Նյու-Յորքում ՄԱԿ ԱԽ աշխատանքի շրջանակում տեղի է ունեցել Ռուսաստանի եւ Թուրքիայի արտգործնախարարների հանդիպում: Այդ մակարդակով ռուս-թուրքական շփման առումով կար նկատելի դադար, ինչը հիմք էր տալիս խոսել ռուս-թուրքական գործակցությունում որոշակի սառեցման մասին: Չկային հանդիպումներ, հեռախոսազրույցներ թե նախարարական, թե նախագահական մակարդակով: Նախօրեին ՌԴ փոխարտգործնախարար Գալուզինը Մոսկվայում ընդունել էր ՌԴ-ում Թուրքիայի դեսպանին: Արդյո՞ք թուրքական կողմն է փորձել այդ կերպ ստանալ Լավրով-Ֆիդան հանդիպման հնարավորություն:
Բոլոր դեպքերում, հանդիպման հանգամանքը ուշագրավ է նրանով, որ տեղի է ունենում փաստորեն Թուրքիայի խորհրդարանում կարեւոր քննարկման շեմին: Նախօրեին եղավ տեղեկություն, որ Թուրքիայի խորհրդարանի օրակարգում հունվարի 23-ին կներառվի Շվեդիայի ՆԱՏՕ-ին անդամակցության հարցը: Հենց այդ հարցում ԱՄՆ հետ Թուրքիայի քննարկումների աշխուժացման եւ հարցը լուծելու հավաստիացումների ֆոնին էր, որ նկատվեց ռուս-թուրքական որոշակի սառեցում: Ռուսաստանի համար, ինչպես առիթ եմ ունեցել ասելու, Շվեդիայի անդամության հարցը առանցքային ու կենսական մարտահրավեր է, ի տարբերություն օրինակ Ֆինլանդիայի անդամության:
Շվեդիայի ՆԱՏՕ անդամ դառնալու պարագայում Բալթիկ ծովի «մուտքը» փաստացի ամբողջապես հայտնվում է ՆԱՏՕ վերահսկողության ներքո: Արդյո՞ք հարցը Թուրքիայի խորհրդարանական օրակարգ ընդգրկելու ե,ին Լավրով-Ֆիդան հանդիպումը հնարավորություն կտա Մոսկվային «առկախել» Շվեդիայի անդամմակցության հարցի վավերացումը, եւ ի՞նչ կստանա դրա դիմաց Թոււրքիան այդ դեպքում: Թե՞ Թուրքիան կստանա ոչ թե ինչ որ գին, այլ գուցե ինչ-ինչ հարցերում զգուշացու՞մ, կապված ռեգիոնալ տարբեր խնդիրների հետ: Լավրով-Ֆիդան հանդիպման վերաբերյալ ՌԴ արտգործնախարարության հաղորդագրության մեջ նշվում է, որ քննարկվել է միջազգային օրակարգի հարցերի լայն շրջանակ, որն առնչվում է թե Մերձավոր Արեւելքին, թե Կովկասին, թե Սեւ ծովին:
ՌԴ տարածած հաղորդագրության մեջ նշվում է նաեւ, որ՝ «հաստատվել է մեր երկրների քայլերը համակարգելու անհրաժեշտությունը՝ ի շահ տարածաշրջանային սուր խնդիրների փոխընդունելի լուծումներ գտնելու»: Այդ ձեւակերպումը թերեւս վկայում է Ռուսաստանի մտահոգությունը՝ Անկարայի «չհամակարգված» քայլերի առնչությամբ, մյուս կողմից էլ թերեւս զգուշացումը Թուրքիային, որ «չհամակարգվածությունը» չի բխում Անկարայի շահից: Եթե «հաստատվել» է «քայլերը համակարգելու անհրաժեշտությունը», արդյո՞ք դա նշանակում է, որ սկսել է ռուս-թուրքական «հալոցք»:
