Saturday, 27 11 2021
17:50
Մերկելը զինվորական նվագախմբին հանձնարարել է երգել Նինա Հեյգենի կատարումը կանցլերի պաշտոնից հրաժեշտի արարողության ժամանակ
44-օրյա պատերազմի փաստերը հավաքագրել և ուսումնասիրում են Հայաստանի և ԱՄՆ-ի նշանավոր իրավաբանները․ ինչ է բացահայտվել
Թուրքիայի և Ադրբեջանի ԱԳ նախարարները քննարկել են տարածաշրջանային վերջին զարգացումները
Երբ անընդհատ խոսում են Հայաստանում ռուսերենը խորացնելու մասին, դա նշանակում է՝ մեր ինքնիշխանությունը խոցված է
17:09
Իլհամ Ալիևը Ալեքսանդր Լուկաշենկոյին տեղեկացրել է Սոչիում կայացած եռակողմ հանդիպման արդյունքների մասին
Էրդողանի «հայկական» թթվածինը. բարդ իրավիճակ վերամբարձ տոնի ներքո
Արմեն Սարգսյանն ընդունել է «Հայաստան» համահայկական հիմնադրամի հոգաբարձուների խորհրդի անդամ Զավեն Խանջյանին
Կոտայքի մարզում 24-ամյա վարորդը Opel-ով բախվել է ծառին, կա 4 վիրավոր
Կարեն Անդրեասյանը կգործուղվի Իտալիա
16:10
Ուղիղ․ «Ազատագրողները» կրկին հրապարակում են․ հանրահավաք
Բերման են ենթարկվել «Զապ»-ը, «Արտյոմ Կանևսկոյ»-ը, «Նորատուսցի Արա»-ն, «Ալո»-ն, «Բոգո»-ն, «Մալաթիայի Ժիրո»-ն,և այլ «օրենքով գողեր»
Ռազմիկ Պետորսյանը մասնակցել է Օհանավանում 44-օրյա պատերազմում զոհված զինծառայողների հիշատակին նվիրված հուշակոթողի բացմանը
Հայաստանի համար բացվել է վերջին հնարավորությունը՝ դելիմիտացիայի և դեմարկացիայի հարցում ստանալ միջազգային կազմակերպության աջակցություն
15:15
Նյու Յորք նահանգում կորոնավիրուսի պատճառով արտակարգ դրություն է հայտարարվել
ՊԵԿ-ը նախատեսում է նվազագույնի հասցնել հարկային մարմինների շփումը հարկ վճարողների հետ
Հայաստանում առաջիկա օրերին օդի ջերմաստիճանն աստիճանաբար կբարձրանա
Վարդան Ղուկասյանի որդին կալանավորվել է․ նոր մանրամասներ
Սուրեն Պապիկյանի գլխավորությամբ անցկացվել է խորհրդակցություն
ՄԻԵԴ-ը բավարարել է գերեվարված 4 զինծառայողի գործով անհապաղ միջոց կիրառելու վերաբերյալ հայ իրավապաշտպանների դիմումը
Արցախում գրանցվել է կորոնավիրուսային հիվանդության 37 նոր դեպք
Հայաստանի՝ Թուրքիայի և Ադրբեջանի ճնշումների տակ ծնկի չգալը Իրանի համար կարևոր գործոն է
Արցախի Հանրապետության Նախագահ Հարությունյանը մասնակցում է «Հայաստան» համահայկական հիմնադրամի հոգաբարձուների խորհրդի նիստին
44-օրյա պատերազմից հետո Արցախի «վարչատարածքային բաժանման մասին» օրենքում փոփոխություններ են արվել․ Շուշին, Հադրութն ու հանձնված մյուս տարածքները նշվել են երկու աստղանիշով
Պուտինն Անվտանգության խորհրդի նիստում ներկայացրել է Փաշինյանի ու Ալիևի հետ հանդիպման արդյունքները
Ծանր հարված հայկական ֆուտբոլին․ Ով է կատարվածի պատասխանատուն
13:13
Մի շարք արաբական երկրներ դադարեցրել է ավիահաղորդակցությունը Հարավաֆրիկյան Հանրապետության հետ
Քաղաքական գործընթաց է․ Արտակ Բեգլարյանը Սոչիի հանդիպումը չի մեկնաբանում
Խոշոր ավտովթար Mercedes-ը տապալել է գազախողովակի սյունը, այնուհետև մետաղե ջարդոնի վերածել կայանված Նիվան ու «06»-ը . կա վիրավոր
Պեսկովի հայտարարությունը․ ո՞վ առաջինը կօգտագործի Հայաստանի դեմ
12:45
Նավթի գները նվազել են․ 26-11-21

Հայաստանի ձախողման գլխավոր պատճառը

Հայաստանի պետականության համար վճռորոշ՝ Արցախի հարցում հայկական քաղաքականության կամ ռազմավարության գլխավոր ձախողումը, թող տարօրինակ չհնչի՝ եղել է ռազմավարության եւ քաղաքականության բացակայությունը: Այլ կերպ ասած, ձախողվել է ոչ թե քաղաքականությունը կամ ռազմավարությունը, այլ դրա բացակայությունն է եղել ձախողում: Ընդ որում, անցյալի վրա այդ առումով առանձնապես շատ չկենտրոնանալու համար անհրաժեշտ է թերեւս արձանագրել, որ ապագայում էլ լինելու է նույնը: Այսինքն, ռազմավարություն եւ քաղաքականություն չունենալու պարագայում ունենալու ենք ձախողում: Թե ինչու չենք ունեցել անցյաում, այդ մասին խոսվել եւ խոսվում է շատ, տարբեր առիթներով, եւ խոսելու առիթներ թերեւս կլինեն, ըստ այդմ ավելի անհրաժեշտ է խոսել ներկայի եւ ապագայի մասին:

Ներկայի այն իմաստով, որ ռազմավարության, հայկական քաղաքականության մշակումը այսօր հույժ կարեւոր է, որպեսզի արցախյան հարցը վաղը չմնա առանց դրա: Որովհետեւ Հայաստանը, ուզի որեւէ մեկը, թե ոչ՝ չի մնալու առանց Արցախի հարցի, անգամ խաղաղության դարաշրջանի անշեղ նպատակադրման պարագայում: Ընդ որում, խաղաղության դարաշրջանի նպատակադրման հանդեպ թիրախավորումը առնվազն տարօրինակ է, մի շարք պատճառներով: Սակայն, ոչ միայն տարօրինակ, այլ նաեւ վտանգավոր է լինելու այն, որ դնելով խաղաղության դարաշրջանի նպատակ, Հայաստանն այդուհանդերձ գլխավոր նպատակ չդիտարկի դիմադրունակության համապարփակ բարձրացումը: Այստեղ իհարկե պետք չեն ավելորդ ռազմահայրեննասիրական կոչեր, կարգախոսներ, երգեր ու երգիչներ, ճառեր, բաժակաճառեր: Դրանք գալիս են փոխարինելու հենց բովանդակությանը, այս դեպքում՝ ռազմավարության եւ քաղաքականության բացակայությանը: Արցախի հարցում ռազմավարության եւ քաղաքականության բացակայությունը լցվել է ռազմահայրենասիրական կենացներով, հագուստներով, երգերով ու խնջույքներով: Այդ ամենի «տակից» ստիպված է եղել դուրս գալ հայրենասիրության իրական կրողը, թերեւս միակ գործնական կրողը՝ զինվորը եւ սպան: Ցավոք սրտի, մարտահրավերների ուժգնացմանը զուգահեռ, այդ բեռը կրելը դարձել է ավելի ու ավելի ծանր: Որովհետեւ, մինչ մեզանում ներքաղաքական նկատառումներով տարիներ շարունակ նենգափոխվել են խնդիրները, մեր հակառակորդներն ու մեզ շրջապատող ուժային կենտրոնները հետեւողականորեն պատրաստվել են քաղաքական, ռազմավարական խնդիրները մեր հաշվին լուծելուն: Նրանք չեն դադարեցնելու այդ պատրաստությունը եւ գործելաոճը: Հետեւաբար հարցն այն է, մենք դադարելու ենք ինքներս մեզ խաբել, թե ոչ: Այսինքն, մենք դարձյա՞լ մտածելու ենք ռազմավարության, քաղաքականության, քաղաքական մտքի հարցը ինչ որ բանով փոխարինելու մասին, թե՞ ի վերջո գնալու ենք այն ճանապարհով, որը առավելագույն համարժեքն է՝ քննարկել, ստեղծել, արտադրել, մշակել քաղաքական միտք, բովանդակություն, որը հայկական պետականության հարցի լայն համատեքստում կտա արցախյան հարցում քաղաքական սցենարների ճկունության հնարավորություն, այդպիսով ազատելով հայ զինվորին ու սպային հայկական քաղաքական մտքի իներտության բեռից, նրա վրա թողնելով միայն հայկական պետական քաղաքականության եւ ռազմավարության պածշտպանական մեխանիզմի կարեւոր մաս լինելու պատասխանատվությունը:

Ընդ որում, քննարկել եւ ձեւավորել, արտադրել ժամանակակից աշխարհին համարժեք քաղաքական միտք, նշանակում է կարողանալ զերծ լինել որեւէ կաղապարից եւ միֆից, որ մեր պատմության ընդհուպ հարյուրամյակների ընթացքում տարբեր փաթեթավորումով պարտադրվել է մեզ եւ զրկել սեփական խնդիրները դրանց սպառնալիքների լայն ճակատին համարժեք լայնությամբ դիտարկելու եւ քննարկելու կարողությունից: Ընդ որում, այդ հարցում հանրային ռացիոնալ ռեսուրսի առավելագույն արդյունավետ հավաքականություն ձեւավորելու գործում ամենից շահագրգիռ պետք է լինի քաղաքական իշխանությունը, որի վրա է լինելու որեւէ անհաջողության պատասխանատվություն: Իհարկե, այստեղ առանձին կատեգորիա է նաեւ քաղաքական ուժերի պատասխանատվությունը, որոնք հավակնում են լինել իրապես այդպիսին: Այստեղ սակայն ակնառու է, որ կա մեծ բաց, հազվադեպ բացառություններով, երբ քաղաքական ուժը ցուցաբերում է համակողմանի քաղաքական միտք գեներացնելու պատրաստակամություն, ընդ որում անկախ կուսակցական բուն քաղաքական նպատակներից եւ գաղափարախոսությունից: Այդ օրինակների սակավությունը մտահոգիչ է մի կողմից, մյուս կողմից թեկուզ սակավ օրինակները՝ հուսադրող, որ Հայաստանում կարող է տեղի ունենալ որակական ճեղքում, որն իհարկե պահանջում է համբերություն եւ իհարկե պետական ինստիտուցիոնալ զորակցություն: Պետական, ոչ իշխանական:

Բաժիններ
Ուղիղ
Լրահոս
Որոնում