«Առաջին լրատվական»-ի հարցերին պատասխանում է Արցախի ԱԳ նախարար Դավիթ Բաբայանը
-Պարոն Բաբայան, մայիսի 9-ին որևէ միջոցառում նախատեսվո՞ւմ է Արցախում, թե ոչ, և արդյոք նախատեսված է այդ միջոցառումներին խաղաղապահների մասնակցությունը:
-Ես չեմ կարող ասել՝ ինչ միջոցառումներ են լինելու, որովհետև ԱԳՆ-ն դրանով չի զբաղվում, բայց այդ տոնը եղել է, կա և կմնա: Մայիսի 9-ը մեզ համար կարևորագույն օրերից մեկն է: Ընդհանրապես հաղթանակները վաղեմություն չունեն: Անկախ ամեն ինչից մենք պարտավոր ենք հիշել, փայփայել այդ օրը: Դա մեծագույն օրերից մեկն է մեր պատմության մեջ, և ոչ միայն մեր պատմության մեջ: Վերջ տրվեց ֆաշիզմին, ազատագրվեց մեր Շուշին: Այս ամենը մենք պարտավոր ենք հիշել, եթե չհիշենք, չփայփայենք, չարժևորենք մեր հաղթանակները, մենք դատապարտված ենք լինելու պարտությունների:
-Վերջին շրջանում ղարաբաղյան խնդրի կարգավորմանն ուղղված քայլերն ինչպե՞ս եք գնահատում՝ Մակրոն-Պուտին հեռախոսազրույցը, ԵԱՀԿ Մինսկի խմբի համանախագահների հայտարարությունները: Կարծում եք՝ որոշակի աշխուժացո՞ւմ է նկատվում:
-Ես կարծում եմ, որ համանախագահների եռանախագահությունը որպես ինստիտուտ կա և կմնա, որը պետք է ջանքեր գործադրի համապարփակ կարգավորման հասնելու ուղղությամբ:
-Կարծում եք՝ Ռուսաստանը, ԱՄՆ-ն և ԵՎրոպան վերջին շրջանում բավարար ջանքեր գործադրո՞ւմ են այդ ուղղությամբ:
-Մենք տեսնում ենք, որ իրավիճակն այնպիսին է, որ բանակցային գործընթացը կարծես թե շատ պասիվ փուլում է, ինչն ինչ-որ տեղ նաև օբյեկտիվ բնույթ ունի, քանի որ պատերազմը նոր է վերջացել, նոր իրավիճակ է, նոր ռազմաքաղաքական հավասարակշռվածություն է, պետք է դրան ինչ-որ տեղ հարմարվել, պետք է հարմարվի նաև բանակցային գործընթացը: Այնուամենայնիվ, ԵԱՀԿ Մինսկի խմբի համանախագահությունը այն ձևաչափն է, որը մեզ համար ընդունելի է, ընդունելի է եռանախագահող երկրների համար, որոնք նաև ՄԱԿ-ի Անվտանգության խորհրդի մշտական անդամներ են: Նրանք նաև գերտերություններ են, նրանք նաև ունեն կենսական շահեր մեր տարածաշրջանում: Հետևաբար բանակցային գործընթացն, ինձ թվում է՝ կվերսկսվի:
-Ոչ պաշտոնական տեղեկատվական հոսքերում շրջանառվեց տեղեկություն, որ Մակրոնն ու Պուտինը պայմանավորվել են Արցախի խնդրի կարգավորման վերաբերյալ համատեղ նախաձեռնության մասին հայտարարությամբ: Ի՞նչ նախաձեռնություն դա կարող է լինել, ի՞նչ է ձեզ հայտնի:
-Դեռևս պաշտոնական հայտարարություն չի հնչել: Կհնչի, կտեսնենք, բայց եթե նման հայտարարություն լինի, դա կլինի ուղղված խաղաղ կարգավորմանը, ուժի չկիրառմանը և այլն: Ինձ թվում է, որ այդ գաղափարները լինելու են առանցքային:
-Իսկ Արցախի խնդիրը Մինսկի խմբի համանախագահության ձևաչափում լուծելու ինչպիսի՞ հնարավորություններ եք տեսնում, երբ անընդհատ Ադրբեջանի կողմից ոչ համարժեք արձագանք է լինում այդ ձևաչափի վերականգնման հետ կապված:
-Գիտեք, Ադրբեջանն անընդհատ տորպեդահարում է, խոչընդոտում է, բայց եթե լինեն համակարգված, կոնսենսուսի հիման վրա որոշումներ, կարծում եմ՝ Ադրբեջանը չի կարող հաշվի չառնել այդ բանը: Իհարկե, Ադրբեջանի պահվածքը սարսափելի է, որովհետև շարունակում է մշակութային ցեղասպանությունը, պատմական ազգային լանդշաֆտների փոփոխությունը, քանդում, ավերում է ամեն ինչ, սպառնում է Հայաստանին: Այս իրավիճակում շատ գործ կա անելու նաև ԵԱՀԿ Մինսկի խմբի եռանախագահության համար: Ադրբեջանը կոպտորեն խախտում է միջազգային իրավունքը, մարդասիրական իրավունքը, ֆաշիստական քաղաքականություն է վարում: Իսկ սա նշանակում է, որ երկար և ծանր աշխատանք է սպասվում նաև համանախագահ երկրներին:
