Հայաստանի բիզնես միջավայրն ավելի բարենպաստ է դառնում ներդրումների համար, Ֆրանկոֆոնիայի Վեհաժողովի շրջանակում հանդիպելով Կանադայի Քվեբեք նահանգի վարչապետի հետ ասել է Հայաստանի վարչապետ Նիկոլ Փաշինյանը: Հայաստանի նոր իշխանությունը պարբերաբար հայտարարում է ներդրումային միջավայրի գրավչության բարձրացման մասին և անկասկած է, որ այդ հայտարարությունները ներկայումս որևէ աղերս չունեն մինչ այդ եղածի հետ, որ անում էին նախկին իշխանությունները: Աղերս չունեն այն իմաստով, որ ներկայումս արվող հայտարարությունները ամուր կապված են իրականությանը, առնվազն կոռուպցիայի դեմ պայքարի և օրինականության հաստատման գործընթացի առումով: Սրանք կարևոր նախադրյալներ են, որ պահանջվում են Հայաստանի ներդրումային գրավչության համար: Սակայն պետք է նաև արձանագրել, որ այդ ամենը դեռևս բավարար չէ ներդրողների համար և այստեղ առանցքային նշանակություն ունենալու են տնտեսական քաղաքականության բաղադրիչները, որովհետև վերջին հաշվով բիզնեսի համար կարևորը հենց դա է, իսկ կոռուպցիայից զերծ լինելն ու օրինականությունը ավելի շուտ ցանկալի բաղադրիչներն են: Ասենք այսպես՝ եթե կա տնտեսական գրավչություն, ապա ներդրողների համար իհարկե ցանկալի է, որ այն ուղեկցվի նաև կոռուպցիայի դեմ պայքարի և օրինականության առկայությամբ: Դիցուկ, կա ներդրում անելու երկու ուղղություն և եթե երկու տեղում էլ տնտեսական գրավչությունն այսպես ասած համազոր է, ապա իհարկե առաջնայնություն կտան այն տեղին, որտեղ ի լրումն դրա կա նաև կոռուպցիայի դեմ արդյունավետ պայքար, օրինականություն և արդարադատություն:
Այդպիսով, Հայաստանի ներդրումային գրավչությունը պահանջում է տնտեսական ավելի համապարփակ քաղաքականություն, առարկայական քայլեր տնտեսական բարեփոխումների ուղղությամբ, առնվազն այդ բարեփոխումների այսպես ասած բովանդակային վեկտորները բավական աշխույժ կերպով տիրաժավորելու ուղղությամբ: Հայաստանի նոր իշխանությունը բավականին համոզիչ է կոռուպցիայի դեմ պայքարի, օրինականության և արդարության հաստատման ուղղությամբ քայլերի առումով, իսկ ահա տնտեսական ռեֆորմների մասով առայժմ քաղաքականությունն այդքան էլ համոզիչ չէ և պարունակում է հիմնարար մի շարք հարցեր:
Նիկոլ Փաշինյանին օրերս ներկայացրել են բանկային համակարգի վիճակագրությունը, նշելով, որ թափ ենք հավաքում թռիչքի համար: Խոստումնալից է իհարկե, սակայն խնդիրն այն է, որ Հայաստանում աստիճանաբար մոտենում է այսպես ասած կոնկրետ օրինակների վրա կառուցվող քաղաքականության և քարոզչության ժամանակը, երբ զուտ վիճակագրական տվյալները արդեն կլինեն ոչինչ: Խորհրդարանի արտահերթ ընտրությունից հետո, որն արդեն կայացած օրակարգ է, Հայաստանում կոնկրետ տնտեսական օրինակները դառնում են հրամայական: Պետք է այլևս Հայաստանի քաղաքացիներին գործնականում ցույց տալ տնտեսական վիճակի և զարգացումների տրամաբանության փոփոխությունը: Խոսքը իհարկե այն մասին չէ, որ մարդիկ դրանք զգան իրենց մաշկի վրա: Դա իհարկե անբեկանելի հրամայական կամ նպատակ է, սակայն մյուս կողմից հասկանալի է տնտեսության առանձնահատկությունն ու մեկնարկային կետի այսպես ասած խիստ ցածր լինելը: Խոսքը ըստ էության փոսից դուրս գալու մասին է և դեռևս պարզ է, որ տևական ժամանակ կպահանջվի, մինչև քաղաքացիները կզգան տնտեսության շարժն իրենց մաշկի վրա: Տվյալ դեպքում խոսքն այն օրինակների մասին է, որոնք քաղաքացիների համար համոզիչ կդարձնեն տնտեսական նոր իրականությունը: Այլ կերպ ասած, նոր Հայաստանն ունի իր տնտեսական իրականության նոր օրինակների անհրաժեշտությունը և սա թերևս տնտեսական, ու նաև գաղափարական կարևոր մի բան է:
Թավշյա հեղափոխության և վերափոխումների գաղափարը հասարակությանը միավորեց անցնող մի քանի ամիսներին և այդ գործընթացը իր տրամաբանական ավարտին կհասնի դեկտեմբերի արտահերթ ընտրությանը: Ներկայումս ժամանակն է միավորել հանրությունը ստեղծարար մի համահայկական կամ համապետական գաղափարի շուրջ, որովհետև զուտ պետության որակի վերափոխման գաղափարն այլևս իր դերը կատարել է, կատարել է լավ, բայց այն չարաշահելը կբերի անցանկալի հետևանքի: Անհրաժեշտ է նոր գաղափար, հնարավորինս առարկայական օրինակով համեմված կամ դրա վրա հիմնված, կամ օրինակներով ուղեկցվող, որը կդառնա նաև տնտեսական գեներացիայի և թռիչքի խթան:
