Օրաթերթը զրուցել է ԼՂՀ Արտաքին քաղաքականության և ավտանգության հանրային խորհրդի նախագահ Մասիս Մայիլյանի հետ։
-Սպասո՞ւմ էիք կազանյան հանդիպման այդպիսի ելք։ Չէ՞ որ շատ էր խոսվում, որ կողմերը կստորագրեն ղարաբաղյան խնդրի լուծման նախնական համաձայնագիրը: Նույնիսկ գրում էին հայկական կողմի՝ ԼՂՀ-ին հարող որոշ շրջաններ Ադրբեջանին հանձնելու պատրաստակամության մասին։
-Չէր բացառվում փաստաթղթի ընդունում միջազգային ճնշման ներքո։ Այդ պատճառով էլ Արցախի հանրությունը կտրուկ դեմ հանդես եկավ առաջարկվող կարգավորման բանաձևին:
-Կգնա՞ն գերտերությունները այն բանին, որ ստիպեն հակամարտության կողմերին ընդունել դարաբաղյան խնդրի լուծման ճանապարհային քարտեզը։
-Հաշվի առնելով Կազանում ընդունված Ադրբեջանի, Հայաստանի և Ռուսաստանի նախագահների համատեղ հայտարարությունը՝ Հիմնարար սկզբունքները դեռևս մնում են բանակցությունների սեղանին, և այդ մոտեցումից դեռ լիովին չեն հրաժարվել: Այդ իսկ պատճառով էլ հնարավոր են պարտադրանքի փորձեր, եթե չլինի համարժեք ներքին ճնշում:
-Ձեր վերջին հարցազրույցում պնդում էիք, որ Կազանի հանդիպման արդյունքը կարող է լինել պատերազմը, եթե բանակցությունների հիմք ընդունվեն Մադրիդյան սկզբունքները։ Կարելի՞ է ասել, որ կողմերը, չստորագրելով որևէ փաստաթուղթ, հետաձգեցին պատերազմի վերսկսումը։
-Այո, իրոք: Հնարավոր չէ տարածաշրջանում հասնել ամուր խաղաղության առաջարկվող սկզբունքների և դրանց կցված տարրերի հիման վրա: Մադրիդյան նախագծի ընդունումը կարող էր սկզբնական շրջանում բերել հակամարտող կողմերի հասարակությունների ապակայունացմանը, իսկ պայմանավորվածությունների իրականացման դեպքում պատերազմը կլիներ անխուսափելի, քանի որ Մադրիդյան փաստաթղթի վրա հիմնված խաղաղությունը նշանակում է միայն հետաձգված պատերազմ: Փաստաթուղթը չընդունվեց Կազանում, բայց դեռևս վստահություն չկա, որ այն չի ընդունվի այլ գագաթաժողովներում: Այդ իսկ պատճառով էլ անհրաժեշտ են նոր մոտեցումներ և լուծումներ, որոնք կապահովեն երկարատև խաղաղությունը:
