ՀՀՇ վարչության անդամ Հովհաննես Իգիթյանը, այսօր «Հայելի» ակումբում ԱԺ ՀՀԿ-ական պատգամավոր Ռաֆիկ Պետրոսյանի հետ բանավեճում անդրադառնալով նրա այն գնահատականներին, թե կալանավորված երիտասարդ Տիգրան Առաքելյանը ոստիկանության աշխատակցի նկատմամբ արարքի՝ հարվածի և հայհոյանքի պատճառով է ձերբակալվել, և որ դա, ըստ Ռ. Պետրոսյանի, «ՀԱԿ-ի կողմից օգտագործվում է երկխոսությունն առկախելու համար և շինծու է», հակադարձեց՝ հիշեցնելով վերջերս լրագրողի կողմից մի պաշտոնյայի զանգահարելու և վերջինիս կողմից հայհոյանքների արժանանալու փաստին. «Ո՞ւր է հիմա այդ պաշտոնյան, նրա խափանման միջոց ընտրված է կալա՞նքը…: Ես կարծում եմ՝ անկախ այն բանից՝ կատարվե՞լ է հանցագործություն, թե՞ ոչ, խափանման միջոցը կարող է փոխվել:
Ռաֆիկ Պետրոսյանն ասաց, թե հարցն իրավական դաշտում է, և մենք կարծես թե անելիք չունենք։ Ես չեմ կարծում, թե Հայաստանում հատկապես խափանման միջոցի հետ կապված որևէ անգամ իրավական դրդապատճառներով է այդ հարցը լուծվել և ամեն անգամ լուծվել է քաղաքական դաշտում: Այդ բոլոր քաղաքական բանտարկյալներին ինչպես որ քաղաքական դրդապատճառներով նետել են բանտ, այդպես էլ ազատել են: Մենք նույնիսկ գիտենք, որ այն համաներումը, որ եղավ, օրենքի խախտման գնացին մարդիկ, որ քաղբանտարկյալները կարողանան մտնել այդ համաներման տակ: Պարզ է, չէ՞, որ այս ազատ արձակումները մեզ մոտ քաղաքական դաշտում են: Ինձ թվում է՝ որևէ պրոբլեմ չկա, ինձ թվում է, որ նույնիսկ պարոն Ռ.Պետրոսյանի ուժն ու դիրքը բավարար է՝ այսօր մի զանգով այդ հարցը լուծելու»:
Ռ.Պետրոսյանն իր հերթին ասաց, որ օգոստոսի 9-ին փողոցում կատարված միջադեպի կադրերը դիտելիս իր մոտ տպավորություն է ստեղծվել, որ Տիգրան Առաքելյանը անհավասարակշիռ անձնավորություն է. «Ինձ մոտ կասկած առաջացավ, և հնարավոր է, որ այս ընթացքում փորձաքննություն նշանակվի, ստուգվի նրա հոգեկան հավասարակշռության վիճակը, և հնարավոր է՝ պարզվի, որ նա սահմանափակ մեղսունակ է, այդպիսի հասկացություն կա, և կնշանակվի հարկադիր բուժում: Եվ այսօր պահանջելով նրան ազատել՝ մենք, փաստորեն, հասարակության համար վտանգավոր մի մարդու կարող ենք բաց թողնել»:
Հ.Իգիթյանը հակադարձեց, որ բազմաթիվ ոստիկանների է տեսել՝ գնդապետի կոչումով, որոնց այսօր կարելի է ոչ թե բանտ նետել, այլ հոգեբանական բուժման վայր:
«Չեն կարող քաղաքական կոալիցիայի խմբի անդամները կամ ամբողջ խումբը, ինչպես պատճառաբանեց պարոն Զուրաբյանը, նախորդ չորրորդ հանդիպման ժամանակ խոստանալ խափանման միջոցը փոխելու հարցը լուծել: Չէին կարող պարզ պատճառով՝ խափանման միջոցի հարցը այդ խումբը չի որոշում, դա լուծում է համապատասխան քննչական մարմինը՝ դատախազի համաձայնությամբ կամ դատարանի միջոցով: Ինչպես նրանք կարող էին ուրիշ մարմինների ֆունկցիաները վերցնել իրենց վրա և խոստանալ, որ կազատեն երիտասարդին»,- նկատեց Ռ. Պետրոսյանը:
Ռ.Պետրոսյանը համամիտ է Հ. Իգիթյանի հետ, որ երկխոսությունը հասարակության, պետության համար շատ կարևոր նշանակություն ունի, և անգամ Հ.Իգիթյանի այն դիտարկման հետ, որ բիզնեսմենների թիվը Ազգային ժողովում պետք է պակասեցնել։ «Այդ հարցերին լուծում տալու համար պետք է շարունակել երկխոսությունը, և ես հույս ունեմ, որ այնքան ողջամիտ կլինեն երկու կողմերն էլ, որ կշարունակեն այդ երկխոսությունը, իսկ այդ տղայի հարցը, այսպես թե այնպես, կլուծվի, դատարանը կլուծի»,- ասաց Ռ.Պետրոսյանը:
Հ.Իգիթյանը կարծում է, որ եթե իշխանությունների համար ինքնանպատակ չէ իշխանությունը պահելը, նրանք պետք է լուծեն խնդիրը. «Մենք երկխոսության գնացինք՝ մոռանալով չարության մասին, վերժխնդրության և այլնի մասին: Ի վերջո, ես ամեն օր շփվում եմ այն մարկանց հետ, ովքեր երկուսուկես տարի նստել են: Այս համաներումը, որ երկուսուկես տարի հետո եղավ, այդպես չմտածեք, հա, թե ահա, բոլորին բաց են թողել: Ես մեկ տարի գտնվել եմ դրսում, բայց ես որևէ հանցանք չեմ կատարել, նույնիսկ մեղադրանք չի առաջադրվել ինձ, ինձ ուղղակի փնտրում էին վկայություն ստորագրելու համար, և ինձ տեղեկությունները ավելի շուտ հասան, քան այն ոստիկաններին, որոնք եկել էին մեր տուն՝ ինձ վերցնելու, ես արդեն դրսում էի: Այս ամեն ինչը մոռանալով, բոլոր կեղծիքները, ծեծն ու ջարդը, այս սպանությունները մոռանալով՝ ՀԱԿ-ը մի պայման դրեց, ասաց՝ լավ, քաղբանտարկյալներին ազատ արձակեք, գնանք խոսենք, թե այս երկիրը ինչպես կարելի է փրկել, և սրանով գնացինք երկխոսության: Ես հոռետես եմ, քանի որ ճանաչում եմ այդ մարդկանց, որոնք իշխանության ներսում են։ Նրանք մեր ժամանակ նույնիսկ երկրորդ էշելոնում էին գտնվում, բայց լավատես եմ այն իմաստով, որ նույնիսկ այս իշխանությունները պետք է հասկանան, որ այլ հնարավորություն չկա Հայաստանում գոյատևելու, զարգանալու, այլ մոդել Հայաստանը չի կարող ունենալ, կա՛մ դիկտատուրա, կա՛մ ժողովրդավարություն, երրորդ մոդել չկա»:
