Այսօր լրագրողների հետ հանդիպմանը քաղաքագետ Հրանտ Մելիք-Շահնազարյանը անդրադառնալով ՌԴ ԱԳ նախարար Սերգեյ Լավրովի՝ Հայաստան կատարած այցին՝ նշեց, որ դա կապված է հայ-ռուսական դիվանագիտական հարաբերությունների 20-ամյակի հետ: Նրա խոսքերով՝ չի բացառվում, որ քննարկվեն նաև շատ լուրջ խնդիրներ թե՛ Հայաստանում, թե՛ Ադրբեջանում Ռուսաստանի հետագա գործողությունների վերաբերյալ:
«Վերջերս Ռուսաստանում տեղի ունեցան նախագահական ընտրություններ, Պուտինը նոր է վերադառնում նախկին պաշտոնին, և խնդիր կա հստակ ներկայացնել այն իրավիճակը, որը ստեղծված է տարածաշրջանում: Կոնկրետ մեր տարածքում` Հարավային Կովկասում, Ռուսաստանի համար կան բազմաթիվ խնդիրներ և անհասկանալի հարցեր, այդ թվում՝ արցախյան հակամարտության շուրջ տեղի ունեցող զարգացումները»:
Քաղաքագետի հավաստմամբ՝ Ռուսաստանի համար կարևոր է հետևել մեր տարածաշրջանում հակամարտությունների զարգացումներին, քանի որ այն կարող է ազդել նաև Հյուսիսային Կովկասի վրա:
«Ռուսաստանը հասկանում է, որ մեր տարածաշրջանում ապակայունացող վիճակը կարող է լրջորեն ազդել Հյուսիսային Կովկասի վրա, և շատ հնարավոր է՝ հակառակ շղթայական ռեակցիայով այն տեղափոխվի Դաղստան, Չեչնիա»:
Քաղաքագետը նաև նշեց, որ Լավրովի համար շատ կարևոր է հասկանալ ադրբեջանաիրանական հակամարտության ներկա փուլը. «Ակնհայտ է, որ տեղի են ունենում գործընթացներ, որին մասնակցում է նաև Իսրայելը: Վերջերս լույս տեսած հոդվածներում էլ նշվում է այն մասին, որ Իսրայելը Ադրբեջանում ստեղծել է ռազմակայաններ, որոնք պետք է օգտագործի Իրանի դեմ»:
Անդրադառնալով Ռուսաստանի արտաքին քաղաքականությանը՝ Հրանտ Մելիք-Շահնազարյանը նշեց, որ Ռուսաստանը ունի լուրջ խնդիրներ ոչ միայն մեր տարածաշրջանում, այլև Միջին Ասիայում և Աֆղանստանում, որտեղից ՆԱՏՕ-ի զորքերը շուտով դուրս են բերվելու, և անվտանգության լուրջ խնդիր է առաջանալու:
Քաղաքագետը նշեց, որ վերջին շրջանում Ադրբեջանը մեծ ջանքեր է գործադրում ԼՂ հիմնահարցի ձևաչափը փոխելու համար, և այդ գործընթացին իր մասնակցությունն է ունենում Թուրքիան. «Ադրբեջանի ջանքերի շնորհիվ Եվրախորհրդի արտաքին հարաբերությունների հանձնաժողովում քննարկվեց ստեղծված իրավիճակը և առաջարկվեց Ֆրանսիայի մանդատը փոխարինել Եվրամիության մանդատով»:
Քաղաքագետի հավաստմամբ՝ անհրաժեշտ էր, որպեսզի Ադրբեջանը միջազգային հանրությանը ցույց տար 2 կարևոր բան. նախ՝ ինչ-որ կերպ ընդգծել իր ազդեցությունը տարածաշրջանային գործընթացներում, և երկրորդը՝ զուտ ներքաղաքական նպատակ է հետապնդում:
«Ադրբեջանը՝ լավ հասկանալով, որ միջազգային հանրության գլխավոր խնդիրը անվտանգության ապահովումն է, ստեղծում է լարված իրավիճակ ղարաբաղա-ադրբեջանական սահմանին, և այդ քայլով միջազգային հանրությանը ստիպում բանակցել իրենց հետ»:
