«Առաջին լրատվական»-ի զրուցակիցը Պահպանողական կուսակցության նախագահ Միքայել Հայրապետյանն է։
Պարոն Հայրապետյան, ողջ թափով ընթանում է արտահերթ խորհրդարանական ընտրությունների քարոզարշավը։ Ինչպե՞ս եք գնահատում առաջին շաբաթվա զարգացումները։
Իհարկե, կարելի էր ցանկանալ քաղաքական և քաղաքացիական առավել բարձր գիտակցություն և մշակույթ, սակայն եղածն էլ առաջընթաց է: Միակ ապշեցուցիչ հիմարությունը երկար ժամանակ Հայաստանի քաղաքական դաշտը զավթած ապաքաղաքական խմբերից մեկի առաջնորդի կողմից ռուսական դպրոց սարքելու մասին բարբաջանքն է: Նորմալացած երկիր լինելու պարագայում այդ ոմնին համապատասխան ստուգման ենթարկած կլինեին:
Ըստ Ձեզ, ո՞րն է պատճառը, որ քարոզարշավին չափազանց քիչ են անդրադառնում ծրագրերին, անելիքներին, փոխարենը ավելի շատ է աղմուկը։
Իրական ծրագրեր լինել չեն կարող, քանի որ գաղափարների պայքար չկա: Իսկ երբ գաղափարական վակուում է, աղմուկն է դառնում իշխող:
ՀՀԿ–ն իրեն դիրքավորել է որպես սեւ ուժ, փորձում է թրոլինգի ենթարկել վարչապետի պաշտոնակատար Փաշինյանին։ Կհաջողվի՞ արդյոք հակահեղափոխական այդ ուժին իրականացնել իր մտադրածը։
Հիմնականում ճիշտ եք, ՀՀԿ-ն փորձում է սադրելու, խառնակելու քարոզարշավ իրականացնել: Չեմ կարծում, թե Վարչապետն անձամբ ընդունի և լրջի առնի այդ արհեստական մարտահրավերը, սակայն դա միայն Վարչապետին չէ, որ ուղղված է: Այն առաջին հերթին ուղղված է հանրային գիտակցությանը՝ առաջիկայում սպասվող իրադարձություններում հնարավորինս շահեկանորեն դիրքավորվելու հնարավորություն ստեղծելու համար: Չի բացառվում նաև մի երկրորդ պատճառ, որ ՀՀԿ-ն ծրագրված գնում է ինքնաքանդման՝ ասպարեզ բացելու դեռևս լավ չերևակվող նոր կազմավորվելիք ուժի համար:
Ծանո՞թ եք արդյոք մասնակից ուժերի արտաքին քաղաքական ծրագրերին, ինչ նոր բան են առաջարկում այդ ուժերը։
Ինձ թույլ չեմ տա ժամանակ կորցնել այդ ծրագրերին ծանոթանալու վրա, քանի որ անձամբ ծանոթ եմ այդ «ծրագրերը» երկնած անհատների մտավոր կարողություններին: Միակ հիմնարար, արժեքային կարևոր բաղադրիչ ունեցող արտահայտությունը, որ լսել եմ, դա Սասուն Միքայելյանի ասածն էր. իրոք, գրավելն ավելի հեշտ է, քան պահելը: Իսկ գրավածը պահել կարող է միայն ազատ, ամուր, ժողովրդավար հասարակություն ունեցող երկիրը: Սա լրջագույն արձանագրում էր. և փառք Աստծո, որ եղավ հիմա, և ոչ թե մեր պատմության օրինակով՝ աղետից հետո: Այսինքն՝ հույս կա, որ աղետը կանխել հնարավոր է:
Ի՞նչ պատկեր կունենանք նոր Ազգային ժողովում:
Քանի որ գաղափարական և գաղափարախոսական տարբերություններ չկան, ուստի ամենևին էական չէ, թե տոկոսային ինչ բաժանումներ կլինեն: Հույս են ներշնչում Վարչապետի ցուցակի երիտասարդական հատվածը, Պետրոս Մակեյանի պես ազնվագույն («Սասնա ծռեր»), Արտակ Զեյնալյանի պես պարկեշտ («Մենք» դաշինք), Արման Բաբաջանյանի պես խելացի («Լուսավոր Հայաստան»), Արմեն Ռուստամյանի պես նվիրյալ («ՀՅԴ»), Գագիկ Մինասյանի պես բարեկիրթ («ՀՀԿ») հատուկենտ անհատները, բայց դե դա դեռ քաղաքականություն չէ: Մենք երազում ենք, որ Հայաստանի Խորհրդարանը երբևէ լինի քաղաքական, ինչպիսին պարտավոր էր լինել:
