«Ակնհայտ է, որ այսօր Ռուսաստանը շահագրգռված չէ արագ լուծել Ղարաբաղի հարցը: Ռուսաստանի դերը դրական է նրանով, որ նա չի ցանկանում այս տարածաշրջանում պատերազմ լինի, բայց մյուս կողմից էլ՝ արագ լուծումներ չի ուզում, քանզի ձգձգումը շատ լավ մեխանիզմ է իր ազդեցության գոտում պահելու համար ոչ միայն Հայաստանը, այլև Ադրբեջանը»,- այսօր լրագրողների հետ հանդիպման ժամանակ նման կարծիք հայտնեց Գլոբալիզացիայի և տարածաշրջանային համագործակցության վերլուծական կենտրոնի ղեկավար, քաղաքագետ Ստեփան Գրիգորյանը:
Նրա գնահատմամբ՝ ԼՂ հարցում առաջիկա շրջանում լուրջ փոփոխությունների սպասելն անիմաստ է, քանզի Հայաստանը մտնում է բավականին լուրջ ընտրական շրջան, Ադրբեջանում էլ են նման գործընթացներ սպասվում: Այդուամենայնիվ, քաղաքագետը նկատեց, որ բանակցային պրոցեսը երբեմն խափանվում է այն պատճառով, որ այս կամ այն դրսի ուժերը նպատակ են դնում արհեստականորեն արագացնել հարցի լուծումը. «Որ Ադրբեջանն է ուզում արագացնել այդ պրոցեսը` հասկանալի է, բայց անհասկանալի է Մեդվեդևի շահը արագացնելու գործընթացը: Հնարավոր է՝ դա կապ ունի իր ընտրությունների հետ. նա ուզում էր արդյունք ստանալ այդ հարցում, որպեսզի ընտրությունների ժամանակ առավելություն ունենար: Կամ մի ժամանակ էլ Մեթյու Բրայզան էր պրոցեսի արագացմամբ զբաղված: Բայց պետք է հասկանանք, որ սա խաղ ու պար չէ, սա լուրջ կոնֆլիկտ է` լուրջ պատճառահետևանքային կապերով, իսկ արհեստական արագացումը կհանգեցնի նրան, որ կվատանա իրավիճակը և՛ շփման գծում, և՛ երկկողմ հարաբերություններում»:
Քաղաքագետը նաև նկատեց, որ Սարգսյան-Ալիև-Մեդվեդև վերջին հանդիպման ժամանակ Մեդվեդևը բավականին շատ շեղվեց Մինսկի խմբի նպատակներից:
Գրիգորյանը, անդրադառնալով ԼՂ հարցի վերաբերյալ Թոմաս դե Վաալի վերլուծություններին, նկատեց, որ ղարաբաղյան հակամարտությունը շուկայական հարաբերությունների վերածելը չափազանց սխալ է, քանզի այստեղ գործ ունենք մարդկային կյանքերի, իրավունքների հետ. «Ես ճիշտ չեմ համարում պրիմիտիվ կերպով բազար անելը` երկու շրջան տալիս են, մի ուրիշ բան դիմացը պահանջելով: Այստեղ մենք գործ ունենք Ղարաբաղի անվտանգության համակարգի հետ, ոչ մի շարժ անել չի կարելի, մինչև մեզ չտան երաշխիքներ Ղարաբաղի ժողովրդի անվտանգության հետ կապված»:
