Առողջապահության նախարարությունը կառավարությանն առաջարկելու է երկարաձգել արտակարգ դրությունը, ապրիլի 10-ին հայտարարել է առողջապահության նախարար Արսեն Թորոսյանը: Նա հայտարարել է նաև, որ թեև վարակի դեպքերի քանակը նվազել է, այդուհանդերձ ընդլայնվել է աշխարհագրությունը, և վիրուսի շրջանառությունը դուրս է եկել վերահսկողությունից: Նախարար Արսեն Թորոսյանի այդ գնահատականը բավականին կոնտրաստային է այն ազդակներին, որ վերջին օրերին հանրությանը փորձում է փոխանցել վարչապետ Նիկոլ Փաշինյանը: Բանն այն է, որ վարչապետը վերջին օրերին խոսում էր զգուշավոր լավատեսությունից, դրա հիմք դիտարկելով վարակի ամենօրյա վիճակագրության նվազումը: Նվազումը զուտ թվաբանական առումով շոշափելի է, սակայն ինչպես պարզվում է առողջապահության նախարարի գնահատականից, վարակի նահանջի մասին խոսք չկա, և խոսք չկա այն կառավարելու, վերահսկելու մասին: Իսկ վարչապետ Փաշինյանը նշում էր, որ զգուշավոր լավատեսությունը պահպանելու, նաև ընթացիկ շաբաթը ցածր վիճակագրության պարագայում հնարավոր կլինի հաջորդ շաբաթվա սկզբից դիտարկել արտակարգ դրության ռեժիմի որոշակի թուլացման հնարավորությունը:
Այդպիսով, արդյոք կարո՞ղ ենք խոսել առողջապահության նախարարի և վարչապետի տրամադրվածության տարբերության մասին, և այդ պարագայում ո՞րը կլինի կառավարության որոշման հիմքում: Ապրիլի 14-ին լրանում է արտակարգ դրության ժամկետը: Կերկարաձգվի՞ այն, և ի՞նչ ռեժիմով: Միևնույն ժամանակ, արտակարգ դրությունը կարող է երկարաձգվել, բայց կարանտինի ոչ շատ խիստ ռեժիմով: Ի վերջո, հարկ է նկատել, որ Հայաստանում սահմանափակումները խստացվեցին ոչ թե արտակարգ դրության հենց հայտարարումից, այլ դրանից մեկ շաբաթ անց:
Այդպիսով, աներկբա է, որ արտակարգ դրության ռեժիմը կարող է ունենալ տարբեր աստիճաններ: Անկասկած է մի բան, որ թե դրությունը, կարանտինը պահելու, թե հակառակը՝ թուլացնելու մոտեցումները անշուշտ ունեն խիստ պրագմատիկ մոտիվներ: Մի դեպքում վարակի ծավալների ուժգնացում թույլ չտալն է, մյուս դեպքում տնտեսության շնչահեղձության ուժգնացում թույլ չտալն է, ինչը ամենևին պակաս լուրջ հարց չէ, քան զուտ վարակի կառավարումը:
Այդուհանդերձ, մյուս կողմից էլ նվազող վիճակագրությունը, տալով ավելի թույլ ռեժիմ դիտարկելու հնարավորությունը, առաջացնում է նաև այլ հարց՝ չշտապել և այդպիսով չվտանգել նվազման դրական դինամիկան: Սակայն դարձյալ վերադառնալով առողջապահության նախարարի հայտարարությանը, ըստ երևույթին հնարավոր է եզրակացնել, որ Արսեն Թորոսյանը խոսում է մի հեռանկարի մասին, որը անխուսափելի է որևէ պարագայում, և հարցն ընդամենն այն է, թե երբ կգա այդ պահը՝ երբ այլևս անհնար և անիմաստ կլինի վազել դեպքերի և տեղորոշման, մեկուսացման շրջանակների հետևից, ու հարկ կլինի բաց թողնել ամեն ինչ ու զբաղվել միայն ախտորոշմամբ ու բուժմամբ: Ամբողջ հարցն այս պարագայում դառնում է հետևյալը՝ Հայաստանն այդ իմաստով ժամանակ է կորցնո՞ւմ, թե՞ ժամանակ շահում:
Լուսանկարը՝ panorama.am-ի
