Թվում է, թե Արմավիրի մարզի բնակիչները առավելապես կանաչ կանեփանման զանգվածի նկատմամբ պետք է սեր ունենան, բայց օրինակ՝ Արմավիրի մարզի գյուղերից մեկի բնակիչ Գաբրիել Դիշլանյանը բոլորովին այլ հետաքրքրություն ուներ:
Նա բանակ էր զորակոչվել 2009թ. դեկտեմբերին և ծառայության ընթացքում զգացել, որ առանց խմիչքի ծառայությունն ուղղակի անհնար է: Ծառայության ավարտին ընդամենը մի քանի ամիս էր մնում, բայց դա այնքան երկար է թվացել, որ Գաբրիելը որոշել է 2011թ. օգոստոսի 28-ին ինքնակամ թողնել զորամասը: Գնացել է հարազատ օջախ, տեսել ծնողներին և մեկ օր անց վերադարձել զորամաս` տնական օղիով շիշը թևի տակ: Այն պահել է զորամասի տարածքում և մի քանի օր միայնակ օգտագորել: 6 օր անց, երբ տանից բերած ալկոհոլի պաշարը վերջացել է, կրկին ինքնակամ լքել է զորամասի տարածքը, պատահական տաքսի վերցրել ու գնացել Վանաձորի խանութներից մեկից գարեջուր գնելու: Ոչ ավելի, ոչ պակաս 10 շիշ գարեջուր է գնել, մի շիշը բացել ու խմելով նույն տաքսիով վերադարձել զորամաս:
Գափոն արդեն ալկոհոլ օգտագործած վիճակում ցանկացել է զորամասի թիվ 1 հսկիչ անցագրային կետով տաքսիով մտնել զորամասի տարածք, սակայն տվյալ օրվա ՀԱԿ-ի հերթապահ, նույն զորամասի վերանորոգման վաշտի հատուկ աշխատանքների դասակի հրամանատար, ենթասպա Գուրգեն Կիրակոսյանը արգելել է: Դե Գափոն էլ դրանից զայրացել է, սկսել վիճել ենթասպա Գուրգենի հետ, բռնություն կիրառել նրա նկատմամբ ու ձեռքի գարեջրի կիսադատարկ շշով հարվածել Գուրգենի գլխին` նրան պատճառելով առողջության թեթև վնաս, առողջության կարճատև քայքայումով:
Հետո տուժողն իր ցուցմունքում նշել է, որ երբ ինքն արգելել է ավտոմեքենան ներս մտցնել զորամասի տարածք, այդ պահին մեքենայում նստած ժամկետային զինծառայողը դուրս է եկել ավտոմեքենայից, հրել է իրեն և ձեռքի գարեջրի շշով հարվածել իր գլխին ու գլխի շրջանից սկսել է արյուն հոսել: Ստացած հարվածից աչքերի առջև մթնել է, և ինքը ծնկաչոք է եղել, իսկ իրեն հարվածող զինծառայողը թողել ու հեռացել է: Այդ պահին իրեն են մոտեցել ՀԱԿ-ի օրապահները և տեղափոխել ՀԱԿ-ի սենյակ: Քիչ անց ՀԱԿ են եկել զորամասի հրամանատարական կազմից, իրեն տեղափոխել են զորամասի բուժկետ, այնուհետև՝ Վանաձորի կայազորային զինհոսպիտալ: Հետագայում ճանաչել է իրեն գարեջրի շշով հարվածող ժամկետային զինծառայողին և դատարանում պահանջել, որ Գաբրիել Դիշլանյանը իր կատարած արարքի համար պատասխան տա օրենքի առաջ: Նա քաղհայցի պահանջ չի ներկայացրել:
Խուլիգանության մեջ մեղադրվող Գաբրիել Դիշլանյանը լիովին ընդունել է մեղքը և խնդրել հնարավորինս մեղմ պատիժ նշանակել:
Լոռու մարզի ընդհանուր իրավասության դատարանը` Նարինե Հովակիմյանի նախագահությամբ, 20-ամյա Դիշլանյանին առաջադրված մեղադրանքը համարել է հիմնավորված և ամբաստանյալի նկատմամբ պատիժ նշանակելիս հաշվի է առել նրա պատասխանատվությունը մեղմացնող հանգամանքները` կատարածի համար զղջալը, խոստովանական ցուցմունքները, նախկինում դատված չլինելը: Իսկ որպես պատիժը ծանրացնող հանգամանք դատարանը համարել է հանցանքը ալկոհոլի ազդեցության տակ կատարելը: Գաբրիել Սերոբի Դիշլանյանին առաջին ատյանի դատարանը մեղավոր է ճանաչել խուլիգանության մեջ և վճռել, որ նա պետք է 1 տարի պահվի կարգապահական գումարտակում: Մեղադրողը բողոքարկել է դատավճիռը Վերաքննիչ քրեական դատարան և պահանջել Գաբրիել Դիշլանյանին կարգապահական գումարտակում պահել ոչ թե 1 տարի, այլ 3 տարի:
Հ.Գ. Խմիչքի նկատմամբ անզուսպ ցանկությունը ստիպեց Գաբրիելին` երեք ամսվա հանգիստ ծառայության փոխարեն ևս 3 տարի ծառայել կամ` լավագույն դեպքում` 2 տարի անցկացնել բանակում, բայց ավելի ծանր պայմաններում: Համենայնդեպս, Գաբրիելն արդեն երկու տարի մնացել է անազատության մեջ, և դատախազությունն ամեն ինչ անելու է, որ հավելյալ 1 տարի անազատության մեջ մնալու համար նախաքննական մարմինը չհայտնվի փոխհատուցման վտանգի առջև:
