է բաժանվել նրանից
00:45
Սահարայի անապատում ձյուն է տեղացել
Հրապարակվել են Հայաստանի քաղաքացիների համար Ռուսաստան մուտքի կանոնները
Հայաստանի և Ռուսաստանի սահմանադրական դատարանների նախագահները հեռախոսազրույց են ունեցել
00:06
Ամեն շաբաթ 100. 000 մահ
5-րդ զորամիավորումում ամփոփվել են 2020-ի ընթացքում իրականացված աշխատանքները․ ՊՆ
00:00
92-ամյա Ժան-Մարի Լե Պենը պսակադրվել է իր կնոջ հետ
Հայաստանն այն քիչ երկրներից է, որտեղ առկա ուսուցումը հիմնական ծավալով վերականգնված է․ Ժաննա Անդրեասյան
Քաշաթաղից դուրս եկած որոշ ընտանիքներ սկսել են Արցախ վերադառնալ. նրանց կեցության հարցը լուծվում է. Արցախի նախագահի գլխավոր խորհրդական
Մարտակերտցիները փակել են ադրբեջանական շարասյան ճանապարհը և պահանջներ դրել ռուս խաղաղապահների առջև
23:45
Բելառուսին զրկել են հոկեյի աշխարհի առաջնությունն անցկացնելու իրավունքից
Տարհանված շրջանների բնակիչների կենսաթոշակները կվճարվեն ՀՀ-ում և ԱՀ-ում
23:20
Ռուսաստանը չէ, որ պետք է որոշի՝ Վրաստանը և Ուկրաինան կլինեն ՆԱՏՕ-ի կազմում, թե՞ ոչ. Սթոլթենբերգ
Թուրքիայում մարտական ԱԹՍ-ները համակցել են զրահամեքենայի հետ
Թուրքերին խիստ զայրացրել է Համայն Հունաց Արքեպիսկոպոսի հայտարարությունը
Գործ ունենք Ալիևի նման անհավասարակշիռ, Էրդողանի նման ամբիցիոզ մարդկանց հետ. զորավարժությունները Հայաստանի համար կարող են վտանգավոր լինել
Վերսկսվել են Ուֆայից Երևան ուղիղ չվերթները
Ջերմուկ քաղաքից 10 կմ արևմուտք երկրաշարժ է տեղի ունեցել
22:40
Քուվեյթի Էմիրն ընդունեց կառավարության հրաժարականը. Al Arabiya
ՆԱՏՕ-ի գլխավոր քարտուղարը հորդորել է ազատել Նավալնիին
Լավրովը մեկնաբանել է Ռուսաստանի և Չինաստանի զորավարժությունները
Անգլիական նավերն ու հայկական լեռները․ «ԿԱՄԵՐՏՈՆ»
Ալեքսեյ Նավալնին ձերբակալվել է 30 օրով
Արտահերթ ընտրությունների գնդակը մեր դաշտում չէ. Սուրեն Պապիկյան
21:50
Բրազիլիայում հավանություն են տվել COVID-19-ի դեմ բրիտանական և չինական պատվաստանյութերին
Արա Այվազյանն ու Լավրովը հեռախոսազրույց են ունեցել
Հայաստանում նախատեսվում է հեշտացնել անվան փոփոխության ընթացակարգը
Ավինյանի գրասենյակը պարզաբանել է գերիների թվական տվյալները չհրապարակելը
21:20
ԵՄ-ն կկատարի պարտավորությունները ԵՄ-ՄԹ համաձայնագրի կիրարկման պայմաններում. պարզաբանում
Երևան, Գյումրի, Վանաձոր քաղաքներում նպաստների և կենսաթոշակների վճարման գործընթացում տեղի է ունեցել փոփոխություն

Հայկական բանակը ինքնագիտակցությունից դեռ զուրկ է. դրա համար էլ ընդունակ է կրակել ժողովրդի վրա

Հրապարակախոս, թատերագետ Արա Նեդոլյանի հետ զրույցը Եգիպտոսում տեղի ունեցող զարգացումների վերաբերյալ է:


– Արա, ըստ Ձեզ` որտե՞ղ է գաղտնիքը, որ եգիպտացիներին հաջողվեց բռնապետական ավելի հին ավանդույթներ ունեցող իշխանության դեմ պայքարում այդքան արդյունավետ գործել, իսկ մեզ այդպես էլ չի հաջողվում։


– Ես չեմ ուսումնասիրել Եգիպտոսը և չգիտեմ այնտեղի իրադարձությունների զարգացման ուրույն սյուժեն, պատումը, բայց աշխարհի մասին ընդհանուր պատկերացումներից երևում է հետևյալը. արդի Եգիպտոսը իրենից ներկայացնում էր ազգային-ազատագրական պայքարի հետևանք մի երկիր ու հասարակություն, այսինքն՝ հիմնված էր ցեղակրոնի վրա, ազգայնական պատկերացումների ստանդարտ մի համակիրի: Դերևս 19-րդ դարից Եգիպտոսի համար կար պարզ երկընտրանք՝ ազգայնականություն կամ իսլամ, որի պայմաններում ազգայնականությունը ավելի «առաջադեմ» էր դիտվում, զսպում էր իսլամը: Սակայն վերջին տարիների ու տասնամյակների ընթացքում տեղի ունեցավ հետևյալը՝ ազգայանականությունը «մաշվում» էր, «ծերանում», կորցնում երբեմնի իր ռոմանտիկ գրավչությունը, և ավելի ու ավելի դժվարանում էր հսկել իսլամական այլընտրանքը: Միևնույն ժամանակ առաջացավ մի նոր սերունդ, որին այլևս չի բավարարում դասական կամ-կամը` իսլամ կամ ցեղակրոն, որը համընդհանրացման (և իր ինտերնետային հատվածի) շնորհիվ իրեն զգում է այս աշխարհի լիիրավ մասնակից, կարելի է ասել՝ աշխարհաքաղաքացի, և որը ընդունակ եղավ ձևավորել Եգիպտոսի համար նոր մի տեսլական՝ արդի քաղաքացիական հասարակության մոդելը: Արաբների ու Իսրայելի ցեղակրոնական (ազգայնական) բնույթ կրող անլուծելի կոնֆլիկտը նույնպես, կարծում եմ, նպաստեց նոր կյանքի որոնմանը: Զուգահեռները Հայաստանի (և Ադրբեջանի) հետ այստեղ ակնհայտ են. մենք էլ ենք մեզանից ներկայացնում «հակակոլոնիալիստական» պայքարի արդյունքում ստեղծված ազգայնական բնույթի մի երկիր, որը հենց իր և հարևանի ազգայնականության պատճառով ընկել է անլուծելի էթնիկ կոնֆլիկտի թակարդը, որի միջոցով նա, փաստորեն, զրկված է արդի աշխարհ մուտք գործելու հնարավորությունից: Հավանաբար, Եգիպտոսում ազգայնականությունը փոքր-ինչ ավելի հին էր, ու հասարակության կենդանի, առողջ ուժերը հասցրեցին ներքուստ տարանջատվել դրանից, իրենք իրենց գիտակցել իբրև լրիվ այլ, ո՛չ իսլամական, ո՛չ էլ ազգայնական արժեքների կրող:


– Երեկ, ուշ գիշերին զինված ուժերը հայտարարեցին, որ չեն կրակելու ժողովրդի վրա։ Մեզանում, սակայն, այդպես չեղավ։


– Կարող եմ միայն ենթադրել, որ, ինչպես, օրինակ, Թուրքիայում, եգիպտական բանակը  զգում է պետության աշխարհիկության պահապանի առաքելություն, իսկ Իսրայելի հետ պատերազմելու ցանկությունը կորցրել էր դերևս 1979-ին` Քեմփ-Դևիդի պայմանագրից հետո: Հետևաբար, բանակը հիմնականում իսլամականներին, ինչպես նաև միգուցե արաբական այլ պետությունների հավակնությունների հսկողն է, և ուրեմն սպառնալիք չի տեսնում նոր շարժման մեջ, որն իր` բանակի նպատակներին կհասնի ավելի արդյունավետ, քան նախկին (հուսով եմ) ազգայնական իշխանությունները: Իսկ հայկական բանակը ինքնագիտակցությունից դեռ զուրկ է, վերածվում է ցեղակրոնական բանակի, դրա համար էլ ընդունակ է կրակել ժողովրդի վրա:   


– Արտաքին գործոնի ազդեցությունն ու նշանակությունը այս ամենում որքա՞ն եք գնահատում։ Մեծ հաշվով, դրսի աջակցությունը որ վայելում էր Հայաստանի իշխանությունը, մեծ ազդեցություն գործեց 2008-ի հասարակական տրամադրությունների վրա։ Մինչդեռ, չնայած Մուբարաքին աջակցում էր արտաքին աշխարհը, դա որևէ ձևով չազդեց եգիպտացիների պայքարի ոգու վրա։


– Դրսի գործոնը Եգիպտոսի համար նույնպես շատ էական էր, նկատի ունեմ Միացյալ Նահանգներինը. նախագահներ Բուշը ու Օբաման կատարեցին շատ ներդաշնակ երկուստեք գործողություն՝ Բուշը ակտիվ ինտերվենցիոնիզմի, ազատական գաղափարի «գրոհային» ներմուծումը կատարեց արաբական աշխարհ, իր ձեռքով ջախջախեց ազգայնական բռնակալներից մեկին` Հուսեյնին, տվեց Մեծ Մերձավոր Արևելքի գաղափարը, այնուհետ՝ Օբաման, ընդհակառակը, ընդգծեց, որ այլևս ուժով չի խառնվելու, որ արաբների ճակատագիրը իրենց սեփական ձեռքում է (Կահիրեի ճառը): Եվ արաբները, որոնք մինչ այդ մտադիր էին նստել թախտին, սպասել ամերիկյան 11-րդ բանակին, ու մի բան էլ իրենից դժգոհ լինել, հասկացան, որ բանակը չի գա, ու արդի աշխարհ մտնելու իրենց ցանկությունը պետք է իրագործեն սեփական ձեռքով: Ու անցան գործի: Իսկ իշխանությունները, հակառակը, կորցրեցին երբեմնի ամերիկյան աջակցությունը, որովհետև «ռազմավարական», «գեոպոլիտիկ» գործոնները, չարորակ «կայունությունը» դադարեցին լինել Օբամայի վարչակարգի առաջնություններից: Եթե Բուշը ակտիվորեն սիրում էր ապակայունացում, հեղափոխություն, բայց ուրեմն հարկադրված էր կիրառել «կայուն հենակետերի» ռազմավարությունը, ապա Օբամայի անտարբերությունը, ինչ-որ իմաստով, ամբողջ տարածաշրջանը ազատում է հսկողությունից, պարտադրված, ծրագրավորված քաղաքականության կարծր հայեցակարգից: Ազատության համար դա նպաստավոր է:

Հեղինակներ
ՆՎԵՐ ՄՆԱՑԱԿԱՆՅԱՆ
ՆՎԵՐ ՄՆԱՑԱԿԱՆՅԱՆ
ԳՈՀԱՐ ՀԱՅՐԱՊԵՏՅԱՆ
ԳՈՀԱՐ ՀԱՅՐԱՊԵՏՅԱՆ
Արթուր Աղաբեկյան
Արթուր Աղաբեկյան
Ժիրայր Ոսկանյան
Ժիրայր Ոսկանյան
Բաժիններ
Ուղիղ
Լրահոս
Որոնում