Կառավարության դեկտեմբերի 7-ի նիստի որոշմամբ տեղի է ունեցել Վայոց Ձորի մարզպետի փոփոխություն: Ըստ տեղեկության, արդեն նախկին մարզպետը ազատվել է իր դիմումի համաձայն: Նախկին մարզպետի նշանակումն ինքնին ուշագրավ էր: Նա պաշտոնը ստանձնել է 2019 թվականին, իսկ մինչ այդ նա ներկայումս պատգամավոր, այն ժամանակ Վայոց Ձորի փոխմարզմետ, ՔՊ անդամ Տրդատ Սարգսյանի փաստաբանն էր՝ գնդապետի դաժան ծեծի առիթով հարուցված քրգործի շրջանակում, որտեղ շոշափվում էր նրա պաշտպանյալի անունը: Գնդապետը մի քանի տարի մնալով կոմայի մեջ, մահացավ ամիսներ առաջ: Այդ աղմկոտ ողբերգությունից հետո Տրդատ Սարգսյանը թողեց փոխմարզպետի պաշտոնը եւ կուսակցական պաշտոն ստացավ Երեւանում՝ ՔՊ աշխատակազմի ղեկավար, իսկ նրա փաստաբանը նշանակվեց Վայոց Ձորի մարզպետ:
Եվ ահա, այդ մարզպետը «իր դիմումի» համաձայն վայր է դնում լիազորությունը եւ նրա փոխարեն կատարվում է ոչ պակաս, կամ առավել ուշագրավ մի նշանակում, իհարկե առանց աղմկոտ «հետագծի»: Վայոց Ձորի նոր մարզպետ է նշանակվել Կոլյա Միքայելյանը: Առաջին հայացքից այդ անունը չի ասում ոչինչ, սակայն նշանակումն առավել ուշագրավ է դարձնում այն, որ Միքայելյանը մինչ նոր նշանակումը գլխավորել է ԱԱԾ Վայոց Ձորի մարզային վարչությունը: Այդպիսով, մարզի ԱԱԾ վարչության պետը, այլ կերպ ասած՝ ուժային ստորաբաժանման ղեկավարը նշանակվում է մարզպետ: Եվ այդ հանգամանքը առնվազն հարց է առաջացնում՝ չկա՞ր կադր, որ հարկ է եղել նրան տեղափոխել պաշտոնի ԱԱԾ մարզային վարչության պետի պաշտոնից, թե՞ նշանակումը թելադրված է «բնույթից» բխող անհրաժեշտություններով, որոնք կապված են մարզի հետ այժմ, կամ լինելու են շատ մոտ ապագայում: Համենայն դեպս, եթե դատենք զուտ կարգավիճակի առումով, ապա կարծես թե Միքայելյանը ստացել է պաշտոնի բարձրացում՝ նա կղեկավարի ոչ թե մարզային վարչություն, այլ մի ամբողջ մարզ:
Բայց, եթե դիտարկենք բնույթի տեսանկյունից, ապա պատկերը թերեւս դառնում է փոքր ինչ այլ: Մի կողմից, ԱԱԾ առանձնահատուկ բնույթը եւ այսպես ասած սոլիդությունը հաշվի առնելով, մարզպետի պաշտոնը թերեւս անուղղակկի իմաստով կարող է դիտվեկլ իջեցում: Մյուս կողմից, մարզպետի պաշտոնին ԱԱԽ մմարզային վարչության պետի նշանակումը ըստ էության որոշակիորեն բարձրացնում է տվյալ մարզի մարզպետի պաշտոնի տրամաչափը: Եվ սա է ուշագրավը, ընդհանուր համադրության մեջ: Արդյո՞ք այդ «կոմբինացիան» բնորոշ է լինելու միայն Վայոց Ձորի մարզին, որն իր աշխարհագրական դիրքով թե Սյունիքի փաստացի նախադուռն է եւ ըստ էության նաեւ օրգանական աշխարհագրական շարունակություն, եւ թե անուղղակիորեն շոշափվում է հաղորդուղիների ապաշրջափակման հարցի վերաբերյալ դիրքավորումներում: Թե՞՝ ինչպես նշմարվում է քաղաքական իշխանության գործողությունների կենտրոնացում ՏԻՄ-երի ուղղությամբ, այդպես էլ զուգահեռ կարող է ծավալվել մարզպետների «ռեւիզիայի» կամ «օպտիմալացման» գործընթաց, ապագա քաղաքական գործընթացներում դիրքերի ամրության եւ կառավարելիության մեծ հարցի համատեքստում:
