Գյումրին միշտ դժվար քաղաք է եղել իշխանության առաջին դեմքերի համար։ Հենց դրա համար, երբ Ռոբերտ Քոչարյանն ու Սերժ Սարգսյանը հանրապետության երկրորդ քաղաք էին գնում, այն «պաշարվում» էր ուժայինների կողմից, որպեսզի «երևելիների» հասցեին թթու խոսք ասող չլինի։
Նիկոլ Փաշինյանը նման բան անել չի կարող։
Առաջին հերթին՝ այն պատճառով, որ հեղափոխությամբ իշխանության եկած ղեկավար է ու հետո՝ Գյումրին եղել է հեղափոխության առաջին կետը, այն վայրը, որտեղից իր քայլերթը սկսեց Նիկոլ Փաշինյանը։
Այսօր վարչապետը դարձյալ Գյումրիում էր, սակայն՝ ոչ թե նոր հեղափոխություն սկսելու, այլ՝ «Իմ քայլը հանուն Շիրակի մարզի» ներդրումային-գործարար համաժողովին մասնակցելու նպատակով։
Վերլուծաբանի աչքերը նկատում են բաներ, որոնք գուցե աննկատ են թիկնապահներով շրջող ղեկավարների համար։ Իսկ այսօր նկատելի էր այն, որ Գյումրիի հասարակությունը, մեղմ ասած, խանդավառ չընդունեց Փաշինյանին ու եզրակացնել կարելի է, որ հեղափոխական խանդավառությունը նահանջել է ու հանրային տրամադրություններն այլևս ձևավորվում են ոչ թե սրտերով, այլ՝ սառնարանների պարունակությամբ։
Այս հարթության վրա Փաշինյանն առանձնապես ասելիք չունի, որովհետև այսօր նա Գյումրիում խոսում էր տնտեսական հեղափոխության կամ միկրոբիզնեսին տրված հարկային արտոնությունների մասին, հիշեց անգամ իսկ տաքսիստներին, սակայն այս խոսքերն այլևս տպավորություն չեն թողնում մարդկանց վրա։
Տնտեսական հեղափոխությունն առայժմ գեղեցիկ կարգախոս է ու գնալով նմանվում է Գորբաչովի «Պերեստրոյկային», որն այդպես էլ բրենդ դարձավ Սովետի առաջին ու վերջին նախագահի համար՝ չմտնելով շարքային մարդու կյանք, մտածողություն, կենցաղ։
Առհասարակ՝ տեղին է խոսել մարզերում անցկացվող տնտեսական ֆորումների մասին։ Դա լավ գաղափար է, սակայն ակնհայտորեն սկսել է չաշխատել։ Նախ՝ չկա մասնագիտական հաշվարկ, թե տարբեր մարզերում անցկացված ֆորումները կիրառական ինչ նշանակություն են ունեցել տնտեսության զարգացման կամ ներդրումների ներգրավման վրա։ Ենթադրում եմ՝ շատ համեստ, ոչ որակական, հակառակ պարագայում՝ վարչապետի, կառավարության անդամների, մարզպետների լայվերի պակաս չէինք ունենա։
Ստացվում է՝ այս ֆորումները վերածվում են ինքնանպատակության, որովհետև նույնիսկ չեն կարողանում նորմալ PR ապահովել Նիկոլ Փաշինյանի համար ու հակառակը՝ նրան ավելի են կտրում իրականությունից, որովհետև մեկ օրվա համար գեղեցիկ պատրաստված տաղավարների, պատրանքային տնտեսական ակտիվության հետևում քողարկվում է մարզերում տիրող անմխիթար սոցիալական վիճակն՝ իր ամբողջ թշվառությմաբ։
Նիկոլ Փաշինյանը սկսել է հրաժեշտ տալի իրականությանը՝ թեև այսօր գյումրեցի մի կին իր հուսահատ բղավոցներով Փաշինյանին անընդհատ հիշեցրեց, որ ինքն ոչ այնքան հպարտ, որքան՝ աղքատ ու անհույս քաղաքացիների վարչապետն է։
Գյումրիում վարչապետի ամենաուշագրավ հայտարարությունը վերաբերում էր Իջևանի իրադարձություններին։
Կառավարությունը մտադիր չէ ապօրինի որևէ կոմպրոմիսների գնալ, ասել է վարչապետ Նիկոլ Փաշինյանը՝ անդրադառնալով Իջևանի ապօրինի ծառահատումներին: «Ինձ համար զարմանալի է, որ ՀՀ-ում հնչում են ձայներ, որ ապօրինի ծառահատումների դեմ պայքարը ինչո՞ւ պիտի այդ ծավալով իրականացվի, չէ՞ որ դա ինչ-որ մարդկանց համար հացի փող է: Կներեք, սա ինձ համար անհասկանալի մոտեցում է, որովհետև հազար ներողություն եմ խնդրում, երբեմնի 1000 դրամ վերցնող ճանապարհային ոստիկանի համար էլ 1000 դրամն իր ապրուստի փողն է: Յուրաքանչյուր կոռուպցիոների վերցրած կաշառքն իր ապրուստի փողն է: Կներեք, գողություն անողի ապրուստի փողը գողությունն է, ավազակություն անողի ապրուստի փողը՝ ավազակությունը, և ի՞նչ է առաջարկվում: Մենք այսպիսի կոմպրոմիսների չենք գնալու, որովհետև մենք կարծում ենք, որ այսօր արդեն ստեղծել ենք բավարար դաշտ, որպեսզի ՀՀ քաղաքացիները ստեղծարար աշխատանքով իրենց հացը վաստակելու հնարավորություն ունենան»,- ասել է նա:
Միանգամայն հստակ քաղաքական գնահատական է, որը օբյեկտիվորեն նկարագրում է իրավիճակը։ Ամբողջ խնդիրն այն է, որ քաղաքացու ռեալիզացիայի դաշտը ստեղծված չէ, որովհետև տնտեսությունն ապրում է հին իներցիայով՝ նույն կառուցվածքով։ Ահա, թե որտեղ է երևում Փաշինյանի խոսքի և իրականության կոնտրաստը։
Թերևս ճիշտ կլիներ, որ Իջևանի իրադարձություններին նվիրված ուղերձը Փաշինյանը հնչեցներ հենց իր հայրենի քաղաքում, որտեղ, համոզված եմ՝ մարդկանց մեծամասնությունը դուրս է կոռուպցիոն սխեմաներից ու մտածողությունից ու հավատում է հեղափոխության իդեալներին։ Առայժմ հավատում է։
«Դեղին բաճկոնների» շարժումից հետո Մակրոնը գնաց «Մեծ երկխոսության»՝ հասարակության բոլոր խմբերին հնարավորինս հասանելի լինելու նպատակով։
Խոսքը սելֆիների ու հանրային միջոցառումներին ներկա գտնվելու մասին չէ, ժողովուրդը լսված լինելու կարիք ունի՝ հեղափոխական պաթոսից ու ռևանշիստական խայթոցներից դուրս։
