«Շնող գյուղի մոտակայքում կատարված պեղումների արդյունքում բրոնզեդարյան շերտեր են բացվել։ Մոտ մեկ ամիս առաջ հայտնաբերվել է հսկայական պատի մի հատված, որը դեռ չգիտենք` ուր է գնում, քանի որ ամբողջը դեռ չենք բացել»,-«Առաջին լրատվական»-ի հետ զրույցում ասաց ՀՀ ԳԱԱ հնագիտության և ազգագրության ինստիտուտի տնօրեն Պավել Ավետիսյանը:
«Դրա շուրջը կան փոքր-փոքր կառույցներ, ու այդտեղից մեծ քանակությամբ հալոցներ ենք գտել, որոնք նախատեսված են ձուլման գործի համար: Դրա հիման վրա ենթադրում ենք, որ գործ ունենք մետաղաձուլական արտադրական մի համալիրի հետ»,- նշեց նա` հավելելով, որ ուսումնասիրել են հսկայական տարածքի շատ փոքր մասը, և նյութերը դեռ ռեստավրացիոն փուլում են:
Նրա խոսքով` դա վկայում է այն մասին, որ պեղումներն այդտեղ պետք է շարունակվեն, քանի որ մեծ է հավանականությունը, որ այդտեղից «շատ արտառոց մի բան» կհայտնաբերվի: Վերջինս մեզ հետ զրույցում ընդգծեց, որ խոսքը ոչ թե զինագործարան հայտնաբերելու, այլ, ըստ նախնական ենթադրությունների, մետաղագործական համալիրի մասին է: «Այս պահին վերջնական եզրակացություններ կատարելու մասին դեռ վաղ է խոսելը»,- ընդգծեց նա` հավելելով, որ պեղումները կատարվում են մի քանի ուղղություններով: Դրանք թվագրվում են 4-րդ հազարամյակի վերջ, 6-րդ հազարամյակի սկիզբ:
«Պեղումերի արդյունքում բացվել են մեծ քանակությամբ գինու արտադրության միջնադարյան` 11-12-րդ դարերի հնձաններ: Դա վկայում է, որ դրանք ոչ թե մեկի տնային տնտեսության մաս են կազմել, այլ, ըստ երևույթին, եղել են գինու արտադրության համալիրներ։ Հայտնաբերվել են մի քանի տասնյակ երկաթեդարյան դամբարաններ, որոնք թվագրվում են Ք.ծ.ա. 8-9-րդ դարերով, մետաղի բազմաթիվ նմուշներ»,- տեղեկացրեց նա:
Մեզ հետ զրույցում նա նշեց, որ, որքան էլ զարմանալի է, հնձանները հրաշալի են պահպանվել, ինչը վկայում է, որ, Արարատյան դաշտից բացի, մենք Հայաստանի հյուսիսարևելյան հատվածներում ունենք հնձանների մի մեծ քանակություն, որոնք թույլ կտան պատկերացում կազմել մեր միջնադարյան գինեգործության մասին ռեալ նյութերով:
Ողջ պեղումները հովանավորել է «Թեղուտ» ՓԲԸ-ն:
