«Այնպիսի տպավորություն է, որ կառավարությունը որևէ գործ ձեռնարկելիս սկզբից սկսելու փոխարեն վերջից է գալիս: Տուն է կառուցում, բայց հիմքը գցելու փոխարեն սկսում է տանիքից: Երևանի քաղաքապետ Կարեն Կարապետյանի ստորագրած մի շարք որոշումներ այդ ժանրից են: Քաղաքապետն ընդունում է որոշումներ, որոնք նպաստում են քաղաքին, երբեմն սակայն` ոչ քաղաքացուն:
Քաղաքապետի հերթական «ճոխ» և «էլիտար» որոշումն էլ մայրաքաղաքի գերծանրաբեռնվածությունը թեթևացնելու համար մերձքաղաքային տրանսպորտը քաղաքից դուրս կայանելն էր, որը կրկին առաջացրեց բազմաթիվ քաղաքացիների դժգոհությունը»,- գրում է թերթը և հավելում.
«Որ մայրաքաղաքի կենտրոնը տրանսպորտային միջոցներից բեռնաթափելու խնդիր կա, ոչ ոք չի ժխտում, սակայն երբ որևէ գործ են ձեռնարկում, անհրաժեշտ է մինչ որոշում կայացնելը խնդիրը բոլոր տեսանկյուններից գնահատել:
Քաղաքապետը որոշել է, որ վերջնականգառները պետք է լինեն քաղաքից դուրս գտնվող ավտոկայաններում, արդյոք նեղություն քաշե՞լ է մտածելու, թե մարդիկ ինչպես են հասնելու Երևան: Պետք է առավել հարմար վերջնականգառներ ընտրել, որպեսզի վերոնշյալ վայրերից բոլոր ուղղություններով հասարակական տրանսպորտ աշխատի, իսկ հարևանությամբ գործի մետրոն: Քաղաքապետի առաջարկած վերջնականգառները նման հնարավորություններ չունեն: Հետևաբար Երևան հասնելու համար քաղաքացին ստիպված է երեք տրանսպորտ փոխել` կորցնելով մոտ 2 ժամ և հավելյալ գումար»:
