ՌԴ ՏԱՍՍ պետական լրատվական գործակալության մարտի 4-ի լրահոսի առաջատար նյութերից մեկը Հայ առաքելական եկեղեցու Ռուսաստանի և Նոր Նախիջևանի թեմի առաջնորդ Եզրաս արքեպիսկոպոս Ներսիսյանի հետ հարցազրույցն է, որտեղ նա, ինչպես լրատվամիջոցն է անոնսավորել, «պատմում է ՀԱԵ և Հայաստանի իշխանությունների հակամարտության մասին, որ ծագել է, երբ 2020թ.-ին (եկեղեցին) պահանջել է պահանջել է Նիկոլ Փաշինյանի հրաժարականը՝ քննադատելով չճանաչված Լեռնային Ղարաբաղի հանդեպ նրա վերաբերմունքը»:
Բուն հարցազրույցում, սակայն, այդ մասին որևէ խոսք չկա: Այն սկսվում է Ազգային եկեղեցական ժողով հրավիրելու հնարավորության մասին հարցից, ինչին Եզրաս Ներսիսյանը պատասխանում է, որ այն «ծրագրված էր հրավիրել տարիներ առաջ, բայց տեղի ունեցած ճակատագրական իրադարձությունները, ինչպես քովիդը, Արցախում պատերազմը, Արցախի բռնի ապահայկականացումը, Հայաստանում պետական հեղաշրջումը և այլն, հարկադրեցին հետաձգել»:
Այդուհանդերձ, «համապատասխան պայմանների առկայության դեպքում այն անպայման կկայանա»: Եզրաս Ներսիսյանը ռուսաստանյան լսարանին իրազեկել է, որ Ազգային եկեղեցական ժողովի «հանձնաժողովներն ակտիվ աշխատում են, մշակվում է օրակարգը», և «եկեղեցին պատրաստ է սկսել Ժողովի աշխատանքները՝ պայմանով, որ իշխանությունները հարգեն սահմանադրական, օրենսդրական և կանոնիկ հիմքերը»:
Ըստ էության, Եզրաս արքեպիսկոպոսն ասել է այն, ինչ անցած մոտ հինգ տարիներին Գարեգին Բ.-ն չի բարձրաձայնել. ՀԱԵ-ն Հայաստանում 2018թ. ապրիլ-մայիսին ծավալված քաղաքական իրադարձությունները գնահատում է «պետական հեղաշրջում»: Բարձրաստիճան հոգևորականը նաեւ երկրորդ, թեև ոչ ուղղակի, բայց հստակ դիտարկվող բացահայտումն է արել. Գարեգին Բ-ն մտադիր է Ազգային եկեղեցական ժողով գումարել միայն Հայաստանում իշխանափոխությունից հետո:
Ժողովի գումարման համար «համապատասխան պայմանների առկայության» վերաբերյալ նրա ակնարկից և իշխանությունների կողմից «սահմանադրական, օրենսդրական և կանոնիկ հիմքերը հարգելու» պահանջից դա է հասկացվում: ՀԱԵ Ռուսաստանի և Նոր Նախիջևանի թեմի առաջնորդի մյուս բոլոր դիտարկումները, որ բացառապես «քնարական զեղումներ» են, որևէ նշանակություն չունեն:
Հայաստանում խորհրդարանական ընտրություններից երեք ամիս առաջ Ռուսաստանի պետական լրատվական գործակալության հարթակից գնահատական հնչեցնել, որ Նիկոլ Փաշինյանը իշխանության է եկել «պետական հեղաշրջման միջոցով», միայն մի բան է նշանակում՝ Մոսկվայում Եզրաս Ներսիսյանի այդ գնահատականը կիսում են կամ, թերևս, այն մշակվել է Կրեմլի քաղտեխնոլոգիական «խոհանոցներում», բայց մատուցվում է բարձրաստիճան հայ հոգևորականի կողմից:
Մնում է մի հարց պարզել. Հայաստանի ընդդիմադիր ուժերը նույնպես համարո՞ւմ են, որ 2018թ. ապրիլ-մայիսյան իրադարձությունները «պետական հեղաշրջում» էին: Եզրաս Ներսիսյանը երկու անգամ շեշտել է, որ «եկեղեցին վերկուսակցական ինստիտուտ է, բայց իշխանությունը ոտնահարել է սահմանադրությունը, որպեսզի հարկադրի նրան լռել, զրկի ազդեցությունից և ենթարկեցնի իրեն»: Ընդդիմադիր կուսակցությունները նույնպես իշխանություններին մեղադրում են «եկեղեցու դեմ արշավ կազմակերպելու» մեջ: Նրանք Գարեգին Բ.-ին քաղաքական առաջնո՞րդ են ճանաչում:
