«Չենք լռելու» նախաձեռնությունը տարածել է հետաքրքրական մի հաղորդագրություն, ըստ որի` իրենց հարցազրույց է տվել արցախցի հայտնի գործարար Լևոն Հայրապետյանը, որը, ինչպես հայտնի է, Գանձասարի պատի սալիկապատման պատմության «գլխավոր հերոսն» էր: Հայտնի է նաև, որ Հայրապետյանը նեղացել է պատի հանդեպ իր մոտեցման հասցեին քննադատություններից և հեռացել Հայաստանից:
Եվ ահա, Հայրապետյանը հարցազրույց է տալիս «Չենք լռելու»-ին, և ինչպես դեռևս ամբողջությամբ չհրապարակված հարցազրույցի անոնսում է նշվում՝ հայտարարում է Հայաստանում օլիգարխների «սև ցուցակ» կազմելու և դրա մեջ մտնողներին որպես մոլախոտ Հայաստանից հեռացնելու մասին: Սա իսկապես սենսացիոն հայտարարություն է, եթե, իհարկե, վերջում Հայրապետյանը չհայտարարի, թե ինքը ոչ մի հարցազրույց էլ չի տվել, և ընդամենն ինչ-որ մեկն իր հաջող պարոդիան է արել:
Դա, իհարկե, դեպքերի քիչ հավանական ընթացք է, բայց դե, քանի որ Հայաստանում ենք, պետք է պատրաստ լինենք ամեն ընթացքի: Չէ՞ որ գրեթե նույնքան անհավանական է, որ Հայաստանի օլիգարխիական շրջանակների և իշխանության հետ սերտ շփումներ ունեցող գործարարը հանկարծ հայտարարի, որ օլիգարխներին պետք է հեռացնել Հայաստանից: Բայց Հայաստանի շուրջ իսկապես հետաքրքիր զարգացումներ են տեղի ունենում, և անհավանականը ներկայում դառնում է միանգամայն հավանական և ավելին՝ անգամ կատարված փաստ կամ իրողություն:
Այստեղ, իհարկե, մեկ այլ կարևոր հանգամանք էլ կա` միգուցե մանրուք, սակայն շատ հատկանշական: Բանն այն է, որ Հայաստանի օլիգարխիկ համակարգի դեմ հերթական ելույթը հնչում է Ֆրանսիայից: Լևոն Հայրապետյանն այդ երկրից է հարցազրույց տվել «Չենք լռելու»-ին: Հիշեցնենք, որ այդ երկրի մամուլին հարցազրույց էր տվել նաև հայ մեծանուն շանսոնիե, ֆրանսահայ երգիչ Շառլ Ազնավուրը, որը հարցազրույցի ընթացքում նույնպես խոսել էր Հայաստանը պատած մաֆիան մեր երկրից հեռացնելու մասին: Կարծես թե Ֆրանսիան իրականացնում է Հայաստանի մասին ճշմարտության «ամբիոնի» առաքելություն` յուրօրինակ ազատ խոսափողի դեր:
Եթե նկատի առնենք նաև այն իրողությունը, որ վերջին շրջանում Ֆրանսիան բավական մեծ ուշադրություն դարձրեց Հայաստանին և ըստ էության բավական կարևոր հայտարարություններ արեց մեր երկրի վերաբերյալ, ապա երևի թե իսկապես հետաքրքրական պատկեր է ստացվում կամ թեկուզ` զուգադիպությունների մի հետաքրքրական շղթա, որը հազիվ թե պատահական լիներ, որովհետև այդօրինակ լրջագույն հարցերում պատահականություններ, այն էլ` 21-րդ դարում, երևի թե չեն լինում:
