Այսօր համացանցում տարածվել է «Բարգավաճ Հայաստան» կուսակցության քարոզարշավի մասին մի տեսանյութ, որտեղ հստակ երևում է, որ ԲՀԿ առաջնորդ Գագիկ Ծառուկյանը քարոզարշավին մասնակցում է զենքով: Կասկած չկա, իհարկե, որ զենքը օրինական է: Խնդիրն այստեղ ամենևին դա չէ: Խնդիրը հենց զենքով քարոզարշավի փաստն է ինքնին: Ծառուկյանը շրջում է թիկնապահների բավական պատկառելի քանակությամբ, և անկասկած է, որ նրանք էլ զինված են օրինական զենքերով:
Երբ զինված է թիկնապահը, դա միանգամայն հասկանալի ու բնական է, թեև ընդհանրապես անբնական է թիկնապահների բազմությունն ինքնին: Բայց առավել քան անբնական է, երբ Ծառուկյանն է զենքով դուրս գալիս ժողովրդին ընդառաջ: Ինչի՞ց կամ ումի՞ց է վախենում ԲՀԿ առաջնորդը, ո՞ւմ դեմ է նա զինված: Չի՞ վստահում նա իր թիկնապահներին, թե՞ պարզապես զենքի առկայությունը խոսում է ԲՀԿ առաջնորդի արժեհամակարգի, քաղաքականության և բիզնեսի մասին նրա պատկերացումների, հասարակական կյանքի մասին նրա աշխարհընկալման, մտածողության մասին: Զենքո՞վ է պատրաստվում Գագիկ Ծառուկյանը ժողովրդավարություն հաստատել Հայաստանում և փոքր ու միջին բիզնեսի շահերը պաշտպանել՝ լինելով օլիգարխ, թե՞ նա զենքով պատրաստվում է դիմագրավել ընտրակեղծիքներին:
Ի դեպ, օրերս ԲՀԿ ցուցակում երկրորդ համար Վարդան Օսկանյանը հայտարարել էր, որ ԲՀԿ-ն այնպիսի ռեսուրսներ է ներդնելու ընտրակեղծիքի դեմ պայքարում, որ զարմացնելու է բոլորին: Պետք է համաձայնել, որ զենքը, իհարկե, զարմանալի ռեսուրս է: Մյուս կողմից՝ Ծառուկյանն իհարկե անկեղծ է, որովհետև Հայաստանում իշխանությունը չի թողել ընտրակեղծարարությամբ վերարտադրությունը կանխելու այլ ճանապարհ, քան պարզապես զենքի դիմելը: Եվ այս իմաստով Գագիկ Ծառուկյանի զենք կրելը նաև խորհրդանշական է ու վկայում է այն մասին, որ անգամ իշխանության մեջ գտնվողներն են հասկանում, որ «միայն զենքով կա հային փրկություն», բայց հայից փրկություն: Այսինքն՝ այսօր մեզանում դրված է հային հայից զենքով փրկելու կամ փրկվելու խնդիր, և դա մեր պետական քսանամյա ընթացքի ամենամեծ պարտություններից մեկն է:
Ամենամեծ պարտություններից մեկն է այն, որ Հայաստանի ամենամեծ կուսակցություններից մեկի առաջնորդը քարոզարշավի է գնում զենքով: Դա, անշուշտ, միայն Գագիկ Ծառուկյանի խնդիրը չէ, դա պետության, հասարակության խնդիրն է: Պարզ է ընդամենը այն, որ ինչպես որ այդ խնդիրն ի զորու չէ լուծել ՀՀԿ-ն, այսինքն՝ անիմաստ է խնդրի լուծումը ՀՀԿ հետ կապելը, նույն կերպ նաև անիմաստ է հույս դնել և խնդրի լուծումը ԲՀԿ-ի հետ կապելը: Այդ երկու ուժերը ներկայիս Հայաստանի մթնոլորտի հիմնական պատասխանատուներն են եղել տարիներ շարունակ, և այդ մթնոլորտը հազիվ թե որևէ բանով փոխվի, եթե մեկը մյուսին հեռացնի զենքով կամ զենքով որևէ բան պարտադրի, և առավել ևս՝ եթե բոլորը հասարակությանն ընդառաջ դուրս գան զենքով:
