Տարածաշրջանային հետազոտությունների կենտրոնի տնօրեն Ռիչարդ Կիրակոսյանն այսօր լրագրողների հետ զրույցում խոսեց Հայաստանի անկախության քսանամյակի ձեռքբերումների և կորուստների մասին:
Նա նկատեց, որ մենք այսօր այդքան շատ բան չունենք նշելու, քանզի այս քսան տարիների ընթացքում ունենք հայեր, որոնք լքում են Հայաստանը, տնտեսական համակարգը ևս բավարար չէ, աղետի գոտին ևս մինչ օրս ամբողջությամբ վերականգնված չէ, Ղարաբաղի հարցը մնում է «անլուծելի»:
Կիրակոսյանը նշեց, որ մենք ոչ թե պետք է գնահատենք մեր ձեռքբերումները` հաշվի առնելով անցյալը, այլ պետք է գնահատենք ներկան: Հայաստանում տեղի ունեցող ժողովրդավարական, քաղաքական բարեփոխումները պետք է ոչ թե համեմատենք Ադրբեջանի հետ, այլ մեր ներսի ժողովրդավարության. «Այս առումով Հայաստանն, իրոք, անկախ է, անկախ է ժողովրդավարությունից»:
Ըստ Կիրակոսյանի` Հայաստանում վտանգավոր է կոռուպցիայի չափը, և կառավարությունն այսօր կախված է օլիգարխներից: Հայաստանը կախված է Ռուսաստանից: Ունենալով օտար երկրի ռազմական բազա իր տարածքում` նա գումար չի ստանում Ռուսաստանից, ընդհակառակը` ինքն է պարտավոր վճարել:
«Այն հանգամանքը, որ Հայաստանի սահմանները պահպանում է ոչ թե Հայաստանը, այլ օտար պետություն, սա ոչ հարգալից վերաբերմունք է անկախության նկատմամբ, անկախությունը թերի է այս առումով»,- պարզաբանեց Կիրակոսյանը:
Փորձագետի գնահատմամբ` հայաստանյան համալսարաններն ավարտածներն այսօր ավելի քիչ հնարավորություններ ունեն, քան քսան տարի առաջ: Նրա կարծիքով` Հայաստանն իր անկախությունը պահպանելու համար պետական գործիչների կարիք ունի. «Մենք չպետք է կորենք անկախության խաժամուժում, մենք պետք է այս անկախությունը դարձնենք բոլորինը, բոլորի տոնը, ոչ թե միայն նրանցը ովքեր մեծ մեքենաներով և թիթիզ համարներով շրջում են քաղաքում»:
Ռիչարդ Կիրակոսյանը նկատեց, որ այն որոշումները, որ այսօր մենք կատարում ենք, վերաբերում են մեր սերունդներին և նշեց, որ ինքը կցանկանար տեսնել թե ինչպիսին կլինի Հայաստանը քսան տարի անց և ոչ թե հայացք գցեր` տեսնելու, թե ինչպիսին էր այն քսան տարի առաջ:
«Հայաստանում անկախության շաբաթ է, միաժամանակ Նյու Յորքում Պաղեստինը փորձում է անկախություն ստանալ: Այս շաբաթ միջազգային հանրությունը քննարկելու է չճանաչված միավորների անկախության ձեռքբերումները, այնտեղ են լինելու Կոսովոն, Արևելյան Թիմորը, իսկ Ղարաբաղի վերաբերյալ այնտեղ որևէ բանաձև չի լինի, ու դրա համար մենք ոչ թե ՄԱԿ-ին պետք է մեղադրենք, այլ Հայաստանի և Ղարաբաղի ղեկավարություններին` այս առիթը չօգտագործելու համար»,- կարծիք հայտնեց Ռիչարդ Կիրակոսյանը` հավելելով, որ այն փաստը, որ Հայաստանի արտաքին քաղաքականությունը նախաձեռնող չէ, ապացուցում է այն հանգամանքը, որ այսօր իշխանությունները քսան տարի հետ են նայում: Կիրակոսյանը նաև ընդգծեց, որ ՄԱԿ-ը այն կազմակերպությունն է, որտեղ Հայաստանի դիվանագիտությունը բավականին թույլ է, և հենց այնտեղ ընդունվեցին այնպիսի բանաձևեր, որտեղ Հայաստանը «օկուպանտ է» անվանվում:
