Արցախի պաշտպանության բանակը հայտնում է ադրբեջանական ռազմական սադրանքի մասին, որն ըստ հաղորդագրության տեղի է ունեցել հունիսի 28-ի գիշերը 1.30-ի սահմաններում: Ըստ տեղեկության, ադրբեջանցիները խախտել են հրադադարը շփման գծի Մարտունու ու Մարտակերտի դիրքերի ուղղությամբ, կիրառելով հրետանի և անգամ ԱԹՍ: Հայկական կողմը տվել է չորս զոհ: Արցախի ՊԲ-ն հայտնում է, որ առավոտյան դրությամբ իրավիճակը հարաբերականորեն կայուն է: Ադրբեջանի ռազմական սադրանքը տեղի է ունենում տևական ժամանակ ծավալվող քարոզչական և ապատեղեկատվական արշավից հետո, որ վարում էր Բաքուն մինչև անգամ պաշտպանության նախարարի մակարդակով: Ընդամենը օրեր առաջ այդ երկրի ՊՆ ղեկավար Հասանովը հայտարարել է, որ Ադրբեջանի զինուժի համար որևէ խնդիր չի ներկայացնի Արցախի ՊԲ զինաթափելը:
Բաքվի մահաբեր սադրանքը տեղի է ունենում Վաշինգտոնում հայ-ադրբեջանական բանակցության հերթական փուլի մեկնարկից, եռակողմ առաջին հանդիպման ավարտից երկու-երեք ժամ անց: Սա գործնականում նշանակում է, որ Ադրբեջանը ըստ էության կրակում է հենց բանակցային սեղանին: Իսկ դա Բաքուն իրեն կարող է թույլ տալ մի դեպքում, երբ համոզված է իր անպատժելիության հարցում: Եվ այդ իմաաստով, հերթական անգամ ստիպված եմ կրկնել, որ չի կարող լինել խաղաղությանն ուղղված արդյունավետ բանակցություն, արդյունավետ միջնորդություն, եթե այդ միջնորդը կամ միջնորդները որևէ կերպ չեն դնում ուժ կիրառողի կամ ուժի կիրառման սպառնալիքը կիրառողի հասցեական ու առարկայական պատասխանատվության հարցը, երբ նա կտեսնի, որ ուժի կիրառման կամ ուժի սպառնալիքի կիրառման համար լինելու է շատ կոնկրետ հետևանք:
Վաշինգտոնում եռակողմ հանդիպումից ժամեր անց Արցախի հանդեպ Ադրբեջանի հերթական մահաբեր սադրանքը սրում է հարցը՝ ե՞րբ կլինի միջազգային հստակ վերաբերմունք Արցախի ժողովրդի իրավունքների ու անվտանգության հանդեպ Ադրբեջանի ագրեսիվ, հակամարդկային քաղաքականությանը, ու պատասխանատվության սահմանում այդ քաղաքականության շարունակության համար: Մյուս կողմից, դատելով իհարկե միջազգային իրադրությունից, թերևս պետք չէ պատրանքներ ունենալ այդպիսի հեռանկարի առնչությամբ, ըստ այդմ մենք ունենք իրավիճակի կառավարման և հնարավոր ելքերի վերաբերյալ լրջագույն հանրային, քաղաքական քննարկումների կարիք, ինչի փոխարեն սակայն ապրում ենք քաղաքական բեմադրություններով:
