Բարեբախտաբար, Գաբրիել Սունդուկյանի անվան ազգային-ակադեմիական թատրոնում վերջին շրջանում մի քանի լավ ներկայացումներ են արվել, բայց խնդիրը գեղարվեստական քաղաքականության ու թատրոնի կառավարման մեջ է: «Առաջին լրատվականի» հետ զրույցում անդրադառնալով թատրոնի խնդիրներին՝ ասաց թատերագետ Լևոն Մութաֆյանը:
Այն հարցին` արդյոք դա չի՞ նշանակում, որ թատրոնը մատնված է ինքնահոսի, վերջինս պատասխանեց, որ թատրոնն, այնուամենայնիվ, շարունակում է գործել, կա վարչական կառավարում, բայց այստեղ խնդիրն այլ է:
«Ազգային-ակադեմիական թատրոնը պետք է ունենա հստակ արտահայտված գեղարվեստական քաղաքականություն, որի մեջ պետք է մտնի և՛ խաղացանկային, և՛ ստեղծագործական քաղաքականությունը: Ահա այս ամենն է բացակայում»,- հավելեց թատերագետը` ընդգծելով, որ թատրոնը գործում է և կան ներկայացումներ:
Նրա խոսքով`վերջին շրջանում բեմադրվել են «Գոյա», «Երջանիկ ավարտ կամ ստախոս կինը» ներկայացումները, հատկապես վերջինով փորձեցին լուծել սերնդափոխության խնդիրը: «Սրանք, սակայն, լուծումներ չեն: Թատրոնը պետք է ունենա գեղարվեստական ղեկավար, որը կազմի թատրոնի գեղարվեստական ծրագիրը»,- համոզված ասաց Մութաֆյանը:
Նրա խոսքով` թե ո՞վ կզբաղվի դրանով` գեղարվեստական ղեկավարը կամ ռեժիսորը, թատրոնի որոշելիքն է, սակայն այն, որ թատրոնը չունի գեղարվեստական կառավարիչ, այդտեղից են բխում բոլոր խնդիրները:
Հարցին` ինչպե՞ս է արդյոք թատերագետը տեսնում լուծումը, ասաց, որ լուծումը գեղարվեստական ղեկավար ունենալու մեջ է, որովհետև ինչպես փորձն է ցույց տալիս, գեղարվեստական խորհրդում ընդգրկվում են պատահական, ոչ կոմպետենտ, թատրոնի շահերով չմտահոգված մարդիկ, որոնք մտածում են` ելնելով ոչ թատրոնի շահերից:
«Անունը գլխավոր ռեժիսոր կլինի, թե գեղարվեստական ղեկավար՝ մեկ է, բայց թատրոնին պետք է այդ առաջնորդը: Միայն առաջնորդի առկայության պայմաններում թատրոնի բոլոր խնդիրները կգտնեն իրենց լուծումը»,- նշեց թատերագետը` ընդգծելով, որ թատրոնն ունի շատ լավ տնօրեն, որը շատ լավ է կազմակերպում աշխատանքները, բայց ի վերջո նա դերասան չէ, թատերագետ չէ:
