«Առաջին լրատվական»-ի զրուցակիցն է «Հանրապետություն» կուսակցության քաղխորհրդի անդամ Սմբատ Այվազյանը
– Սեպտեմբերի 23-ի հանրահավաքից առաջ ՀԱԿ ներկայացուցիչները հայտարարում էին, որ սեպտեմբերի 23-ից սկսվելու է որոշիչ էտապ, սակայն կարծես թե որոշիչ քայլերը թողնվեցին հաջորդ հանրահավաքի համար: Պարոն Այվազյան, սեպտեմբերի 30-ի հանրահավաքից ի՞նչ սպասել, որո՞նք են լինելու ՀԱԿ քայլերը:
– ՀԱԿ-ը ավարտած է համարել երկխոսությունը և սկսել է այս իշխանությունների հեռացման գործընթացը, դա հստակ է բոլորի համար: Ես վստահ եմ, որ մենք ռեալ գործողությունների ենք անցնելու:
– Սեպտեմբերի 30-ի հանրահավաքին ինչպիսի՞ մարտավարության սպասել:
– Ցանկացած` կան տարբեր տեսակետներ, իմ կարծիքով, օրինակ, պետք է անցնել 2-3 օրը մեկ կազմակերպվող հանրահավաքային ռեժիմի և այդպիսով պարտադրել իշխանությունների հեռացման գործընթացը, ՀԱԿ անդամների մեծ մասը մտածում է, որ այդ օրը պետք է մնալ Ազատության հրապարակում մինչև Սերժ Սարգսյանի հեռանալը կամ արտահերթ նախագահական ընտրությունների նշանակումը: Իմ համար երկու տարբերակն էլ ընդունելի է` ինչ որոշեց ժողովուրդը, ես դրա կողմնակիցն եմ: Եթե ժողովուրդը որոշի, որ պետք է 24-ժամյա ռեժիմով նստել Ազատության հրապարակում, ապա ես իմ ընտանիքով, իմ հարազատներով, իմ ընկերներով, իմ կուսակիցներով ու համակիրներով ակտիվորեն կմասնակցեմ այդ գործողություններին:
– Պարոն Այվազյան, կա կարծիք, որ ՀԱԿ-ն այսօր չունի այն ռեսուրսները, որն ուներ 2008-ին, և այսօրվա հասարակությունը 2008-ի հասարակությունը չէ: Համաձա՞յն եք այս գնահատման հետ և արդյո՞ք ՀԱԿ-ն այսօր ունի հնարավորություն ազդեցիկ ճնշումներով հասնելու իշխանափոխության և կտրուկ գործողությունների:
– Ես բացարձակապես համաձայն չեմ այդ գնահատականի հետ, որովհետև այսօր հասարակության գերակշիռ մասը` 95 տոկոսը, այլևս չի ուզում այսպես ապրել, նրանք փոփոխություն են ուզում, հոգնել և զզվել են այս հանցագործ վարչախմբից: Սա առաջին պատճառը, իսկ երկրորդ պատճառն էլ այն է, որ այս վարչախումբը շատ ավելի թույլ է, քան 2008թ. վարչախումբը: Այնպես որ, ՀԱԿ-ի հնարավորությունները շատ ավելի մեծ են իշխանափոխության հասնելու համար, քան նախկինում էր:
– Իսկ ինչքանո՞վ է հավանական, որ հանրահավաքների քանակի ավելացումը կամ նստացույցը կլինի այն արժանի ճնշումը, որով հնարավոր կլինի հասնել իշխանափոխության, արդյո՞ք իշխանությունները կընկրկեն այդ գործողություններից:
– Ստիպված են լինելու, այլ ելք չեն ունենալու: Այս իշխանությունները հիմա դողում են արտահերթ նախագահական ընտրությունների մտքից, բայց իրենք այլ ճանապարհ չեն ունենալու, իրենք ստիպված են գնալու արտահերթ ընտրությունների: Ընդդիմության նստացույցերը, հանրահավաքները և բազմաբնույթ ուղղություններով իրականացվող գործողությունները, ի վերջո, հանգեցնելու են արտահերթ ընտրությունների:
– Պարոն Այվազյան, կա ընդունված կարծիք, որ իշխանությունը միշտ կրակում է, երբ իր աթոռին է վտանգ սպառնում: Չկա՞ արդյոք մտավախություն, որ այս անգամ էլ, երբ ՀԱԿ-ն անցնի կտրուկ գործողությունների, նստացույցեր կազմակերպի, իշխանությունը նորից կփորձի բռնություն կիրառել և կրկին կրակել ժողովրդի վրա` այնպես, ինչպես 2008թ. մարտին:
– Քանի որ մեր ժողովուրդն ունի 2008թ. մարտի 1-ի փորձը և մարտի 1-ից հետո չի ընկրկել ու շարունակում է իր պայքարը մինչև հաղթական ավարտ, ապա այս պարագայում թող իշխանությունները մտածեն իրենց անելիքների մասին: Կկրակեն և կտեսնեն, թե ինչ պատասխանի կարժանանան, միանշանակ է, որ ժողովրդի ճնշումների արդյունքում այս իշխանությունը գնալու է: Այսօր իշխանությունը թող մտածի իր մասին, տեսնեն, թե այսօր ինչ է կատարվում Մուբարաքի և նրա ընտանիքի հետ, թող մտածեն, թե ինչ է լինելու Քադաֆիի և նրա ընտանիքի հետ մոտակա ժամանակներս: Մենք մտածելու որևէ բան չունենք, մտածելու հերթն այդ առումով իշխանություններինն է:
– Իսկ ինչպե՞ս կգնահատեք արտաքին աջակցությունը` հաշվի առնելով այն հանգամանքը, որ կարծես թե Սերժ Սարգսյանը կարողացել է ստանալ արտաքին աջակցություն. դա է վկայում ԵԽԽՎ Մոնիտորինգի հանձնաժողովի բանաձևը, որտեղ ողջունվում է հայաստանյան ներքաղաքական մթնոլորտը և համարվում Մարտի 1-ի էջը փակված: Այս պայմաններում, երբ ՀԱԿ-ը չունի արտաքին աջակցություն, ինչպե՞ս է հնարավոր իրականացնել իշխանափոխություն:
– Ես միշտ կարծել եմ, որ մեր ներքին խնդիրները մենք ինքներս պետք է լուծենք և չպիտի թույլ տանք, որ որևէ այլ երկիր խառնվի մեր գործերին: Ես համաձայն չեմ այն գնահատականի հետ, որ Սերժ Սարգսյանը աշխարհի կողմից աջակցություն ունի: Եթե նա նման աջակցություն ունենար, ապա նրան չէին տանի ամերիկյան ինչ-որ հասարակական կազմակերպության կողմից հերթական շքանշան տալու: Միգուցե որոշ տերությունների ձեռնտու է Հայաստանում Սերժ Սարգսյանի նման թույլ, ոչ լեգիտիմ նախագահ ունենալը, սակայն մեզ և ժողովրդին դա ձեռնտու չէ, մենք ունենք մեր խնդիրները և հասնելու ենք դրանց լուծմանը:
– Պարոն Այվազյան, վերջին օրերին շատ է խոսվում Ռոբերտ Քոչարյանի հնարավոր վերադարձի մասին` հաշվի առնելով այն հանգամանքը, որ Քոչարյանի «տանիք» համարվող Վլադիմիր Պուտինն առաջադրվելու է Ռուսաստանում կայանալիք նախագահական ընտրություններում: Դուք ինչքանո՞վ եք հավանական համարում Քոչարյանի վերադարձը, և ի՞նչ է անելու ընդդիմությունը այդ վերադարձը կանխելու համար:
– Ես շատ անլուրջ եմ համարում Քոչարյանի վերադարձի մասին խոսելը, նույնիսկ` անհնարին: Կարծում եմ, որ սա հատուկ ծառայությունների և իշխանության կողմից շրջանառության մեջ դրված տարբերակ է: Այնպես, ինչպես մեկ ամիս առաջ դերասանուհի Անժելա Սարգսյանի մերկ լուսանկարներով հասարակությանը մեկ ամիս զբաղեցրին, այժմ էլ Քոչարյանին են գցել մեջտեղ, որ դրանով զբաղեցնեն ժողովրդին և դրանով ժողովրդի ուշադրությունը շեղեն հիմնական խնդիրներից, բայց արդեն դա նրանց չի հաջողվելու:
