Կիսելով կորստյան կսկիծը, այս ծանր ժամին Ղազախստանի ժողովրդի եւ անձամբ իմ կողմից Ձեզ, զոհվածների ընտանիքներին եւ Բրազիլիայի բարեկամ ժողովրդին անկեղծ ցավակցություն եւ ապրումակցում եմ հայտնում՝ ասված է Ղազախստանի նախագահ Կասիմ Ժոմարտ Տոկաեւի՝ Բրազիլիայի նախագահ Լուիս Ինասուի Լուլա դա Սիլվային հղած ցավակցական ուղերձում: Բրազիլիայում քաղաքացիական ինքնաթիռ է խորտակվել, զոհվել է 62 մարդ:
Վեցերորդ օրն է՝ Ռուսաստանի Կուրսկի մարզում պատերազմ է: Regnum-ը պատմում է Կուրսկի մարզի մուսուլմանական համայնքի ղեկավար Իսա Սալիմսուլթանովի մասին, որը միջոցներ է հայթայթում եւ սեփական ավտոմեքենայով հասցնում մարդկանց, հարկ եղած դեպքում՝ տեղափոխում անվտանգ վայրեր:
Քարոզչությունը որքան հասկանալի, նույնքան էլ «ահազանգային» է: Երբ մեկ անձ հերոսացվում է, պետք է հասկանալ, որ իրավիճակը, մեղմ ասած, խնդրահարույց է: Մանավանդ որ Սալիմսուլթանովը «որպես հավատացյալ անիծում է նրանց, ովքեր փորձում են Դաղստանում դիմակայություն սադրել»: Դաղստանում կանացի մուսուլմանական հագուստով ահաբեկիչը կրակ է բացել ճանապարհային ոստիկանության պարեկախմբի ուղղությամբ, երկու ոստիկան ծանր վիրավորում է ստացել:
Ղազախստանը ՀԱՊԿ նախագահող երկիր է, ԵՏՄ, ԱՊՀ անդամ, Ռուսաստանի հետ ընդհանուր սահման ունի, բայց Կասիմ Ժոմարտ Տոկաեւն առայժմ Վլադիմիր Պուտինին որեւէ ուղերձ չի հղել, լռում է նաեւ ՀԱՊԿ-ի գլխավոր քարտուղար Թասմագատբեկովը: Լռում են բոլորը, անգամ՝ ընկեր Կիմ Չեն Ընը, որ վերջերս է Պուտինի հետ փոխադարձ օգնության պայմանագիր ստորագրել:
Ղազախստանը մեկ ամիս առաջ «Միասնություն 2024» զորավարժություններ է անցկացրել: Դրանց մասնակցել է նաեւ Ադրբեջանը, ինչպես նաեւ՝ Ղրղզստանը, Ուզբեկստանը, Տաջիկստանը: Կուրսկի մարզի ուկրաինական ներթափանցման օրը Ղազախստանի մայրաքաղաքում հյուրընկալվել են Կենտրոնական Ասիայի բոլոր երկրների առաջնորդները: Քննարկվել է մեկ միասնական եւ անբաժանելի անվտանգային տարածություն ձեւավորելու հարցը: Այդ երկրներից երեքը ՀԱՊԿ անդամ են:
Ռուսաստանը չի դիմի ՀԱՊԿ-ին, ումի՞ց եք դուք օգնություն ակնկալում, ղազախների՞ց, թե՞ հայերից,– լրագրողի հարցին ի պատասխան ասել է պետդումայի պատգամավոր Զատուլինը: Սա, իհարկե, դժվար է պաշտոնական դիրքորոշում համարել, բայց մյուս կողմից հարց է՝ իսկ ինչու՞ Ռուսաստանի նախագահն է լռում: Միջազգային հանրությանը ուղերձ հղելու հարցում Պուտինի կեցվածքը հասկանալի է, բայց մի՞թե նա ասելիք չունի նաեւ Ռուսաստանի ժողովրդին, իր ընտրողին:
Իսկ գուցե աշխարհը, այդ թվում՝ դաշնակից երկրները, նրա խոսքին են սպասում, իրավիճակի նրա գնահատականին, հնարավոր հանգուցալուծման տեսլականին: Հակաուկրաինական ռազմական կոալիցիա ստեղծել չհաջողվեց: Կուրսկի իրավիճակի շուրջ միջազգային լռությունը չի՞ հանգեցնի նաեւ քաղաքական որոշակի աջակցության փլուզման:
Ուկրաինայի դեմ ռազմական գործողություններից մի քանի օր առաջ ՌԴ Արտաքին հետախուզական ծառայության նախկին տնօրեն Ստեպաշինը «Նեզավիսիմայա գազետա»-ում հոդված էր հրապարակել եւ հորդորում էր «խորհրդային ստերեոտիպերով չառաջնորդվել»:
Երկուսուկես տարի անց, կարծես, Ստեպաշինի կանխատեսումն առարկայանում է. նախագահի հրամանագրով ներում է շնորհվել ընդդիմադիր քաղաքական գործիչ Նեմցովի սպանության գործով տասնչորս տարվա ազատազրկման դատապարտված Թամիռլան Էմիրխանովին: Նա ՊՆ հետ պայմանագիր է կնքել եւ կռվում է Ուկրաինայում: Բայց դա հաղթանակի գրավակա՞ն է…
