ՀՀԿ-ական պատգամավոր Հովհաննես Սահակյանը դրական է համարում, որ Ձմեռ պապիներից որոշները եղել են ՀՀԿ տարբերանշանով, այսինքն՝ եղել են այսպես ասած՝ կուսակցական Ձմեռ պապեր: Հովհաննես Սահակյանը երիտասարդ պատգամավոր է կամ այսպես ասած՝ երիտասարդ, որովհետև նրա մտածելակերպը և քաղաքականության ընկալումը, ըստ էության, շատ քիչ են տարբերվում իր՝ այսպես ասած՝ ավագ գործընկերների մտածելակերպից և ընկալումներից: Այլապես Հովհաննես Սահակյանը երիտասարդական համարձակություն կունենար փոքր-ինչ նորովի նայելու իրերին և ասելու, որ ամեն ինչ չէ, որ պետք է կուսակցականացնել: Եղածն, իհարկե, ինքնին ողբերգություն չէ, հատկապես այն ամենի ֆոնին, ինչ կատարում են մեր կուսակցությունները շատ ավելի լուրջ հարցերում: Խնդիրն այստեղ այն է, որ այդ փոքր թվացող դրվագում դրսևորվում է մեր երկրի համար մեծ մի պրոբլեմ՝ իշխանության այսպես ասած՝ նոր սերնդի պրոբլեմը:
Երբ խոսք է գնում սերնդափոխության անհրաժեշտության մասին, իշխանության առաջին դեմքերը և նրանց քարոզչական սպասարկումն իրականացնողները մատնանշում են երիտասարդների, որոնք պատգամավորական մանդատ են ստացել, կամ որոնց վստահվել են գործադիր համակարգի բարձր պաշտոններ: Մինչդեռ երբ մենք այդ երիտասարդներին տեսնում ենք գործի մեջ, ապա ոչ մի տարբերություն չենք արձանագրում նրանց և մեծահասակների միջև: Այսինքն՝ բառի բուն իմաստով սերնդափոխություն կա, բայց բառի բովանդակային իմաստով այն գոյություն չունի: Ավելին՝ ակնհայտ է, որ սերունդը փոխվում է միայն այն դեպքում, երբ ավագները հաստատապես համոզված են, որ իրենց փոխարինելու եկողները, այսպես ասած՝ փոխարինման թեկնածուները մտածելակերպով և արժեհամակարգով, աշխարհայացքով և քաղաքականության մասին ընկալումներով իրենցից ոչնչով չեն տարբերվում, կամ եթե տարբերվում են՝ ապա միմիայն եղածի ավելի խորացվածությամբ և ցինիզմի առավել բարձր աստիճանով: Եվ միայն այդ «անվտանգության երաշխիքներից» հետո է, որ թույլ են տալիս այսպես ասած՝ նոր սերնդի ներկայացուցչին միանալ խրախճանքին, իսկ հետո նաև տնօրինել քաղաքականություն կոչվող բիզնեսը, որ նրան են թողնում «հայրերն» ու «պապերը»՝ այդ բիզնեսմեն-քաղաքական գործիչներին թողնելով նաև իրենց ճակատագրի տնօրինությունը, որ հանկարծ երկիրը չփոխվի, և իրենք հայտնվեն փոփոխությունների թիրախի դերում:
Ահա սա է, իհարկե, ամենամեծ խնդիրը, թե չէ՝ Ձմեռ պապիները գալիս են ու գնում, և եթե նրանցից ոմանք ՀՀԿ տարբերանշան են կրում, կամ եթե ոմանք ԲՀԿ ավտոբուսներով են շրջում ու շնորհակալություններ կորզում հասարակությունից, ընդամենը հետևանքն են այն իրողության, որ քաղաքական դաշտում հաստատված մտածողությունն ու արժեհամակարգը եկել է ու չի գնում ոչ մի տեղ:
