Ռուսաստանի ՊՆ-ն հայտնել է, որ սեպտեմբերի 19-ին Ջանյաթաղ գյուղում գնդակոծվել է ռուս խաղաղապահների մեքենան՝ դիտարկումից վերադառնալիս, ինչի հետեւանքով զոհվել են մեքենայում եղած զինծառայողները: Հայտնում են, որ ռուսական կողմն ադրբեջանական կողմի հետ քննություն է իրականացնում հանգամանքները պարզելու համար:
Ըստ ամենայնի, կպարզեն այնքան, որքան պարզեցին 2020 թվականի նոյեմբերի 9-ի Երասխում՝ Նախիջեւանի դիրքերից ռուսական ուղղաթիռի խոցման հանգամանքները: Այս անգամ Ադրբեջանը կարծես նույնիսկ ներողություն չի խնդրել Ռուսաստանից, որ սպանել է ռուս խաղաղապահների: Հետաքրքիր է, թե ի՞նչ կասի այդ առնչությամբ Մարիա Վլադիմիրովնա Զախարովան, որը հայտարարում էր, թե ռուսական ակնկալում է, որ երկու կողմերը կապահովեն ռուս խաղաղապահների անվտանգությունը: Իրականում, ռուս խաղաղապահները զոհվել են, որովհետեւ նրանց անվտանգությունն Արցախում չի ապահովել Ռուսաստանը: Եվ Ռուսաստանն իր խաղաղապահների անվտանգությունը չի ապահովել, որովհետեւ չի ապահովել Արցախի հայերի անվտանգությունը, Արցախի ժողովրդի անվտանգությունը, որը ապավինելով ռուսական խաղաղապահ մանդատին, նոյեմբերի 9-ի հայտարարությունից հետո վերադարձավ Արցախ և վիրավոր, խոցված, ծանր տրամադրությամբ, բայց սկսեց կառուցել որոշակի նոր կյանք, վերքերը բուժելու և սեփական հողում ապրելու հույսով:
Բայց, պարզվեց, որ ռուսական խաղաղապահ մանդատը այլ բան չէ, քան պարզապես ռուսական կայսրության ներկայիս պերճանքի ու թշվառության մի փուչիկ: Եվ խաղաղապահ զինվորը, որի վրա էր Արցախի ժողովրդի անվտանգությունն ապահովելու առաքելությունը, որ դրվել էր ՌԴ գերագույն գլխավոր հրամանատարի ստորագրությամբ, «բացահայտվելով» իբրև անկարող, ինքնին դարձավ անպաշտպան: Երբ Ադրբեջանը տեսնում է, որ կարողանում է խաղաղապահի ներկայության վրա թքած ունենալով սպանել Արցախի բնակչին, կամ գրավել բնակավայրեր, բարձրունքներ, արգելափակել Լաչինի միջանցքը, որովհետեւ կարողանում է պայմանավորվել եւ գործարք կնքել այդ զինվորի գերագույն գլխավոր հրամանատարության հետ, ապա համոզվում է, որ հարկ եղած դեպքում կարող է սպանել նաեւ այդ զինվորին, հետո ամեն ինչ կհարթվի նոր գործարքով:
Եթե որեւէ ոտնձգություն կատարվի խաղաղապահների նկատմամբ, ապա Հյուսիսային Օսիայի դեպքը ցույց տվեց, թե ինչ կլինի հետո, 2020 թվականի նոյեմբերին խրոխտ հայտարարում էր ՌԴ նախագահ Պուտինը: Արցախում ռուս խաղաղապահների սպանությամբ Բաքուն ի ցույց է դնում Պուտինի խոսքի արժեքը, դժբախտաբար, նաև Արցախի հայության կյանքերի հաշվին:
