Մեկ ամիս է, ինչ Հայաստանում նոր ոստիկանապետ է աշխատում: Մեկ ամիսն, իհարկե, բավարար ժամանակ չէ գլխիվայր շրջելու համար ոստիկանական այն համակարգը, որ տասնամյակների ընթացքում ձևավորվել է Հայաստանում՝ նախ խորհրդային հասարակարգի, իսկ հետո նաև անկախության տարիների ընթացքում: Բայց այդ համակարգն, իհարկե, գլխիվայր շրջելու, արմատապես փոխելու անհրաժեշտություն ունի: Եվ թեև մեկ ամիսը չափազանց քիչ է դրա համար, այնուհանդերձ, նաև բավականաչափ ժամանակ է, որպեսզի նկատվեն շոշափելի միտումներն ու տրամադրությունը, նաև կամքը: Այդ տեսանկյունից, նոր ոստիկանապետի մեկամսյա պաշտոնավարումը, մեղմ ասած, քիչ հուսադրող է:
Վովա Գասպարյանը առայժմ աչքի է ընկել միայն իր, այսպես ասած, «էքստրավագանտ» կերպարը մամուլում խաղարկելով ու նաև ոստիկանության կադրերի հետ «ժանգլյորություն» անելով՝ մեկին այստեղից այնտեղ, մյուսին այնտեղից այստեղ բերելով: Այդ ամենը, ըստ էության, շատ քիչ աղերս ունի այն պահանջների հետ, որ հասարակությունն ունի ոստիկանությունից: Օրինակ՝ երբ Վրաստանի նախագահ Սաակաշվիլին ոստիկանությունը ենթարկեց բարեփոխման, նա ոչ թե կադրերին տեղից-տեղ տարավ, այլ պարզապես մի քանի օրում զտեց համակարգը՝ աշխատանքից ազատելով մի քանի տասնյակ հազար մարդու և նրանց փոխարեն նշանակելով բոլորովին նոր, երիտասարդ կադրերի, որոնք արմատապես նոր ոստիկանություն են ձևավորել Վրաստանում՝ կովկասյան մենթալիտետ կոչվածին տրամագծորեն հակառակ ոստիկանություն, ինչը նաև մարդկանց մտածողությունն է փոխում՝ որոնք հարաբերվում են այդ ոստիկանության հետ:
Այս տեսանկյունից էլ, պարզ է իհարկե, որ Վովա Գասպարյանին չես համեմատի Սաակաշվիլիի հետ, այն պարզ պատճառով, որ այդպիսի ծավալով և արմատականությամբ ռեֆորմ կարող է իրականացնել միայն երկրի նախագահը, կամ էլ այդ հարցում նախագահի անվերապահ աջակցությունը վայելող ոստիկանապետը: Այսինքն՝ Հայաստանում մեծ հաշվով էական նշանակություն էլ չունի, թե ով կլինի ոստիկանապետը: Ավելի կարևոր է, թե ինչ է ուզում նախագահը: Դատելով այն քայլերից, որ անում է Վովա Գասպարյանը, ակնհայտ է, որ Սերժ Սարգսյանը ոչ թե ոստիկանության արմատական բարեփոխում է ցանկանում, այլ պարզապես կամենում է ունենալ գրեթե լիովին վերահսկելի և կառավարելի համակարգ, որպիսին չուներ, ասենք, Ալիկ Սարգսյանի պարագայում:
Այլ կերպ ասած՝ Վովա Գասպարյանի ձեռամբ Սերժ Սարգսյանն ընդամենը ուզում է ստանալ այն ոստիկանությունը, որն իրեն է պետք, ոչ թե որը պետք է հասարակությանը: Նոր ոստիկանապետի առաջին ամիսը ընդամենը վկայում է հենց այդ միտումների մասին, և երբ նրան ներկայացնելիս Սերժ Սարգսյանը հայտարարեց, թե Վովա Գասպարյանն այն «տիպն» է, որը պետք է ներկայումս ոստիկանապետի պաշտոնում, նա թերևս հենց դա նկատի ուներ՝ որ պետք է մի մարդ, որը կարճ ժամանակում իր ձեռքը կվերցնի ամբողջ ոստիկանությունն ու թույլ չի տա նախընտրական կարևոր ժամանակահատվածում համակարգային սաբոտաժներ: Վովա Գասպարյանը մեկ ամիս շարունակ զբաղված էր հենց այդ գործով և, ամենայն հավանականությամբ, դրանով է զբաղվելու նաև առաջիկայում, որովհետև շատ դժվար է պատկերացնել, որ Հայաստանի իշխանությունը, ելնելով դրա տեսակից ու բնույթից, նախընտրական կարևոր շրջանում էական բարեփոխումների ենթարկի իշխանության վերարտադրության հարցում չափազանց մեծ կարևորություն ունեցող օղակը:
Լուսանկարը` Գագիկ Շամշյանի
news.armeniatv.com
