«Մենք գործ ունենք մարդկային ողբերգության հետ, բայց եթե խնդրին նաև այլ տեսանկյունից մոտենանք, ապա հստակ է, որ այս դեպքը և նախկինում եղածները հարված են երկրի պաշտպանունակությանը: Ոչինչ չի կարող մեզ այնքան վնասել, որքան այդ մի քանի ստահակի հանցագործությունն ու ոճրագործությունը»,- խոսելով բանակում տեղի ունեցող սպանությունների մասին՝ լրագրողների հետ հանդիպման ժամանակ նշեց ռազմական հոգեբան Դավիթ Ջամալյանը:
Ջամալյանը նկատեց, որ այստեղ մենք գործ ունենք մի մեծ համակարգի հետ, և այդ համակարգի առանձին օղակներ թերացել են իրենց աշխատանքում, արդյունքում վերահսկողության պակաս է եղել, և դա էլ հանգեցրել է ողբերգության: Նա ընդգծեց, որ այս ամենի դեմ պետք է պայքարել, և այդ պայքարը տարվում է, սակայն ինչքան էլ գործ արվի, այս ամենին արդարացում չկա. «Սա ես ընկալում եմ հարված թիկունքից: Մենք խոսում ենք ադրբեջանական պրոպագանդայի մասին, դրա հնարավոր վնասների մասին, բայց այն, ինչ տեղի է ունեցել՝ հարված է բոլորիս, և բոլորիս սիրտը ցավում է: Վստահեցնում եմ, որ ով բանակի հետ ավելի շատ է շփվում՝ ավելի ծանր է տանում այս ամենը: Սա թիկունքից հարված է պաշտպանության նախարարին, ինձ, բոլորիս»:
Հարցին, թե արդյո՞ք այս ամենի լուծում չեն կարող լինել կադրային փոփոխությունները, ընդհուպ բարձրաստիճան պաշտոնյաների հեռացումը զբաղեցրած պաշտոններից, Ջամալյանը նկատեց, որ ինքը մասնակիորեն համամիտ է այդ կարծիքի հետ և համակարգի ներսում այն ղեկավարները, որոնք թերացել են՝ պետք է պատժվեն. «Եթե դուք նկատի ունեք բարձրագույն ռազմական ղեկավարությանը, ապա կտրականապես դեմ եմ, որովհետև նման պահանջը ես գնահատում եմ ծայրահեղական և ոչ ադեկվատ առկա իրավիճակին»:
Հիմնավորելով իր գնահատականը՝ Դավիթ Ջամալյանը նշեց, որ պաշտպանության նախարար Սեյրան Օհանյանը ղեկավարների այն թվին է պատկանում, որոնք չեն լճանում. «Ոչ ինքն է լճանում, ոչ էլ թույլ է տալիս, որ համակարգը լճանա: Հենց Սեյրան Օհանյանի անձն է պետք այսօր մեզ բանակի գլխին, իսկ թերացումներ լինում են ամեն տեղ»:
Ռազմական հոգեբանը նշեց, որ բանակում առկա սպանությունները երկրի անվտանգության խնդիր է, և պետք է ձևավորել բռի, կոպիտ զինվորականի անհանդուրժողականության հանրային կերպար. «Զուտ մարդկային առումով հակակրելի են բռի հրամանատարի կերպար կրող զինվորականները: Եթե անկեղծ լինենք, այդպիսիք դեռ կան, քանզի եթե դեպքը եղել է, ուրեմն նման զինվորականի պատճառով է եղել: Նման զինվորականները պետք է իմանան, որ նրանք մեր հասարակության մեջ изгой-ի կարգավիճակում են»:
Ըստ Ջամալյանի՝ ինչքան էլ զինվորական ղեկավարությունը փորձի պատժել բռի հրամանատարներին, եթե չլինի հանրային ճնշում, մենք այս դեպքերի առումով դեռևս կունենանք խնդիրներ:
