Օգոստոսի 26-ին «Եղնիկներ»-ում խոշտանգված զինծառայող Աղասի Աբրահամյանի ծնողները շարունակում են պահանջել գործի արդարացի քննություն:
Դատաբժշկական փորձաքննության եզրակացությամբ` Աղասիի մահը վրա է հասել գլխուղեղի կենսականորեն կարևորագույն ֆունկցիաների սուր խանգարումից, փակ, բութ գանգուղեղային վնասվածք ստանալու հետևանքով: Սալջարդ վերք` պարանոցի, ստորին շրթունքի շրջաններում, գլխուղեղի փափուկ թաղանթի արտահայտված այտուց, քերծվածքներ, գլխուղեղի մեծ կիսագնդերի, ուղեղիկի, ուղեղաբնի ուղեղանյութում տարածուն, մանրօջախային արյունազեղումներ, ուղեղանյութի խիստ արտահայտված այտուցի առկայություն, և բոլորը բութ, կոշտ գործիքներով առաջացած, և այս ամենը ութ էջ շարադրված է դատաբժշկական փորձաքննության եզրակացության մեջ, որը կարդալով` հասկանում ես, որ Աղասիի վրա ոչ մի առողջ տեղ չեն թողել, պարզապես գազանաբար սպանել են, այնինչ ամենասկզբում պնդում էին, թե թունավորվել է:
Մայրը` Գայանե Աբրահամյանը, ուսումնասիրել է որդու դին, և հարվածները, որոնք տեսել է ձվարանի շրջանում, մարմնի տարբեր հատվածներում, հավատացած է, որ բութ երկաթե խողովակով են հասցված եղել: Նա պահանջում է ղեկավարությունից, անձամբ Սերժ Սարգսյանից գործի արդարացի քննություն, այլապես հավատացած է` սա ո՛չ առաջինը, ո՛չ էլ վերջինը կլինի. «Հենց Սերժին եմ դիմում, ով մեկ անգամ ցավակցական խոսք չասաց, Սերժ, մի՞թե դու չունես զավակ, ինչպե՞ս կնայեիր այս դեպքին, երբ նույնը անեին քո զավակի հետ: Դու կանգնում ես, ասում` փառք մեր զինվորներին, փառք մեր հայ տղերքին, որ հանուն հայրենիքի կռվում են, ի՞նչ բանակից ես խոսում, ի՞նչ բանակի մասին կարող է խոսք լինել, երբ ես իմ մինուճար տղայիս ուղարկել եմ և վայրագ ձևով հաշվեհարդար են տեսել, սրան անուն չկա, սրան պատճառաբանություն չկա»: Գայանե Աբրահամյանը պատմեց, որ դեմ է եղել որդուն անգամ ծառայողական համազգեստով թաղելուն, քանի որ այդ նույն տեղից իր որդուն գազանաբար հոշոտված են բերել, և անգամ սպայական կազմից որևէ մեկը չի եկել իրենց զինվորին ճանապարհելու: Մայրը այս գործով հնարավոր վկա համարում է Գրիշա Եգորյանին, ով այդ օրը եղել է օրապահը և տեսել է կատարվածը, բայց հիմա պատճառաբանում է, որ չի տեսել և չգիտի ոչինչ: Նրա խոսքերով` որպես լավ և մոտ ընկեր Գրիշան պետք է ամեն բան պատմեր, չթաքցներ:
Հայրը` Գեղամ Աբրահամյանը, ով տեսել է Աղասիի սպանության մասին պատմող տեսաերիզը, հավատացած է, որ (մինչ այժմ կալանավորվել է մեկ զինծառայող, երեք սպա) կասկածյալները վերջնական չեն, գործը առայժմ քննության փուլում է: Գեղամ Աբրահամյանի խոսքերով` բավականին կասկածելի հանգամանքներ կան, որոնց չի հավատում: Ամենակասկածելին համարում է հենց միզելու տեղանքի շուրջ ծագած վեճը: «Իմ համոզմամբ` այդտեղ մեկ հոգու վեճ չի եղել, այդտեղ մի քանի հոգի են ներգրավված, հնարավոր է` զինծառայող ընկերներից, ուղղակի առիթը, կարծում եմ, Վահե Հարությունյանն է եղել, և դրա համար հիմա իր վրա է վերցնում ամենը»,- ասաց Գեղամ Աբրահամյանը` ավելացնելով, որ Վահեի` տեսաերիզում պատմածով, իր կողմից հարվածները մոտավորապես 4-5 անգամ են եղել, և մեկ անգամ էլ ոտքով է հարվածել, իսկ դրանից մարմնական վնասվածքներ չէր ստանա:
Բացի այդ, Գեղամ Աբրահամյանն էլ վստահ է, որ այդ օրվա օրապահ, Աղասիի մոտ ընկեր Գրիշա Եգորյանը հնարավոր չէ տեսած չլինի` ինչ է կատարվել, քանի որ Վահե Հարությունյանն էլ դրսի պահակախմբում է օրապահ եղել. «Չգիտես ինչու` նրան հաջորդ օրը դիրքեր են ուղարկել, չգիտես ինչու` հաջորդ օրը Գրիշա Եգորյանին մեկուսացրել են, բայց ոչ թե քննչական խումբը, այլ տեղի ռազմական ոստիկանությունը, և նորից ձևակերպված է, որ նա խախտել է ծառայողական կանոնադրությունը, բայց եթե մի զինվոր խախտում է կանոնադրական պարտավորությունները, գոյություն ունի կուբախտ, բայց ես գնացի, նրան դրա փոխարեն հատուկ զորամասում են պահել, հետո իմացա` իր անվտանգության շահերից ելնելով, նա, համոզված եմ, ամեն ինչ տեսել է և դրա համար է վտանգավոր»,- ասաց Գեղամ Աբրահամյանը: Հոր համար կասկածելի է նաև այն հանգամանքը, թե բուժկետի երկու բժիշկները առավոտյան, երբ Աղասիին տեղափոխել են բուժկետ, ինչո՞ւ տեղյակ չեն պահել բուժկետի պետին և միայն կեսօրին են տեղյակ պահել և ասել` Աղասին «սիմուլյանտություն է անում, հետո բուժկետի պետը հարվածել է գցել գետնին, քացիներով խփել»:
Հայրը պատմում է, որ դեպքը գիշերը երեքն անց տասնհինգ է եղել, և չի հասկանում` ինչպես է հնարավոր վեճ լինի փոքր գումարտակում, որտեղ քիչ են զինծառայողները, և պատասխանատու սպան այդ մասին չիմանա: Իսկ առհասարակ ծնողներից մինչև այժմ թաքցնում են այդ օրը ով է եղել պատասխանատու սպան. «Եթե անգամ հրամանատարը Երևանում սեմինարների է եղել, ո՞վ է եղել պատասխանատուն, որ պետք է հսկեր, այստեղ ամեն ինչ անուշադրության է մատնված, ով ինչ ուզել արել է»:
