«Թաղումը աբսուրդի է վերածվել։ Չի հասկացվում՝ որ օրենքներով ենք մենք թաղումը իրականացնում՝ քրիստոնեական, թե ոչ»,- Հայր Կոմիտաս վարդապետ Հովնանյանի գնահատմամբ՝ թաղման անցկացման կարգը մեր հասարակությունը խեղաթյուրել է։
Քահանայի փոխանցմամբ՝ նախկինում հայ եկեղեցու օրենքով հանգուցյալի հրաժեշտը կատարվել է հետևյալ կերպ. դիակները հանձնում են հողին մահվան իսկ օրը։ Կատարվել է 4 կարգ՝ տան կարգը, եկեղեցու կարգը, գերեզմանի կարգը և տանը հարազատների մխիթարման կարգը։
1920 թ.-ից հետո այս ավանդակարգը խախտվել է և հնարավոր չէ վերականգնել։
«Այսօր մենք չունենք դիմագիծ որպես ազգ, կենցաղը աղավաղված է։ Այսօր ամեն շաբաթ մարդիկ գնում են գերեզման, վերադառնում են հանգուցյալի տուն և սեղան գցում։ Ժամն է, որ ժողովուրդը սթափվի, մրցակցությունից ազատվի։ Կարևորում են, թե սեղանին ջերմուկը ապակյա շշով է, թե պլաստիկով։ Ինչ օղի է դրված սեղանին և այլն։ Սա վկայում է մեր ազգի բարոյական, հոգեկան անկման մասին։ Չգիտես ինչու՝ Սուրբ Խաչը դարձրել են մեռելների տոն, ոչխար են առնում, սա ստամոքսի տոն են դարձրել։ Ավանդույթի համաձայն՝ երեք գավաթ է բարձրացվում՝ հանգուցյալի, տվյալ գերդաստանի ննջեցյալների և ներկաների հին ու նոր ննջեցյալների համար։ Այժմ երեք կենացով հնարավոր չի սահմանափակվել»,-ասում է Կոմիտաս վարդապետը։
