Մի հատ կողմնորոշվեք, հա՞։ Հիմա դուք ուզում եք Նիկոլ Փաշինյանը բաց-իջեւանյան բարբառով ասի՝ մեզ ստիպում են միութենական պետության մաս կազմե՞լ, թե ձեր խնդիրը Հայաստանի ինքնիշխանության պահպանու՞մն է։ Փաշինյանին ցանկացած վերագրում կարելի է անել, ինչպես նաեւ՝ մեղսագրում։ Խնդիրն այն է՝ նախափաշինյանական, նժդեհա-ազգային-պահանջատիրական Հայաստանը հույսը սեփակա՞ն ռեսուրսների վրա էր դրել, թե՝ հայ-ռուս-իրանական ,,օսի՞,,։ Եւ եթե էդ ,,օսը,, չի աշխատել,-հակառակ դեպքում Ադրբեջանը չէր գրավի արաքսամերձ տարածքները,- հիմա Հայաստանը ի՞նչ պիտի անի։ Անվերջ հույս պահի, որ էդ ,,օսը,, մի օր կայանալու՞ է, թե հաշվի նստի ուժերի իրական հարաբերակցության հետ։ Շատ պարզ ասած՝ եթե Հայաստանը ,,Միութենական պետության,, մաս կազմի, դրանից ռուս-թուրքական հարաբերությունների ռազմավարությունը փոխվելու՞ է։ Ո՞վ ունի էս հարցի պատասխանը։ Ոչ ոք չունի, նույնիսկ՝ Ռուսաստանը։ Փաշինյանը դեռ ունի ,,Ալեքսանդրապոլ-2,, պայմանագրից խուսափելու եւ հնարավորություն, եւ ռեսուրս։ Օգնեք՝ այդպես լինի։ Իսկ եթե նպատակը ,,Հայհեղկոմ,, ձեւավորելն է, ապա դա ինֆանտիլիզմ է։ Որովհետեւ այսօր 11-րդ կարմիր բանակ չկա։ Եւ հազիվ թե կազմավորվի։
