Դմիտրի Մեդվեդևին կհիշեն որպես Ռուսաստանի, այսպես ասած, «կարճ» ղեկավարներից մեկին. The New York Times-ի կայքում իր բլոգում գրել է լրագրող Մաշա Գեսսենը: Նա ղեկավարել է երկիրը ընդամենը 4 տարի, իսկ նրա հասակը ընդամենը 5 ֆուտ ու 3 դյույմ է, և նա «նման է չորրորդ դասարանցու, որը փորձում է հոր գործարար կոստյումը»:
«Ուրիշ էլ ի՞նչ կհիշեն ռուսները Մեդվեդևի մասին: Ինձ թվում է` ոչինչ: Մարդիկ չեն սիրում հիշել այն իրավիճակները, որոնց ժամանակ իրենց հիմարների տեղ են դնում: Իսկ շատ ռուսների կարծիքով՝ հենց դա է արել Մեդվեդևը»,- գրում է Գեսսենը:
Պաշտոնավարման սկզբում Մեդվեդևը ձեռք մեկնեց լիբերալներին ու մտավորականներին, հիշեցնում է հեղինակը: Նորաստեղծ նախագահական խորհրդի` Մարդու իրավունքների ու քաղաքացիական հասարակության զարգացման հարցերով խորհուրդը գործի անցավ` սկսեց զեկուցումներ գրել Խոդորկովսկու ու Լեբեդևի մասին` խորհուրդ տալով նրանց ազատել, կոչ անելով պատժել բանտերի աշխատակիցներին` կապված Մագնիտսկիի մահվան հանգամանքների հետ, սակայն զեկուցումները ոչ մի բանի վրա էլ չազդեցին:
Գեսսենը գրում է, որ երկար ժամանակ Մեդվեդևին վերաբերվում էին թերահավատորեն: «Սակայն հետո սկսեցին խոսել, որ Մեդվեդևը կաջակցի մի նախագիծ, որն ինձ շատ թանկ է` կստորագրի հրամանագիր խորհրդային ահաբեկչության ստեղծման մասին» Պետերբուրգի մոտակայքում: Գեսսենը տարվել էր նախագծով ու արդեն համոզել էր ինչ-որ ռուսական ընկերության նվիրատվություն կատարել խոշոր գումար: Սակայն հրամանագրի ստորագրումը հետաձգվում էր, ու ի վերջո՝ «մենք դադարեցինք ակնկալել, որ այն ընդհանրապես կլինի»,- նշված է հոդվածում:
«Հիմա մարդիկ գիտակցում են, թե ինչքան անզոր էր Մեդվեդևը»,- գրում է Գեսսենը:
«Պաշտոնավարման վերջում Մեդվեդևը ինչ-որ ձևով փորձեց գեղեցիկ ժեստ անել` համաներում շնորհել Սերգեյ Մոխնատկինին»,- նկատում է լրագրողը` հավելելով, թե նախ` Մոխնատկինի պատժամիջոցի ավարտին շատ քիչ ժամանակ էր մնացել, և երկրորդ` բանտի ղեկավարությունը պարզապես անտեսել էր հրամանը, մինչև այնտեղ չժամանեց Օլգա Ռոմանովան ու «համարյա բռնի ուժով քաշեց» Մոխնատկինին բանտից, պնդում է Գեսսենը:
